Στή χώρα τῶν Γεργεσηνῶν

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 21 Ἰουλίου 2019 (Ματθ. η΄ 28 – θ΄ 1)

1. Ἀνθρωποκτόνος

Ἀκούσαμε στὸ σημερινὸ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα ὅτι ὁ Κύριος πῆγε στὴ χώ­ρα τῶν Γεργεσηνῶν. Ἐκεῖ Τὸν συν­άν­τησαν δύο δαιμονισμένοι «ἐκ τῶν μνημείων ἐξερχόμενοι, χαλεποὶ λίαν»· ἔβγαιναν ἐπιθετικοὶ καὶ πολὺ ἐπικίνδυνοι ἀπὸ τὰ ἐκεῖ μνήματα, ὅπου εὐχαριστοῦνταν νὰ κατοικοῦν. Ἦταν ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος τῆς περιοχῆς. Μάλιστα ὁ ἱερὸς εὐαγγελιστὴς Μᾶρκος γράφει ἐπιπλέον ὅτι ἔβγαζαν ἄγριες κραυγὲς καὶ κατέκοπταν τὸ σῶμα τους μὲ μυτερὲς πέτρες (Μάρκ. ε´ 5)!

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Ἡ ἀγάπη στήν Πατρίδα μας

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 21 Ἰουλίου 2019 (ε΄ ἐπιστολῶν,  Ρωμ. ι΄ 1-10)

«Ἡ εὐδοκία τῆς ἐμῆς καρδίας… ὑπὲρ τοῦ Ἰσραήλ ἐστιν εἰς σωτηρίαν»

Ἀνοίγει τὴν καρδιά του ὁ ἀπόστολος Παῦ­λος κι ἀφήνει νὰ ξεχυθεῖ ὁ πλούσιος σὲ αἰσθήματα στοργῆς ἐσωτερικός του κόσμος. Ἔκδηλη διακρίνουμε τὴ συγκίνησή του καθὼς ἀναφέρεται στοὺς ὁμοεθνεῖς του Ἰσραηλίτες ποὺ δὲν πίστεψαν στὸν Μεσσία Χριστὸ κι ἔμειναν μακριὰ ἀπὸ τὸν δρόμο τῆς σωτηρίας. Γι’ αὐτὸ καὶ μὲ πόνο ψυχῆς γράφει: «Ἡ εὐδοκία τῆς ἐμῆς καρδίας καὶ ἡ δέησις ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ὑπὲρ τοῦ Ἰσραήλ ἐστιν εἰς σωτηρίαν», δηλαδή, ἡ σφοδρὴ ἐπιθυμία καὶ εὐαρέσκεια τῆς καρδιᾶς μου καὶ ἡ προσευχὴ ποὺ ἀπευθύνω στὸν Θεὸ γιὰ τοὺς Ἰσραηλίτες – παρὰ τὴν ἀπιστία ποὺ δείχνουν – εἶναι νὰ σωθοῦν.

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Απόστολος: Ρωμ. ι΄1-10

Ευαγγέλιο: Ματθ. η΄28-θ΄1

21 Ιουλίου 2019

Το περιστατικό της θεραπείας δύο δαιμονισμένων μας διηγείται σήμερα ο ευαγγελιστής Ματθαίος, οι οποίοι κατοικούσαν σε μνήματα, έξω από την πόλη των Γαδαρηνών, και αποτελούσαν κίνδυνο για τους διερχόμενους ταξιδιώτες. Μόλις είδαν τον Χριστό, φώναξαν: “Τί έχεις μαζί μας, Ιησού, Υιέ του Θεού; ήρθες εδώ πρόωρα για να μας βασανίσεις;”. Ήταν τα δαιμόνια που μιλούσαν και παρακαλούσαν τον Χριστό, αν τα διώξει, να τους επιτρέψει να πάνε στο κοπάδι των χοίρων που έβοσκε εκεί κοντά. “Πηγαίνετε”, τους λέει ο Χριστός, και αμέσως άφησαν τους ανθρώπους και πήγαν στους χοίρους και ολόκληρο το κοπάδι έπεσε στη θάλασσα και αφανίστηκε στα νερά. Τότε οι βοσκοί των χοίρων γύρισαν στην πόλη και διηγήθηκαν όσα είχαν συμβεί. Και σύσσωμος ο λαός βγήκε από την πόλη όχι για να υποδεχτεί τον Χριστό, αλλά για να Τον παρακαλέσει να φύγει από τα σύνορά τους, όπως και έγινε.

