ΜΗΝΥΜΑ

ΓΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ, ΕΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΤΙΚΕΤΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Κυριακή 3 Μαρτίου 2013

ΚΥΡΙΑΚΉ ΤΟΥ ΑΣΏΤΟΥ Απόστολος: Α’ Κορ. στ’ 12 - 20 Ευαγγέλιον: Λουκ. ιε’ 11 – 32 « Ούτος ο υιός μου νεκρός ην καί ανέζησε, καί απολωλώς ην καί ευρέθη». εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου

Μεγαλη χαρά και πρωτοφανή διασκέδαση διέταξε ο πατέρας της παραβολής, αγαπητοί μου αδελφοί, για την επιστροφή του άσωτου γιου του. Φρόντισε αυτή του τη χαρά να την αποδείξει με κάθε δυνατό τρόπο, επιστρατεύοντας όλους τους δούλους του. «Ενέγκατε τήν στολήν τήν πρώτην καί ενδύσατε αυτόνκαί δότε δακτύλιον εις τήν χείρααυτού καί 
 υποδήματα εις τούς πόδας
 καί ενέγκαντες τόν μόσχον τόν σιτευτόν ....ευφρανθώμεν.  Φορέστε του την καλύτερη στολή 
δακτυλίδι στο χέρι τουυποδήματα καιφέρετε το μοσχαναθρεμένο μοσχάρι για να ευχαριστηθούμε
 Γιατί αυτός είναι  ο γιος μου,και γύρισεΑυτός που μέχρι πριν λίγο ήταν νεκρός, ξαναζωντάνεψε. Ήταν χαμένος και βρέθηκε.
Όμως αυτός ήταν ο γιος που ζήτησε, πήρε το μερίδιο της πατρικής περιουσίας, το καταξόδεψε απερίσκεπτα.  Ήταν το μερίδιο περιουσίας που δεν απέκτησε με τους κοπους του. Έζησε στην ξενητεια, με τον πλούτο του πατέρα του, χωρίς να του λείψει τίποτε. Ξέχασε ακόμη και τον πατέρα του, την οικογένειά του, το σπίτι του. Έζησε κάθε είδους υλική ικανοποίηση. Κατεσπατάλησε την περιουσία του αλογάριαστα. Και τελικά έμεινε μόνος. Έχασε τα πάντα. Έμεινε στο δρόμο. Πείνασε και κανένας δεν τον συμπόνεσε. Και μόνο τότε κατάλαβε.
«Εις εαυτόν δέ ελθών» σημειώνει η περικοπή που ακουσαμεΚάποτε όμωςκατάλαβεΕίδε τον εαυτόνΕίδε που είχε φτάσειΔεν είχε που να μείνειΠεινασμένοςήτανΑκάθαρτος και κουρελιάρης και ξυπόλυτος κατάντησε.  Θυμήθηκε, σκέφτηκε το σπίτι του, την οικογένεια του, τον πατερα του και αποφάσισε. Και τόλμησε να γυρίσει.
Και ο πατέρας του: Μακριά ήταν ακόμη. Το είδε γιατί τον περίμενε.  Έτρεξε και τον πήρε στην αγκαλιά του. Τον δέχτηκε με όλη του την αγάπη και του πρόσφερε τα πάντα.
Έλεγε κάποιος σπουδαίος θεολόγος, ερμηνεύοντας την παραβολή του ασώτου, αγαπητοί μου, ότι και μόνο αυτή η παραβολή να σωζόταν από τα ευαγγέλια, ήταν αρκετή για να δείξει την άπειρη αγάπη του Θεού. Είναι πράγματι το ευαγγέλιο της αγάπης του Θεού. Το ευαγγέλιο της σωτηρίας που υποσχέθηκε στους ανθρώπους.
Η αγάπη των γονέων, που χρησιμοποιεί εδώ ο Κύριος για να την αντιπαραβαλει με την αγάπη του Θεού για το πλάσμα Του, είναι μια κατανοητή βάση. Αλλα δύσκολα ο φυσικός πατέρας θα μπορούσε να φτάσει και να αποδεχτεί τον γιο που πήρε και κατέστρεψε την περιουσία του, την πήρε και την κατασπατάλησε «ζην ασώτως».  Δύσκολαθα μπορούσε ένας άνθρωπος να συγχωρήσει τόσο εύκολα και τόσο  
απλόχερα και νααποκαταστήσει το αχάριστο παιδί του επαναφέροντάς το στην προηγούμενη του θέση.
