2021 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 14 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΘΥΓΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ  (Ματθ. 15, 21-28)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας, στην Παναγία των Ξένων, στις 31/1/1992)

Αναζητείτε τα «έσω»

Μην εντυπωσιαζόμαστε από τα «έξω». Τα «έσω» πρέπει να αναζητούμε. Δηλαδή, όχι πόσο ένας άνθρωπος είναι όμορφος, καλοντυμένος, διασημότητα, αλλά πόσο είναι εσωτερικά όμορφος και καλοντυμένος και μεγάλος. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε, μας είπε το σημερινό Ευαγγέλιο, όχι μόνο για τους ανθρώπους και για τον εαυτό μας, αλλά και για τον Θεό. Να κοιτάζουμε πάντοτε τα «μέσα» στο Θεό. Όχι τα «έξω».

 ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2021 – ΙΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ 

(Ματθ. ιε΄ 21-28) (Β΄ Κορ. στ΄ 16- ζ΄1)

Το σωτήριον έλεος

«Ελέησόν με, Κύριε, υιέ Δαβίδ»

Η περίπτωση της Χαναναίας γυναίκας, όπως αυθεντικά πηγάζει, από τη σχετική ευαγγελική περικοπή, δίνει αφορμές για πνευματικές αναβάσεις του ανθρώπου και για την καταξίωσή του ως «εικόνας του Θεού». Μια δυστυχισμένη μάνα που έβλεπε τη θυγατέρα της να βασανίζεται από τα δαιμόνια που την είχαν κυριεύσει, βίωνε την τραγικότητα στην πιο απεχθή της μορφή. Ο πόνος, η θλίψη, η οδύνη, ήταν τα κυρίαρχα στοιχεία που καθήλωναν αυτή την τραγική μάνα σε μια εφιαλτική κατάσταση και την περιόριζαν να εισπράττει μόνο οίκτο από τους γύρω της.

Ευλογημένο παράδειγμα

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

( ΤΗΣ ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ )

Ὁ Εὐαγγελιστής Ματθαῖος μᾶς ταξιδεύει μέσα ἀπό τήν σημερινή εὐαγγελική περικοπή σέ μιά ἀπομακρυσμένη περιοχή τῆς Γαλιλαίας, κοντά στά σύνορα Τύρου καί Σιδῶνος, ὅπου ἔχει ἀποσυρθεῖ ὁ Κύριος μέ τούς μαθητές του. Ἐκεῖ μιά γυναίκα Χαναναία βγαίνει ἐκτός των συνόρων της, καί τοῦ φωνάζει δυνατά «ἐλέησε μέ κύριε Υἱέ τοῦ Δαβίδ, ἡ θυγατέρα μου βασανίζεται ἀπό δαιμόνιο». Οἱ μαθητές ἀκούγοντας τίς φωνές της ἀντιδροῦν λέγοντας στόν Κύριο νά τήν διώξει θέλοντας ἴσως νά τόν προστατέψουν ἀπό τήν ἐνοχλητική παρουσία της.

 ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ (Β΄ Κορ. στ΄ 16 -ζ΄ 1)

ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ

Ἡ ἀνάγκη γιὰ κοινωνικοποίηση εἶναι θεμελιώδης στὸν ἄνθρωπο, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζεῖ κάποιος ἀποκομμένος ἀπὸ τὴν κοινωνία, περιχαρακωμένος σὲ ἕναν μοναχικό, ἰδιωτικὸ χῶρο. Θὰ ἔχει ἐπαφές, φιλίες, γενικότερες σχέσεις μὲ πολλοὺς καὶ ποικίλους, μὲ ὅλων τῶν εἰδῶν τοὺς ἀνθρώπους. Οἱ διαπροσωπικὲς σχέσεις προκαλοῦν ἀλληλεπίδραση, ἐπηρεάζουν τὶς ψυχὲς καὶ τὰ σώματα κατὰ ἕναν πολὺ ἰδιαίτερο τρόπο, ποὺ κάποτε μπορεῖ νὰ ἀποβεῖ καθοριστικὸς γιὰ τὴν ὁμαλὴ συνέχιση καὶ αὐτῆς τῆς ζωῆς. Ἑπομένως ἕνα πολὺ φλέγον ζήτημα ποὺ ἀφορᾶ κάθε πιστὸ Χριστιανὸ εἶναι ἡ σχέση του μὲ τοὺς ἐκτός τῆς πίστεως ἀνθρώπους μέσα στὰ πλαίσια τῆς φυσικῆς κοινωνικότητας καὶ σὲ αὐτὸ δίνει ἀπάντηση, σαφῆ καὶ κατηγορηματικὴ, ἡ σημερινὴ περικοπὴ ἀπὸ τὴν Β’ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ)

Απόστολος: Β΄ Κορ. στ΄16 – ζ΄1

Ευαγγέλιον: Ματθ. ιε΄ 21-28

14 Φεβρουαρίου 2021

«Ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαβίδ»

Σπαρακτική η κραυγή της γυναίκας του σημερινού Ευαγγελίου.

Η κατάστασή της ήταν απελπιστική. Η κόρη της είχε καταληφθεί από δαιμονικό πνεύμα κι εκείνη, παρ’ ότι δεν ήταν Εβραία αλλά Χαναναία, δηλαδή αλλοεθνής και ειδωλολάτρισσα, έτρεξε προς τον Χριστό για να ζητήσει τη θεραπεία του παιδιού της.

 Κυριακή ΙΖ’ Ματθαίου (Χαναναίας), Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Ματθ. ιε΄, 21-28 (14-02-2021)

Αρχιμ. Αυγουστίνου Κκαρά

Διήγηση περικοπής

Ο Ιησούς Χριστός πορεύεται στις περιοχές Τύρου και Σιδώνος.  Μια ταλαιπωρημένη Χαναναία γυναίκα δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον να γνωρίσει τον Κύριο, για τον οποίο φαίνεται να είχε ακούσει πολλά.  Γνώριζε δηλαδή για τις θεραπευτικές ικανότητες του Χριστού και ήδη μέσα στην καρδιά της άρχισε να υπάρχει η βαθιά πίστη για το πρόσωπό του. Έχοντας λοιπόν αυτή την πίστη και τη βεβαιότητα ότι ο Χριστός είναι ο Μεσσίας ζητά το έλεός του, «ελέησόν με, Κύριε, υιέ Δαβίδ• ή θυγάτηρ μου κακώς δαιμονίζεται».

 Κυριακή ΙΖ΄ Επιστολών, Αποστ. ανάγνωσμα: Β΄Κορ. στ’16 ζ’ 1 (14-02-2021)

Ρένου Κωνσταντίνου, θεολόγου, Καθηγητού Μ.Ε

Ένα απο τα πιο αγαπητά και προσφιλή θέματα του αποστόλου των εθνών Παύλου, είναι η σχέση του χριστιανού με το Θεό. Περιγράφοντας αυτή την θεμελιώδη και βασική σχέση, ο απόστολος Παύλος χρησιμοποιεί ποικίλους συμβολισμούς και παραστάσεις, καταλήγοντας σε συμπεράσματα που είναι χρήσιμα για τη χριστιανική ζωή. Αυτό ακριβώς επιχειρεί και στην παρούσα περικοπή. Μέσα απο το πιο πάνω χωρίο ο Παύλος, διδάσκοντας τους Κορινθίους και κατ’ επέκταση τους χριστιανούς κάθε εποχής, διακηρύσσει ότι οι χριστιανοί είμαστε «ναός του ζώντος Θεού». Με βάση αυτή τη βαρυσήμαντη θέση της παύλειας θεολογίας, ο Απόστολος των εθνών καθορίζει ποια πρέπει να είναι η στάση των χριστιανών με τον «κόσμο», αλλά και με τον εαυτό τους, που είναι η καθαρότητα «σαρκός και πνεύματος» και ο αγιασμός.

 Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2021

Κυριακή της Χαναναίας

Πόσο δύσκολο συναίσθημα να νιώθει κανείς ότι ο Θεός, ο Θεός της αγάπης και της κατανόησης, δεν  απαντά στις προσευχές σου.

Στο σημερινό Ευαγγέλιο που ακούσαμε, βλέπουμε μια γυναίκα να παρακαλεί τον Χριστό να θεραπεύσει την κόρη της από το δαιμόνιο, και ο Χριστός να μην της απαντά αμέσως, όπως βλέπουμε σε άλλες περιπτώσεις θαυμάτων και θεραπειών.

 «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή ΙΖ΄ Ματθαίου

(Ματθ. ιε΄ 21 -28)

14 Φεβρουαρίου 2021

Πολύς ήταν ο κόπος τής δοκιμασίας της μητέρας τής σημερινής ευαγγελικής περικοπής. Το πρόβλημα τού νοσήματος τής κόρης της ήταν και δικό της πρόβλημα. Και καθώς ομολογεί η ίδια στον Κύριό μας, η κόρη της «κακώς εδαιμονίζετο». Έπασχε από δαιμονική ενέργεια και όπως φαίνεται, από πολύ καιρό. Γι΄ αυτό, όταν είδε τον Χριστό, δεν Τού μίλησε απλά, αλλά «εκραύγαζε»/Δηλαδή φώναζε με δύναμη για να πραγματοποιηθεί το αίτημά της.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΤΗΣ ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ)

Αρχιμανδρίτη Ανανία Κουστένη

«Ο Ιησούς θεραπεύει την ψυχή και τη ζωή μας διά της πίστεως»

Δεκάτη εβδόμη Κυριακή του Ματθαίου σήμερα, αγαπητοί, η Κυριακή της Χαναναίας, και αναφέρεται το Ευαγγέλιο ακριβώς στη θεραπεία της κόρης της Χαναναίας, που έπασχε από δαιμόνιο.

Ο Ιησούς είχε πάει προς τα σύνορα της Τύρου και Σιδώνος, φεύγοντας από τη θάλασσα της Γεννησαρέτ και πηγαίνοντας προς τη βόρεια Γαλιλαία, και για να ανακουφίσει αυτούς που Τον μισούσαν, γιατί δεν θα Τον έβλεπαν, και για να γλυτώσει απ’ το λαό πού ’χε άκαιρο ενθουσιασμό, και περισσότερο για να οδηγήσει και στηρίξει τους Μαθητάς και Αποστόλους για τον σταυρικό Του θάνατο και την τριήμερη Ανάστασή Του.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (14-2-2021)

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ

     «Κύριε, υἱέ Δαυίδ, ἐλέησόν με. Ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται». Πένθος ἐλεεινό καί θέαμα γιά τήν μητέρα, πιό πικρό καί ἀπό τόν θάνατο. Δαιμόνιο πολεμοχαρές παλεύει μέ τήν κόρη.

     -Πῶς νά ἀναγγείλω τό δεινό, πῶς νά κηρύξω τό πάθος; Δέν ὑποφέρω νά τήν βλέπω. Γιά καταγώγιο τοῦ δαίμονα τό γέννησα τό παιδί μου;

     -Ἐλέησόν με Κύριε, πού μαστιγώνομαι ἀπό τήν θυγατέρα μου. Ἐκείνης τό πάθημα, δικός μου ὁ πόνος. Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε.

 ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ»

Ἀρχικά τά ἔχασαν ἀκόμη καί οἱ μαθητες. Ὁ Κύριος δέ θέλει οὔτε ἕνα λόγο ν’  ἀπευθύνει στήν πονεμένη μητέρα ἡ ὁποία τρέχει πίσω του καί τόν ἱκετεύει γιά τήν δύστυχη κόρη της. Πέφτει στή γῆ, προσκυνᾶ καί ἐπαναλαμβάνει: «Κύριε βοήθει μοι». Ἀπό ποῦ ἀντλεῖ τήν δύναμη γιά μιά τέτοια στάση; Ἀναμφίβολα ἡ γυναίκα αὐτή κινεῖται ἀπό τήν ἀγάπη. Ὁ πόνος τοῦ παιδιοῦ της τήν πλημμυρίζει. Ποθεῖ ὁλόψυχα νά τό λυτρώσει ἀπό τή δαιμονική κυριαρχία καί εἶναι ἔτοιμη νά κάνει τό πᾶν γι’ αὐτό. Ἡ δύναμη τῆς στοργῆς ὁπλίζει τόν ἄνθρωπο μέ γρανιτένια θέληση. Τίποτα δέ λυγίζει τήν πραγματική ἀγάπη.

 Κυριακή ΙΣΤ’ Ματθαίου

Ερμηνεία στην αποστολική περικοπή 

(Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

(Προς Κορινθίους Β΄6, 1-10)

«Συνεργοῦντες παρακαλοῦμεν, μὴ εἰς κενὸν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ δέξασθαι ὑμᾶς. Λέγει γάρ· Καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος· ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας (: Συνεργαζόμενοι λοιπόν με τον Θεό στο έργο αυτό της συμφιλιώσεως και της καταλλαγής των ανθρώπων, σας παρακαλούμε να δείξετε με τη διαγωγή σας ότι δε δεχθήκατε μάταια και ανώφελα τη χάρη του Θεού. Και μη νομίσετε ότι πάντοτε ο Θεός θα σας στέλνει τους αντιπροσώπους Του να σας παρακαλούν. Όχι. Διότι λέει η Αγία Γραφή: ‘’Στον κατάλληλο καιρό, όταν ο Θεός δείχνει το έλεός Του και την αγάπη Του, σε άκουσα με προσοχή, και την ημέρα που δίνεται η σωτηρία σε βοήθησα. Να λοιπόν τώρα είναι καιρός κατάλληλος να, τώρα είναι ημέρα σωτηρίας’’)» [Κορ. Β΄, 6, 1-2].

Κυριακή ΙΣΤ Ματθαίου

Ομιλία εις την παραβολήν των ταλάντων 

(Γερμανός ο Β' Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως)

(Ματθ. κε' 14-30)

Οι γεωργοί που φυλάσσουν τους αγρούς και τα περιβόλια των αρχόντων, έχουν συνήθεια να συνάζουν όσα άνθη εύρουν ωραία και ευωδέστατα, και να τα προσφέρουν στους κυρίους των· και εάν έχουν και άλλους φίλους, δίδουν και σ’ αυτούς. Εκείνοι δεχόμενοι τα κρίνα περιχαρώς, ευχαριστούν και φιλοδωρούν τους γεωργούς, αν και δεν λαμβάνουν από τα άνθη εκείνα άλλην ωφέλειαν εκτός από το ότι ευχαριστούν για λίγην ώραν την όρασι και ότι ευωδιάζουν την όσφρησίν τους. Εμείς δε οι πνευματικοί γεωργοί και διδάσκαλοι, που μας έχει εμπιστευθή ο Κύριος τον αειθαλή λειμώνα τού αγίου Ευαγγελίου και περιποιούμεθα τόσον ωραίον και πανευφρόσυνον περιβόλι, δεν προσφέρουμε μόνον μίαν φοράν τον χρόνον σ’ εσάς τους ηγαπημένους αδελφούς και φίλους μας άνθη καλοκαιρινά και ευμάραντα,

Κυριακή ΙΣΤ΄ Ματθαίου (Ματθ. κε΄ 14-30)

 Ὑπόμνημα εἰς τὸν Ἅγιον Εὐαγγελιστὴν Ματθαῖον, ὁμιλία οη΄

 Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

α. Αὐτὲς οἱ παραβολὲς μοιάζουν μὲ τὴν προηγούμενη τοῦ πιστοῦ δούλου καὶ τοῦ ἀχάριστου ποὺ κατέφαγε τὰ ἀγαθὰ τοῦ Κυρίου του. Εἶναι τέσσερις ὅλες οἱ παραβολὲς ποὺ μὲ διαφορετικὸ τρόπο, γιὰ τὸ ἴδιο μᾶς παρακινοῦν· θέλω νὰ πῶ τὸ ζῆλο γιὰ τὴν ἐλεημοσύνη καὶ τὴν ὠφέλεια τοῦ διπλανοῦ μας μὲ ὅλα ὅσα μποροῦμε, γιατὶ δὲ γίνεται νὰ σωθοῦμε ἀλλοιῶς. Ἀλλὰ ἐδῶ μιλάει γενκώτερα γιὰ κάθε εἶδος ὠφέλεια ποὺ πρέπει νὰ προξενοῦμε στὸν διπλανό μας. Στὴν παραβολὴ τῶν παρθένων τονίζει ἰδιαίτερα τὴν ἐλεημοσύνη μὲ χρήματα καὶ μάλιστα πιὸ ἔντονα ἀπὸ ὅ,τι στὴν προηγούμενη παραβολή. Ἐκεῖ τιμωρεῖ αὐτὸ ποὺ χτυπᾶ καὶ παραφέρεται καὶ διασκορπίζει τὴν περιουσία τοῦ κυρίου του καὶ τὴν καταστρέφει· ἐδῶ τιμωρεῖ κι αὐτὸν ποὺ δὲν ὠφελεῖ καὶ δὲν ἀδειάζει μὲ ἀφθονία τὴν τσέπη του σ’ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ἀνάγκη.

«Τά τάλαντα…» 

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Πρόσεξε δέ ὅτι παντοῦ δέν ἀπαιτεῖ ἀμέσως αὐτά πού ἐνεπιστεύθη. Διότι εἰς τήν παραβολήν τοῦ ἀμπελῶνος (Ματθ. 21, 33), ἀφοῦ τόν παρέδωκεν εἰς τούς γεωργούς, ἀπεδήμησε. Καί ἐδῶ ἐνεπιστεύθη τά τάλαντα καί ἀπεδήμησε. Διά νά μάθῃς μ᾽ αὐτό τήν μακροθυμίαν Του. Ἐγώ δέ νομίζω ὅτι λέγοντας αὐτά ὑπαινίσσεται καί τήν Ἀνάστασιν. Μόνον πού ἐδῶ δέν ἀναφέρονται πλέον γεωργοί καί ἀμπελών, ἀλλά ὅλοι εἶναι ἐργάται. Διότι δέν ἀναφέρεται μόνον στούς ἄρχοντας, οὔτε στούς Ἰουδαίους, ἀλλά σέ ὅλους. Καί ἐκεῖνοι μέν πού προσφέρουν ὁμολογοῦν μέ εὐγνωμοσύνη καί τά ἰδικά τους, ἀλλά καί ὅσα τούς ἔδωκεν ὁ δεσπότης. Ἔτσι ὁ μέν ἕνας λέγει: «Κύριε, πέντε τάλαντα μοῦ ἔδωσες», ὁ δέ ἄλλος λέγει «δύο», δεικνύοντες ὅτι ἀπό Ἐκεῖνον ἔλαβαν τό κεφάλαιον τῆς ἐργασίας των, καί Τοῦ ἀναγνωρίζουν μεγάλην χάριν, καί ἀποδίδουν τό πᾶν εἰς Αὐτόν.