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – 21 ΙΟΥΛΙΟΥ 2019

(Μτθ. η΄ 28, θ΄ 1)

Ἡ Ἐκκλησία μας, ἀγαπητοί ἀδελφοί, διδάσκει ὅτι ὁ Θεός πρίν δημιουργήσει τόν ὑλικό κόσμο, δημιούργησε τόν πνευματικό κόσμο, τούς Ἀγγέλους δηλαδή, πού εἶναι λογικά, ἀσώματα καί ἐλεύθερα ὄντα. Κάποιοι Ἄγγελοι ὅμως ἔκαναν ἀνταρσία ἐναντίον τοῦ Θεοῦ ἀπό ὑπερηφάνεια. Ἔτσι ἀπό Ἄγγελοι τοῦ Φωτός, ἔπεσαν καί ἔγιναν ἄγγελοι τοῦ σκότους. Εἶναι οἱ Δαίμονες πού ἀντιτάσσονται στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, συκοφαντοῦν, μισοῦν, ἀρνοῦνται τό Θεό καί ἐπαναστατοῦν ἐναντίον του. Ἔργο τους εἶναι ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τό Θεό. Δουλειά τους νά δημιουργοῦν σκάνδαλα, νά σκορπᾶνε τήν κακία καί νά μάχονται τούς ἀνθρώπους πότε σκληρά, πότε πονηρά. Ἡ ἐκκλησιαστική ἐμπειρία μᾶς βεβαιώνει ὅτι ὁ διάβολος φέρνει πάντα ταραχή κι ὅταν ἀκόμη παρουσιάζεται ὡς ἄγγελος φωτός. Μεγάλος ἐχθρός λοιπόν ὁ διάβολος, ἐχθρός της σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου.

ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΙΟΥΛΙΟΥ 2019 – E΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

 (Ματθ. η΄ 28 – θ΄ 1) (Ρωμ. ι΄ 1 – 10)

Σωτήρια ομολογία

«ότι εάν ομολογήσης εν τω στόματί σου Κύριον Ιησούν»

Τα αποστολικά αναγνώσματα της περιόδου αυτής αποτελούν μια πνευματική πυξίδα για το πώς ο πιστός μπορεί να προσεγγίζει το μυστήριο της σωτηρίας του που του προσφέρει η αγάπη του Χριστού και το οποίο τόσο όμορφο ξεδιπλώνει ενώπιον μας η μητέρα μας Εκκλησία. Ειδικότερα, ο απόστολος Παύλος προσεγγίζει με ένα θαυμαστό τρόπο το ζήτημα της εν Χριστώ παιδαγωγίας του Νόμου. Και ακριβώς η αφόρμηση του γίνεται από το λαό του Ισραήλ, ο οποίος ενώ είχε ιδιαίτερα προνόμια από τον Θεό, ωστόσο, στο κρίσιμο σημείο αποποιήθηκε της σωτηρίας του από τον Χριστό. Ειδικότερα, ο απόστολος Παύλος προσκαλεί πάντα άνθρωπο να διακρίνει ανάμεσα στην εν Χριστώ σωτηρία και την μετέωρη και αυτόνομη ηθική και ενάρετη ζωή του ανθρώπου.

“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(21 Ἰουλίου 2019)

Συγκλονιστική και συνάμα αποκαλυπτική αδελφοί μου η συνάντηση του Κυρίου με τους δαιμονόπληκτούς της περιοχής των Γεργεσηνών.

Συγκλονίζει η περιγραφή του Ιερού Ευαγγελιστού Ματθαίου, για την τραγική, την οδυνηρή, την όντως δραματική κατάσταση των δύο αυτών ανθρώπων που ήταν κάτω από την εξουσία την τυρρανική του διαβόλου. Ίσως βλέποντας την εικόνα των δύο στο Ευαγγέλιο να θεωρήσουμε ότι εμείς δεν βρισκόμαστε σε τέτοια κατάσταση. Οι Πατέρες όμως της Εκκλησίας μας προτρέπουν να δούμε τον εαυτό μας επηρεασμένο από τον εγωϊσμό, σκοτισμένο από το θυμό, οπλισμένο με την εκδικητικότητα και την κακότητα, τυφλωμένο από τη φιλοδοξία, την σαρκολατρεία, την ματαιοδοξία. Εαν ταπεινά θελήσουμε να δούμε σε μία τέτοια κατάσταση τον εαυτό μας, θα διαπιστώσουμε ότι δεν διαφέρουμε από τους δαιμονισμένους του Ευαγγελίου.

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε ́ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (8, 28–9,1)

21/7/2019

Η ευαγγελική περικοπή της ημέρας μάς ομιλεί για τη θεραπεία των δαιμονιζομένων στη χώρα των Γεργεσηνών [η ίδια διήγηση με μικρές διαφορές παρατίθεται και από τους Ευαγγελιστές Μάρκο (κεφ. 5ο) και Λουκά (κεφ. 8ο )].