Όμως ο πατέρας της παραβολής, ο Θεός, αγαπητοί μου, είδε το παιδί Του. Το άσωτο παιδί, που ωστόσο ποτέ δεν έπαυσε να το αγαπά. Ποτέ δεν έπαυσε να ενδιαφέρεται γι αυτό. Είναι παιδί Του, δημιούργημά Του. Και χάρηκε όταν είδε ότι ήθελε να γυρίσει κοντά Του. Μεγάλη χαρά γίνεται στον ουρανό για ένα αμαρτωλό που επιστρέφει, σημειώνει ο λόγος του Θεού. Είναι πράγματι ελπιδοφόρο μήνυμα για μας τους ανθρώπους που ζούμε αμαρτάνοντας. Διαπιστώνουμε ότι η αγάπη του Θεού είναι απεριόριστη. Ο Θεός δεν μνησικακεί, γιατί τον ξεχάσαμε, γιατί ξεμακρύναμε από το δρόμο Του  Περιμένει. Παρακολουθεί τις κινήσεις μας και θα λέγαμε, ανθρώπινα. Λαχταρά να μας δει να τρέχουμε, να γυρίσουμε κοντά Του, να πέσουμε στην αγκάλη του.
Ο καθένας από εμάς , αγαπητοί μου, είναι πολύ ή λιγότερο, ένας άσωτος γιος. Όλοι μας έχουμε δεχτεί και μάλιστα χωρίς να το ζητήσουμε το μερίδιο της περιουσίας που μας χάρισε ο Θεός. Λογικό φυσικά είναι, όταν κάποιος σου δίνει κάτι, να περιμένει ισάξιο αντάλλαγμα, ή ανάλογη πληρωμή. Δωρεάν μας τα έδωσε, να τα χρησιμοποιούμε. Όλοι ζούμε μέσα στην αγάπη και  χάρη του Θεού και απολαμβάνουμε τα αγαθά Του. Και όμως όλοι μας απρόσεκτα διαθέτουμε και σπαταλούμε τα δώρα του Θεού.
Πρωτοφανες για την ανθρώπινη υπολογιστική είναι αυτό που φανερώνει η παραβολή του ασώτου. Όχι μόνο δεν ζητά κάποιο αντάλλαγμα ή μια πληρωμή, αλλά προσφέρει και άλλα πλούσια δώρα, ο πατέρας της παραβολής.
Και τα προσφέρει με όλη του την αγάπη. Αποκατέστησε τον χαμένο γιο, και μάλιστα σε καλύτερη θέση από την προηγούμενη, θα λέγαμε.
Συνηθίζουμε, επειδη συχνά παραβαίνουμε τις εντολές του Θεού και αμαρτάνουμε, πιστεύουμε και περιμένουμε την άμεση και αυστηρή τιμωρία του Θεού. Νοιώθουμε την ενοχή για τις αμαρτίες μας. Φυσικά πρέπει να  περιμένουμε τιμωρία σαν επακόλουθο των πράξεών μας. Φαίνεται όμως ότι ο Θεός, μόνο κάτι πολύ απλό ζητά από εμάς. Να έρθουμε «στα συγκαλά μας», όπως λέει σοφά ο λαός. Να καταλάβουμε το λάθος μας. Να μετανοησουμε και να γυρίσουμε προς τον Πατέρα μας, που μας περιμένει με ανοικτές αγκάλες.
Έχουμε ξεφύγει, αγαπητοί μου. Φθείορυμε τον εαυτό μας και την ψυχή μας με τα καθημερινά μας λάθη και δεν σκεπτόμαστε πόσο προκαλούμε τη λύπη του Θεού που τόσο μας αγαπά. Φθείρουμε και καταστρέφουμε και αυτόν το υλικό κόσμο που μας παρεχώρησε ο Θεός για να ζούμε, χωρίς να υπολογίζουμε τις συνέπειες.
Νεκρός και χαμένος θεωρήθηκε ο άσωτος της παραβολής, γιατί απομακρύνθηκε από τον Θεό και την αγάπη Του. Είχε απονεκρώσει την ψυχή του η αμαρτία. Ήταν χαμένος, παρασυρμενος από τον κοσμο των κακών συνηθείων και της αμαρτίας, μακριά από το θέλημα του Θεού. Αλλά τελικά δεν χάθηκε. Δεν χάθηκε γιατί άλλαξε γνώμη και μυαλά. Ξανάζησε γιατί ανεζήτησε τη χάρη του Θεού, γυριζοντας κοντά Του και αφήνοντάς πίσω του την αμαρτωλή ζωή. Πλημμυρίζει την ψυχή μας η χαρά της ελπίδας.  Με την εμπιστοσύνη στην θεία αγάπη θα δεχτούμε και μεις τα πλουσιοπάροχα δώρα της αγάπης του Θεού.
Δ.Γ.Σ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου