ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΛΟΥΚΑ

(Λουκ. 5,5-11)

 27 Σεπτεμβρίου 2026

«Καὶ ἀποκριθεὶς Σίμων εἶπεν αὐτῷ· Ἐπιστάτα, δι’ ὅλης τῆς νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον» (Λουκ. 5,5).

Η ευαγγελική περικοπή της θαυμαστής αλιείας είναι από τις πιο ανθρώπινες και συγκινητικές σκηνές της Καινής Διαθήκης. Ο Πέτρος δεν μιλά ως άνθρωπος που δεν γνωρίζει το αντικείμενό του. Είναι έμπειρος ψαράς. Όλη τη νύχτα εργάστηκε, κουράστηκε, δοκίμασε κάθε δυνατό τρόπο, αλλά το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό: «οὐδὲν ἐλάβομεν». Άδεια τα δίκτια! Και τότε εμφανίζεται ο Χριστός και του ζητά κάτι που, με τα ανθρώπινα δεδομένα, φαίνεται παράλογο. Να ξαναρίξει τα δίχτυα, μεσ΄ στο μεσημέρι πλέον, όταν κάθε έμπειρος ψαράς γνωρίζει ότι δεν είναι η κατάλληλη ώρα. Ο Πέτρος θα μπορούσε να αντιδράσει. Θα μπορούσε να πει: «Εσύ είσαι διδάσκαλος· εγώ γνωρίζω τη θάλασσα». Αντί γι’ αυτό όμως, απαντά με μία φράση που άλλαξε ολόκληρη τη ζωή του:

«Ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον».  Δεν στηρίζεται πλέον στη δική του εμπειρία, αλλά στον λόγο του Χριστού.

Στη σύγχρονη εποχή η λέξη «υπακοή» συχνά παρεξηγείται. Πολλοί την ταυτίζουν με την υποταγή, με την κατάργηση της προσωπικότητας, της αξιοπρέπειας, της προσωπικής ελευθερίας ή με μια τυφλή αποδοχή εντολών. Όμως το Ευαγγέλιο παρουσιάζει κάτι εντελώς διαφορετικό.  Η υποταγή γεννιέται από τον φόβο. Η υπακοή γεννιέται από την εμπιστοσύνη.  Η υποταγή επιβάλλεται η  υπακοή εμπνέεται . Η υποταγή καταργεί την προσωπικότητα. Η υπακοή την ολοκληρώνει. Η υποταγή υποδουλώνει τον άνθρωπο, η υπακοή τον ελευθερώνει!  Ο Χριστός δεν εξαναγκάζει ποτέ κανέναν. Δεν πιέζει τον Πέτρο να υπακούσει. Του προτείνει. Ο Πέτρος είναι απολύτως ελεύθερος να αρνηθεί. Και ακριβώς επειδή είναι ελεύθερος, η υπακοή του αποκτά ανεκτίμητη αξία. Γι' αυτό και στην Ορθόδοξη πνευματική ζωή η υπακοή δεν αποτελεί δουλεία αλλά έκφραση αγάπης. Είναι η ελεύθερη επιλογή να εμπιστευθώ περισσότερο τον Θεό παρά τον περιορισμένο τρόπο με τον οποίο εγώ βλέπω τα πράγματα.

Δεν είναι λίγες οι φορές που ο Χριστός μάς καλεί να κάνουμε πράγματα που ξεπερνούν την ανθρώπινη λογική.

Η λογική λέει: «Αν σε αδίκησαν, ανταπόδωσε». Ο Χριστός λέει: «Συγχώρησε».

Η λογική λέει: «Φρόντισε μόνο τον εαυτό σου». Ο Χριστός λέει: «Αγάπα και τον εχθρό σου».

Η λογική λέει: «Κράτησε για σένα ό,τι έχεις». Ο Χριστός λέει: «Δώσε».

Η λογική λέει: «Δεν αλλάζεις πλέον». Ο Χριστός λέει: «Πάντα μπορείς να μετανοήσεις». Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Χριστός μάς καλεί να ενεργούμε παράλογα. Μας καλεί όμως να υπερβούμε τα στενά όρια της ανθρώπινης λογικής, ώστε να εισέλθουμε στη σοφία του Θεού. Εκεί όπου τελειώνει η δική μας βεβαιότητα, αρχίζει πολλές φορές το θαύμα του Θεού.

Ο άνθρωπος πιστεύει συνήθως ότι είναι ελεύθερος όταν κάνει πάντοτε αυτό που θέλει. Το Ευαγγέλιο αποκαλύπτει μια βαθύτερη αλήθεια. Ελεύθερος δεν είναι εκείνος που ακολουθεί κάθε επιθυμία του, αλλά εκείνος που μπορεί να εμπιστευθεί τον Θεό περισσότερο από τον ίδιο του τον εαυτό, δεν έχει στήριγμα τον αδύναμο εαυτό του αλλά τον Παντοδύναμο Θεό. Ο Πέτρος εκείνη τη στιγμή ελευθερώνεται από την αυτάρκειά του. Δεν είναι πλέον δέσμιος της αποτυχίας του ούτε της επαγγελματικής του εμπειρίας. Αφήνει χώρο στον Θεό να ενεργήσει. Και τότε τα δίχτυα γεμίζουν τόσο πολύ, ώστε αρχίζουν να σκίζονται.

Πόσες φορές και στη δική μας ζωή επιμένουμε να κρατούμε σφιχτά τα «δίχτυα» της προσωπικής μας βεβαιότητας! Θέλουμε να ελέγχουμε τα πάντα, να εξηγούμε τα πάντα, να προβλέπουμε τα πάντα. Και όμως, πολλές φορές ο Θεός περιμένει απλώς να Του πούμε: «Κύριε, δεν το καταλαβαίνω, αλλά επειδή το λες Εσύ, θα το κάνω». Να ΄ναι ευλογημένο!

Το θαύμα της περικοπής τελικά δεν είναι τα πολλά ψάρια που έπιασε ο Πέτρος. Το μεγαλύτερο θαύμα είναι ότι ένας άνθρωπος εμπιστεύθηκε τον Χριστό περισσότερο από τον εαυτό του και από εκείνη τη στιγμή ο Πέτρος δεν έγινε μόνο επιτυχημένος ψαράς. Έγινε μαθητής. Και λίγο αργότερα έγινε Απόστολος. Κάθε αληθινή πνευματική πρόοδος αρχίζει πάντοτε με αυτή τη μικρή αλλά καθοριστική φράση: «Ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου...» που αλλιώς εκφράζεται και με το: «Να ΄ναι ευλογημένο!»

Ας τολμήσουμε λοιπόν να εμπιστευθούμε τον λόγο του Χριστού περισσότερο από τους λογισμούς μας. Τότε η υπακοή παύει να είναι βάρος και γίνεται η μεγαλύτερη έκφραση ελευθερίας. Και τότε ο Θεός μπορεί να γεμίσει τα άδεια «δίχτυα» της ζωής μας με την ευλογία, τη χάρη και την παρουσία Του.

π.Χ.Κ.

ΠΗΓΗ