Ο Ιησούς με τους μαθητές του, περνώντας με πλοιάριο τη λίμνη Γεννησαρέτ, φτάνει στη χώρα των Γεγρεσηνών που βρίσκονταν απέναντι από τη Γαλιλαία. Εκεί τον συναντούν δύο άνθρωποι, οι οποίοι

κυριαρχούνταν και βασανίζονταν από δαιμόνια. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι δεν έμεναν σε σπίτι, όπως όλοι οι άνθρωποι, αλλά στα μνήματα. Ήταν δε τόσο επιθετικοί και επικίνδυνοι

που οι συντοπίτες τους απέφευγαν να περάσουν από εκεί.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΕΓΩΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ»

Στή σημερινή εὐαγγελική περικοπή βλέπουμε ἕναν παράξενο διάλογο μεταξύ τοῦ Χριστοῦ καί τῶν δαιμόνων πού βασάνιζαν δύο ταλαίπωρους ἀνθρώπους στή χώρα τῶν Γεργεσηνῶν. Παράξενο! Ὁ Χριστός λέει μία μόνο λέξη: «ὑπάγετε», δεῖγμα τοῦ ὅτι δέν προκαλεῖ, οὔτε ἀφήνεται στόν διάλογο αὐτό, ἀλλά τόν ἀνέχεται μέχρι νά φθάσει στό ἐπιθυμητό ἀποτέλεσμα, τή θεραπεία τῶν δαιμονισμένων.Τά δαιμόνια εἶναι πού μιλοῦν στόν διάλογο αὐτό πολύ καί λένε πολλά καί ἀξιοπερίεργα. Τό θαυμαστώτερο ὅλων εἶναι τό ὅτι ἀποκαλοῦν τόν Χριστό «Υἱό τοῦ Θεοῦ». Ἀναγνωρίζουν τήν Θεότητα καί τήν ὁμολογοῦν, συνάμα ὅμως τήν ἐχθρεύονται, γι’ αὐτό καί τήν ἀποστρέφονται.

Ὁμιλία στὸν Προφήτη Ἠλία τὸν Θεσβίτη

Ὁ ἔνδοξος προφήτης Ἠλίας ὁ Θεσβίτης, ὁ πύρινος αὐτὸς προφήτης, ὅπως τὸν ἀποκαλοῦν οἱ ἅγιοι πατέρες, ὁ ἄγγελος ἐν σώματι, ὅπως τὸ ψάλλουμε στὸ ὡραιότατο ἀπολυτίκιό του («ὁ ἔνσαρκος ἄγγελος»), ὁ παρθένος τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, γεννήθηκε στὴν πόλη Θέσβη τῆς Γαλαάδ, ἐξ οὗ καὶ ἐπονομάσθηκε Θεσβίτης.

Κυριακή των αγίων Πατέρων της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου: Ομιλία εις το ρητόν, “ος δ’ αν ποιήση και διδάξη, ούτος μέγας κληθήσεται εν τη βασιλεία των ουρανών” (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Ματθ. ε’ 14-19)

– Το σημερινό Ευαγγέλιο περιέχει τις αρετές των αληθινών ποιμένων και διδασκάλων, γι’ αυτό και διαβάζεται σήμερα (Κυριακή) προς τιμήν των θεοφόρων Πατέρων της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου.

– Η πράξη της αρετής είναι καρπός της ελεύθερης προαιρέσεως του ανθρώπου. Της διδασκαλίας όμως το επάγγελμα δεν είναι έργο μόνον της προαιρέσεως, αλλά και της μαθήσεως.

Ομιλία μετά την προς Τίτον επιστολήν του Παύλου, την αναγινωσκομένην τη Κυριακή των πατέρων της τετάρτης συνόδου εις το, “Πιστός ο λόγος”. Περί του, ότι η εις Χριστόν πίστις εστίν αληθής, και βεβαία, και αναντίρρητος (Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Τίτ. γ’ 8-15)

– Ποιό το νόημα της φράσης του Παύλου "Πιστός ο λόγος"; Ποιός είναι ο λόγος;

– Υπάρχει καλή περιέργεια;

– Έχει η πίστη απόδειξη;

– Γιατί υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι φωτίζονται από την χάρη του Θεού, που αγαπά όλους τους ανθρώπους, αλλά δεν πιστεύουν; Και πώς γνωρίζουμε ότι η Χάρις του Θεού φωτίζει και ενεργεί; Είναι όλοι οι άνθρωποι σε θέση να αντιληφθούν αυτόν τον φωτισμό; Αν όχι ποιοί δεν μπορούν;

– Είναι τα θαύματα εφελκυστικά και βεβαιωτικά της πίστεως;

– Τα θαύματα της Παλαιάς Διαθήκης προτύπωσις των θαυμάτων του Ιησού Χριστού και προετοιμασία των ανθρώπων για την υποδοχή των ευαγγελικών διαταγμάτων.

– Ποιά γεγονότα της Καινής Διαθήκης προείπαν οι προφήτες;

2019 ΙΟΥΛΙΟΥ 14 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Δ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (Ματθ. 5, 14-19)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στη Μυρσίνη, στις 17/7/2005)

Η αληθινή μεγαλωσύνη

Όλοι οι άνθρωποι όσο «μικροί» και αν είμαστε έχουμε μια μεγαλωσύνη, η οποία όμως δεν είναι δική μας. Είναι του Χριστού. Μας την έδωσε ο Χριστός. Γι' αυτή τη μεγαλωσύνη μίλησε σήμερα το Ευαγγέλιο.