Κυριακή ΙΣΤ’ Ματθαίου

Η παραβολή των ταλάντων

(Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. κε’ 14-30)

Ο Θεός δημιουργεί ανισότητες και οι άνθρωποι γογγύζουν γι’ αυτό. Είναι σοφότεροι από το Θεό οι άνθρωποι; Αφού ο Θεός δημιουργεί ανισότητες, σημαίνει πως η ανισότητα είναι σοφότερη και καλλίτερη από την ισότητα. Ο Θεός δημιουργεί την ανισότητα για το καλό του ανθρώπου, μα οι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν το καλό στην ανισότητά τους. Ο Θεός δημιουργεί την ανισότητα λόγω του κάλλους της ανισότητας, οι άνθρωποι όμως δε βλέπουν κανένα κάλλος σ’ αυτήν. Ο Θεός δημιουργεί την ανισότητα από αγάπη, που αναπτύσσεται και συντηρείται από την ανισότητα, ο άνθρωπος όμως δε βλέπει καμιά αγάπη σ’ αυτήν. Αυτή είναι μια πρωτόγονη ανθρώπινη επανάσταση της τυφλότητας ενάντια στην ενόραση, της αφροσύνης ενάντια στη σοφία, του κακού ενάντια στο καλό, της ασχήμιας ενάντια στην ωραιότητα, του φθόνου ενάντια στην αγάπη. Η Εύα κι ο Αδάμ παραδόθηκαν στη δύναμη του σατανά, για να γίνουν ισόθεοι. Ο Κάιν σκότωσε τον αδερφό του Άβελ, επειδή οι θυσίες τους δε φάνηκαν εξίσου αρεστές στο Θεό.

Τί ἔκαμες τὰ τάλαντα;

«Εἰργάσατο ἐν αὐτοῖς καὶ ἐποίησεν ἄλλα πέντε τάλαντα»

Κυριακή ΙΣΤ΄ Ματθαίου (Ματθ.κε΄14-30)

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Γεμάτη ἀπὸ ὑψηλὰ νοήματα καὶ διδάγματα εἶναι ἡ σημερινὴ παραβολή, ποὺ ἠκούσθη εἰς τὴν Ἐκκλησίαν μας.

Μᾶς παρουσίασεν ὁ Κύριος μὲ μίαν ὡραιοτάτην πλοκὴν ἕναν ἄρχοντα (Βασιλέα κατὰ τὸ Εὐαγ. Λουκᾶν), ὁ ὁποῖος, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ διὰ μακρυνὸν ταξίδιον, ἐκάλεσε τοὺς δούλους του καὶ τοὺς ἐνεπιστεύθη ἀπὸ ἕνα σοβαρὸν χρηματικὸν ποσόν.

Εἰς τὸν ἕνα ἔδωσε πέντε τάλαντα, εἰς τὸν δεύτερον δύο καὶ εἰς τὸν τρίτον ἕν. Τοὺς ἔδωσεν ἐντολὴν νὰ τὰ ἐκμεταλλευθοῦν καταλλήλως καί, ἐν συνεχείᾳ ἀνεχώρησε.

Κυριακή ΙΣΤ΄ Ματθαίου

Γιατί ζούμε; 

«Πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ!…» (Ματθ. 25,26) 

+Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος

Ἀκούσατε, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο εὐαγγέλιο. Ἀπὸ τὴν ὡραία παραβολὴ τῶν ταλάντων θέλω νὰ προσέξετε ἰδιαιτέρως τὸ τέλος της. Εἶπε ὁ Χριστός· «Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω», ὅποιος ἔχει αὐτιὰ ἂς ἀκούῃ (Ματθ. 11,15· 13,9,43). Αὐτὸς ὁ λόγος διαβαίνει τοὺς αἰῶνες, φτάνει καὶ σ᾿ ἐμᾶς καὶ ἀπευθύνεται στὸν καθένα μας. 