Ο Χριστός μάς είπε: «Υμείς εστέ το φως του κόσμου». Σεις είσαστε το φως του κόσμου. Εκείνα που λέει ο Χριστός είναι αλήθεια πάντοτε. Και ισχύουν για πάντα. Ο Πλάτων, δεν ήταν φως. Ο μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν φως. Και μερικοί άλλοι «μεγάλοι» δεν ήταν φως. Εκείνον για τον οποίον λέει ο Χριστός ότι είναι φως, αυτός είναι φως. Και πρέπει να μένει και να γίνεται συνεχώς περισσότερο, «φως του κόσμου». Ονόμασε ο Κύριος φως του κόσμου τους αποστόλους Του. Τότε που ήταν μικροί. Σαν και εμάς μικροί. Ίσως πιο μικροί ακόμη. Και με έργα τιποτένια.

Φῶς Χριστοῦ

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 14 Ἰουλίου 2019, τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Δ΄ Οἰκ. Συνόδου (Ματθ. ε΄ 14-19)

1. Ἔλαμψε ἡ ἀλήθεια γιὰ τὸν Θεάνθρωπο!

Αὐτὴ τὴν Κυριακὴ τιμοῦμε τοὺς 630 ἁγίους Πατέρες τῆς Δ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἡ Σύνοδος αὐτὴ συγκλήθηκε τὸ 451 μ.Χ. στὴ Χαλκηδόνα, προάστιο τῆς Κωνσταντινουπόλεως στὴν ἀσιατικὴ ἀκτὴ τοῦ Βοσπόρου, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσει τὴν αἵρεση τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ καὶ νὰ διατυπώσει τὴν Ὀρθόδοξη διδασκαλία σχετικὰ μὲ τὸ Πρόσωπο τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Οἱ ἅγιοι Πατέρες μὲ τὸν φωτισμὸ τοῦ Θεοῦ δίδαξαν ὅτι ὁ Κύριος εἶναι τέλειος Θεὸς καὶ τέλειος ἄνθρωπος. Εἶναι ἕνα Πρόσωπο, ὁ Θεὸς Λόγος, ποὺ ὅμως ἔχει δύο τέλειες φύσεις. Οἱ θεοφώτιστες ἀποφάσεις τους προκάλεσαν πολλὲς ἀντιδράσεις, ἀλλὰ τελικὰ ἐπικράτησε τὸ φῶς τῆς ἀλήθειας καὶ διαλύθηκε τὸ σκοτάδι τῆς πλάνης.

2. Ὀρθόδοξο δόγμα καὶ ἁγία ζωὴ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Ἀληθινή Πίστη καί Ζωή

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 14 Ἰουλίου 2019, τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Δ΄ Οἰκ. Συνόδου (Τίτ. γ΄ 8-15)

1. Μὲ ἀκλόνητη πίστη καὶ βεβαιότητα

Ἡ σημερινὴ Κυριακὴ εἶναι ἀφιερωμένη στὴ μνήμη τῶν ἁγίων καὶ θεοφόρων Πατέρων τῆς Δ΄ Οἰ­κουμενικῆς Συνόδου, ἡ ὁποία συνῆλθε τὸ 451 μ.Χ. στὴ Χαλκηδόνα γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσει τὴ φοβερὴ αἵρεση τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ.

Στὸ σχετικὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀπευθύνεται στὸ μαθητὴ καὶ στενὸ συνεργάτη του, τὸν Τίτο, τὸν ὁποῖο εἶχε καταστήσει ἐπίσκοπο στὴν Κρήτη γιὰ νὰ ὀργανώσει τὴν ἐκεῖ τοπικὴ Ἐκκλησία. Τοῦ λέγει λοιπόν: «Τέκνον Τίτε, πιστὸς ὁ λόγος· καὶ πε­­ρὶ τούτων βούλομαί σε δια­­βεβαιοῦσθαι»· Τίτε, ὅσα σοῦ ἔγραψα παραπάνω εἶναι λόγος καὶ ἀλήθεια ἀξιόπιστη· καὶ γι’ αὐτὰ τὰ θέματα θέλω νὰ μιλᾶς μὲ βεβαιότητα καὶ μὲ κύρος.

ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΙΟΥΛΙΟΥ 2019

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 630 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Δ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ 

 (Ματθ. ε΄ 14-19) (Τιτ. γ΄  8- 15)

Η πλάνη των αιρέσεων

«Αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού, ειδώς ότι εξέστραπται ο τοιούτος και αμαρτάνει ων αυτοκατάκριτος»

Η Εκκλησία μας θυμάται σήμερα και τιμά τη μνήμη των αγίων πατέρων που έλαμψαν με την παρουσία τους στις πρώτες έξι οικουμενικές συνόδους, με ιδιαίτερη μνεία στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο που συγκλήθηκε στην Χαλκηδόνα της Κωνσταντινούπολης το 451 μ.Χ. Στη Σύνοδο αυτή διατυπώθηκε η αλήθεια της πίστεως γύρω από το Πρόσωπο του Χριστού και καταδικάστηκε η πλάνη των αιρέσεων που έθεταν υπό αμφισβήτηση το δόγμα της Εκκλησίας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ Δ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ – 14 ΙΟΥΛΙΟΥ 2019

(Μτθ. ε΄ 14-19)

Ἡ Ἐκκλησία μας σήμερα τιμᾶ τὴν μνήμη τῶν Ἁγίων καὶ Θεοφόρων 630 Πατέρων τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καὶ ἐπέλεξε αὐτὴν τὴν εὐαγγελικὴ περικοπή, ποὺ μόλις ἀκούσαμε, γιατί σ’ αὐτὴν ὁ Κύριός μᾶς μιλᾶ γιὰ τοὺς Ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας. Λέει λοιπὸν ἡ σημερινὴ περικοπή:

«Ἐσεῖς εἶστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. Δὲν μπορεῖ νὰ κρυφτεῖ μία πόλη ποὺ εἶναι χτισμένη πάνω στὸ βουνό. Οὔτε ἀνάβουν τὸ λυχνάρι καὶ τὸν βάζουν κάτω ἀπὸ τὸ δοχεῖο μὲ τὸ ὁποῖο μετροῦν τὸ σιτάρι, ἀλλὰ τὸ βάζουν στὸ λυχνοστάτη καὶ φέγγει σ’ ὅλο τὸ σπίτι. Ἔτσι νὰ λάμψει καὶ τὸ δικό σας φῶς μπροστὰ στοὺς ἀνθρώπους, γιὰ νὰ δοῦν τὰ καλά σας ἔργα καὶ νὰ δοξάσουν τὸν Πατέρα σας ποὺ εἶναι στοὺς οὐρανούς.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Δ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Απόστολος: Τιτ. γ΄ 8 – 15

Ευαγγέλιον: Ματθ. ε΄ 14 - 19

14 Ιουλίου 2019

«Ὑμεῖς ἐστε τό φῶς τοῦ κόσμου»

Εσείς οι πιστοί ακόλουθοι του Χριστού, εσείς, όλοι εμείς δηλαδή, αγαπητοί μου αδελφοί, είμαστε ταγμένοι να είμαστε «τό φῶς τοῦ κόσμου». 

Πρέπει να είμαστε οι φωτεινοί φάροι που παίρνοντας το αιώνιο φως από τον φωτοδότη Κύριο, το αναμεταδίδουμε στους γύρω μας. Πιστεύουμε ότι έχουμε την αποκάλυψη του Θεού. Και πράγματι είχαμε το προνόμιο από τη γέννηση μας, να δεχτούμε την αλήθεια του ευαγγελίου του Χριστού, που φωτίζει το δρόμο μας προς τη θέωση. Φυσικά η τήρηση του λόγου του Θεού στη ζωή μας, προαπαιτεί να τον γνωρίζουμε. Να τον μελετούμε. Να έχουμε την ορθή γνώση, που θα στηρίζει την πίστη μας, μακριά από τυπικές ή παρεξηγημένες θρησκοληψίες και ειδωλολατρικές δεισιδαιμονίες. Ζώντας κοντά στην πηγή του φωτός,

“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Δ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

(14 Ἰουλίου 2019)

Συναντάμε σήμερα μέσα στην Εκκλησία μας τους Αγίους Πατέρες της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Συναντάμε 630 φωτεινά απο την χάρη του Παναγίου Πνεύματος πρόσωπα. Και την συνάντηση μας αυτή την συνοδεύει ο Ευαγγελικός λόγος του Κυρίου «Υμείς εστέ το φώς του κόσμου». Αυτός ο λόγος αποκαλύπτει την πνευματική ταυτότητα του χριστιανού. Αυτό είναι ο γηήσιος μαθητής του Χριστού. Είναι Φως. Όλα στη ζωή του είναι Φως. Γιάτι όμως όλα είναι Φως; Γιατί ο Κύριος είπε «εγώ είμαι το Φως του κόσμου». Ο χριστιανός καλείται να ενωθεί με τον Χριστό. Αυτό είναι πνευματική ζωή, ο αγώνας, η προσπάθεια να διαλυθεί το σκοτάδι μας και να εισέλθουμε στο Φως.

KΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (Δ ́ ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ)

«Τί ρόλο παίζουμε στή ζωή μας;»

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

(Τίτ. γ ́, 8-15)

Πολλά ἐρωτήματα ἀπσχολοῦν τή ζωή μας. Ἐρωτήματα ὑπαρξιακά καί οὐσιαστικά. Ἀλλά ἕνα ἐκ τῶν μεγαλυτέρων εἶναι τό ἑξῆς: «Τί ρόλο παίζουμε στή ζωή μας;». Εἴμαστε δημιουργικοί, ἤ τό ἀντίθετο; Προσφέρουμε στό περιβάλλον, καί στήν κοινωνία γενικώτερα, ἤ καταντοῦμε παράσιτα;

Ὁ ἴδιος ὁ θεῖος Ἀπόστολος, τήν ἔλλειψη δημιουργικότητος καί τήν ἀπουσία τῶν καλῶν ἔργων τήν παρομοιάζει μέ τήν ἀκαρπία τῶν δένδρων. Λέγει: «Μανθανέτωσαν... καλῶν ἔργων προΐστασθαι... ἵνα μὴ ὦσιν ἄκαρποι» (Τίτ. γ ́, 14).

Δηλαδή, ἄς φροντίσουν οἱ πιστοί νά πρωτοστατοῦν στά καλά ἔργα, καί μάλιστα στίς ἐπείγουσες ἀνάγκες τῶν ἀδελφῶν, γιά νά μή μένουν ἄκαρποι.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΣΤΗ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ»

Πιό τιμητικός χαρακτηρισμός ἀπ’ αὐτόν πού δίδει ὁ Χριστός σ’ αὐτούς πού θέλουν νά τόν ἀκολουθήσουν δύσκολα βρίσκεται: «Ὑμεῖς ἐστέ τό φῶς τοῦ κόσμου».  Τούς ὠνόμασε δηλαδή μέ τό δικό του ὄνομα, διότι Αὐτός εἶναι «τό φῶς τό ἀληθινόν, πού φωτίζει πάντα ἄνθρωπον, ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον». Καί ὄταν θέλησε νά ἀποκαλύψῃ τό σκοπό τῆς ἀποστολῆς Του, διακήρυξε: «Ἐγώ φῶς εἰς τόν κόσμον ἐλήλυθα», γιά νά σκορπίσω τά σκοτάδια τῆς συγχύσεως καί τοῦ χάους. Καί σεῖς λοιπόν, ὅσοι πιστεύετε καί τηρεῖτε τόν λόγο μου νά γίνετε σάν φῶτα στόν κόσμο ποῦ ἀνταλακλοῦν τήν ἀκτινοβολία μου.

Ερμηνεία εις το κατά Ματθαίον ευαγγέλιον της Γ’ Κυριακής (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Ματθ. στ’ 22-33)

Ποια διάθεση είναι αναγκαία στην ψυχή του ανθρώπου για να μη κυριευθεί από το ολέθριο πάθος της φιλαργυρίας;

Τι σημαίνουν οι λέξεις “λύχνος”, “οφθαλμός” και “μαμμωνάς”;

Πώς μπορεί ο άνθρωπος να μην ενδιαφέρεται για τα χρήματα αφού έχει υλικές ανάγκες (τροφή, ένδυμα, κλπ);

Πώς ο Θεός προστάζει “μη μεριμνάτε” όταν λέει “Ει τις ου θέλει εργάζεσθαι, μηδέ εσθιέτω”;

Να ζητάμε τα ουράνια και θα λάβουμε και τα επίγεια.

Κυριακή Γ’ Ματθαίου: Ομιλία περί φιλαργυρίας (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Ματθ. στ’ 22-33)

Ποια κακά προξενεί η φιλαργυρία;

Πώς ο φιλάργυρος αποπλανάται από της πίστεως;

Μπορεί ο φιλάργυρος να έχει αγάπη για τον συνάνθρωπό του και για τον Θεό;

Το καλό δεν είναι καλό αν δεν γίνεται με καλό σκοπό.

Είναι εύκολο να μετανοήσει ένας φιλάργυρος;

Με ποιο τρόπο μπορούμε να αποφύγουμε από το πάθος της φιλαργυρίας;

Ἡ μάστιγα τῆς πλεονεξίας

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 7 Ἰουλίου 2019, Γ΄ Ματθαίου (Ματθ. ς΄ 22-33)

1. Τὸ φῶς τῆς ψυχῆς

Μεγάλος ἀγώνας τοῦ κάθε ἀνθρώπου εἶναι τὸ νὰ ἐξασφαλίσει τὰ ἀναγκαῖα πρὸς τὸ ζῆν. Ἀλλὰ σ᾿ αὐτὴ τὴν προσπάθειά του συχνὰ καταντᾶ νὰ γίνεται φιλάργυρος καὶ πλεονέκτης. Ἀκούσαμε στὸ σημερινὸ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα τὸν μοναδικὸ Διδάσκαλο, τὸν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, νὰ μᾶς διδάσκει μεγάλες ἀλήθειες ποὺ δίνουν τὴν τέλεια θεϊκὴ λύση στὸ φλέγον αὐτὸ ζήτημα ποὺ ἀπασχολεῖ ὅλους μας.

ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ 

 (Ματθ. στ΄ 22-33) (Γαλ. γ΄ 23- δ΄ 5)

Το μεγαλείο των μαρτύρων

«ουκ ένι άρσεν και θήλυ»

Σήμερα η Εκκλησία μας γιορτάζει μία από τις πλέον γνωστές μεγαλομάρτυρες, την αγία Κυριακή, στην οποία είναι αφιερωμένο το αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας. Επειδή ακριβώς προβάλλεται μια γυναικεία προσωπικότητα, αποκτά ιδιαίτερη σημασία το λεχθέν υπό του αποστόλου Παύλου «ουκ ένι άρσεν και θήλυ». Πρόκειται για μια διακήρυξη που απηχεί την αλήθεια της Εκκλησίας περί ισοτιμίας ανδρών και γυναικών. Η εορταζομένη σήμερα μεγαλομάρτυρας αγία Κυριακή έρχεται να δείξει, με την ίδια τη ζωή της, με τους άθλους και τα κατορθώματά της, ότι όταν η γυναίκα είναι καλλιεργημένη προσωπικότητα και την κοσμούν πνευματικά χαρακτηριστικά, μπορεί να γίνει δοχείο της χάριτος του Θεού και να πορευθεί την οδό της αρετής. Ο Χριστιανισμός αναγνώρισε από την πρώτη στιγμή την αξία της γυναίκας, σε αντίθεση με ανθρώπινα συστήματα που την εποχή εκείνη υποβάθμιζαν την θέση της και την εξευτέλιζαν. Την αντίκριζε ως άνθρωπο υψηλής περιωπής. Εμβολίασε και τους θεσμούς προκειμένου ν’ αναγνωριστούν βαθμιαία τα δικαιώματά της, αλλά και η συμμετοχή της σε διάφορες θέσεις και αξιώματα, στη βάση της ισοτιμίας.

“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(7 Ἰουλίου 2019)

Ευαγγέλιο αδελφοί μου είναι αυτό που μπορείς να διακρίνεις την αγάπη του Θεού και να δείς την αλήθεια σου. Έτσι οι πατέρες της Εκκλησία μας σημειώνουν ότι το πρώτο ευαγγέλιο είναι η συνείδηση που ο Θεός φύτεψε μέσα μας για να μας πληροφορεί, να μας ελέγχει και να μας καθοδηγεί. Δευτερό ευαγγέλιο είναι η φύση. Μέσα στην ωραιότητα της, στις θαυμαστές λεπτομέριες, στα μοναδικά της χρώματα, στην αρμονία της λειτουργίας της βλέπεις την αγάπη του Δημιουργού, μια αγάπη που στοχεύει στον άνθρωπο. Η φύση ομολογεί τον Κτίστη και τον δοξολογεί. Όλα μιλούν, όλα δοξάζουν, όλα ευχαριστούν, όλα τραγουδούν το μεγαλείο της σοφίας και την απεραντοσύνη της αγάπης του Δημιουργού. Σε αυτόν τον ναό της φύσεως θα έπρεπε να προεξάρχει ως λειτουργός ο άνθρωπός.

Κυριακή Γ Ματθαίου

Απόστολος: Γαλ. γ΄ 23-δ΄ 5

Ευαγγέλιο: Ματθ. στ΄ 22-33

7 Ιουλίου 2019

Η ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε σήμερα είναι μέρος της επί του όρους ομιλίας του Χριστού. Ο Χριστός ανέβηκε πάνω σε ένα ύψωμα, όχι ως μεσολαβητής, αλλά ο ίδιος ως Θεός, μετέφερε τους θείους λόγους Tου στους ανθρώπους. Λόγους που αν τους εφαρμόσει κανείς θα είναι κερδισμένος και σε αυτή τη ζωή πολύ περισσότερο και στην άλλη. Μέσα σε τρία κεφάλαια, το πέμπτο, το έκτο και το έβδομο, που μας τα διέσωσε ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ματθαίος, συμπυκνώνεται σχεδόν ολόκληρο το κηρυκτικό έργο του Χριστού.

Τα μηνύματα που αφήνει κάθε λόγος του Χριστού είναι πολλά. Θα αναλύσουμε εν συντομία δύο μόνο σημεία από την ευαγγελική περικοπή.

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – 7 ΙΟΥΛΙΟΥ 2019

(Μτθ. στ΄ 22-33)

Ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ  ποὺ ἀκούσαμε σήμερα, ἀδελφοί μου, εἶναι ἀπόσπασμα ἀπὸ τήν «ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλία» τοῦ Κυρίου. Σὲ αὐτὴν ὁ Θεῖος Διδάσκαλος μὲ λόγια ἁπλά φανέρωσε τόν καινούριο κόσμο ποὺ ἐγκαινίασε ὁ ἐρχομός Του πάνω στὴ γῆ. Μᾶς ὑπέδειξε δρόμο σωτηρίας, μίλησε γιὰ καθαρὴ ψυχὴ καὶ τόνισε ὅτι πρέπει νὰ ἀποφεύγουμε τήν πλεονεξία, διότι κάνει τόν ἄνθρωπο σκληρόκαρδο.

Κυριακή 7 Ἰουλίου 2019.

Κυριακή Γ΄ Ματθαίου

Μτθ. 6, 22 – 33.

«Μή μεριμνᾶτε» (Μτθ. 6, 25).

Ὁ φιλάνθρωπος Κύριος ἔρχεται καί πάλι κοντά μας σήμερα, γιά νά μᾶς παρηγορήσει καί νά μᾶς στηρίξει μέ τή διδασκαλία Του. Θέλει νά δείξει τήν ἀπέραντη ἀγάπη στά πλάσματά Του καί πιό πολύ στό κορυφαῖο ἀπ’ αὐτά, στόν ἄνθρωπο, καί γιά τό λόγο αὐτό μᾶς λέγει σήμερα: «μή μεριμνᾶτε».

Ἡ μέριμνα γιά τήν ἐπιβίωση καί γιά τήν ἐξασφάλιση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν εἶναι φαινόμενο μεταπτωτικό. Οἱ πρωτόπλαστοι μέσα στόν Παράδεισο δέν εἶχαν τήν ἀγωνία καί τή μέριμνα γιά τό φαγητό καί τήν ἔνδυση. Τροφή καί ροῦχα γιά ἐκείνους ἦταν ἡ ζωντανή σχέση τους μέ τό Θεό, πού ἦταν ἀδιάκοπη καί ἀνεμπόδιστη. Ὅταν ὅμως ἔπεσαν στήν παγίδα τοῦ φιδιοῦ καί μέ τήν ἀμετανοησία

τους ἐγκλωβίστηκαν στήν ἁμαρτία, τότε, καθώς ἐξορίζονταν ἀπό τήν Ἐδέμ, ἔλαβαν ὡς βαριά παρακαταθήκη τήν ὑλική τους ἐπιβίωση. Χωρίς Θεό ἔπρεπε μόνοι τους πλέον νά ἐξασφαλίσουν τήν τροφή καί τά ροῦχα τους. Μέ τόν τρόπο αὐτό εἰσέδραμε στήν ἀνθρώπινη πραγματικότητα τό ἄγχος καί ἡ μέριμνα.

Κυριακή Γ ́Ματθαίου (7-7-2019)

«Ὁ Λύχνος τοῦ σώματος ἐστίν ὁ ὀφθαλμός»

Ἡ σημερινή Εὐαγγελική περικοπή ἀναφέρεται στήν ἐπί τοῦ Ὅρους Ὁμιλία τοῦ Κυρίου. Ἀναφέρεται στόν ὀφθαλμό τῆς ψυχῆς. Ποιός εἶναι ὁ ὀφθαλμός τῆς ψυχῆς; «Τό λυχνάρι τοῦ σώματος εἶναι τά μάτια. Ἄν λοιπόν τά μάτια εἶναι γερά, ὅλο το σῶμα σου θά εἶναι στό φῶς. Ἄν ὅμως τά μάτια σου εἶναι χαλασμένα, ὅλο το σῶμα σου θά εἶναι στό σκοτάδι».

Ἄρα, ὅπως ἀκριβῶς ὑπάρχει ἡ σωματική ὅραση, ὅπου μέ τά μάτια προσλαμβάνουμε τόν κόσμο καί βλέπουμε πού βαδίζουμε, ἔτσι ὑπάρχει καί ἕνας ἐσωτερικός, πνευματικός ὀφθαλμός. Μέ τά μάτια τοῦ σώματος βλέπουμε τόν ἐξωτερικό κόσμο ἀκριβῶς, ὅπως τόν βλέπουν τά ὑπόλοιπα ἔμβια ὄντα, γιά παράδειγμα οἱ μέλισσες ἤ τά κουνούπια. Ὅμως, μόνο ὁ ἄνθρωπος διαθέτει πνευματική ὅραση, χάρη στήν ὁποία προσλαμβάνει τήν οὐσία καί τό νόημα τοῦ κόσμου. Οἱ μέλισσες καί τά ἄλλα ἔμβια ὄντα τή στεροῦνται.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΗΣΥΧΙΑ»

Ἀνάγκες ποικίλες πιέζουν τὸν ἄνθρωπο κάθε ἐποχῆς. Καὶ ἡ ἀνήσυχη φροντίδα γιὰ τὸ αὔριο ἀποτελεῖ συνήθως τρόπο ζωῆς γιά πολλούς ἀνθρώπους. Δὲν ταλαιπωρεῖ μόνο τοὺς οἰκονομικὰ ἀδύνατους∙ ταράζει καὶ τοὺς εὐκατάστατους. Αὐτοὶ δὲν ἀνησυχοῦν γιὰ τήν καθημερινή τους τροφή καί ἐνδυμασία. Ταλαιπωροῦνται ἀπὸ ἄλλα αἰτήματα πού ἡ καταναλωτική κοινωνία ἀδιάκοπα πολλαπλασιάζει.