–Μά, θὰ πῆτε, δόξα τῷ Θεῷ ἔχουμε αὐτιὰ καὶ ἀκοῦμε. Τί νόημα ἔχει αὐτὸ γιὰ μᾶς;Ἔχουμε βέβαια αὐτιά· ἀλλὰ ὁ Χριστὸς ἐδῶ μιλάει γιὰ κάτι βαθύτερο.

 2021 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 7 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ (Ματθ. 25, 14-30)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στα Σερζιανά, στις 5/2/1989)

Όχι μόνο τεμπελιά, αλλά και θρασύτητα

Τα λόγια του Ευαγγελίου είναι η μεγαλύτερη σοφία στον κόσμο. Όποιος τα αναζητεί, τα μελετάει και προσπαθεί να τα βάλει στο νου και στην καρδιά του, αποκτά σοφία πνευματική, η οποία του δίνει ειρήνη και χαρά. Και όπως όλοι το ξέρουμε, αυτά είναι τόσο πολύτιμα πράγματα, που δεν αγοράζονται ούτε με όλα τα πλούτη του κόσμου.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2021 – ΙΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ

(Ματθ. κε΄ 14-30) (Β΄ Κορ. στ΄ 1-10)

Τα χαρίσματα στη ζωή μας

«Επί ολίγα ής πιστός, επί πολλών σε καταστήσω»

Μεστή πνευματικών μηνυμάτων και νοημάτων είναι η ευαγγελική περικοπή που παραπέμπει στην παραβολή των ταλάντων. Έρχεται ακριβώς να θυμίσει στον άνθρωπο ότι ο Θεός προσφέρει σε όλους χαρίσματα και δωρεές. Το ζητούμενο σ’ αυτή την περίπτωση δεν είναι πόσο και τι παίρνει ο καθένας μας, αλλά πώς αυτά που μάς δίνονται τα αξιοποιούμε στη ζωή μας. Βέβαια, οι εικόνες που εναλλάσσονται στη συγκεκριμένη παραβολική διήγηση δεν έχουν να κάνουν μόνο με τη διαχείριση υλικών αγαθών. Η προβολή του αρχαίου νομίσματος, του ταλάντου, με παραβολικό τρόπο, δεν περιορίζει τα μηνύματά της αλλά αντίθετα τα διευρύνει γιατί αναδεικνύεται η βαθύτερη πνευματική διάστασή τους.

 Κυριακή ΙΣΤ ΄Ματθαίου (Ταλάντων), Ευαγγ. Ανάγνωσμα : Ματθ. κε΄ 14-30 (07-02-2021)

Ξένιας Παντελή, θεολόγου

Η ευαγγελική περικοπή της σημερινής Κυριακής είναι από το ευαγγέλιο του ευαγγελιστή Ματθαίου και περιέχει την παραβολή των ταλάντων. Είναι μια από τις πλέον  δυνατές παραβολές που δημιουργούν ισχυρά συναισθήματα και προβληματισμούς στους αναγνώστες της. Στηρίζεται στο γεγονός ότι ο Χριστός χρησιμοποιεί πραγματικές  εικόνες της καθημερινής ζωής για να οικοδομήσει τον παραβολικό του λόγο. Η παραβολή συγκεντρώνει  όλα τα φιλολογικά  στοιχειά που συνήθως οικοδομούν τις ευαγγελικές περικοπές. Η εισαγωγή της παραβολής γίνεται με τον ακόλουθο τρόπο: « τότε ομοιοθήσεται η βασιλεία των ουρανών δέκα παρθένοις»(Ματθ. 25,1). Έτσι η παραβολή των ταλάντων είναι η παρομοίωση για τη βασιλεία των ουρανών.

 Κυριακή ΙΣΤ’ Επιστολών, Αποστ. Ανάγνωσμα: Β΄ Κορ. στ’ 1-10 (07-02-2021)

Πρεσβ. Ανδρέα Παπαμιχαήλ

Το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα είναι παρμένο από την Β’ προς Κορινθίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου.  Σ’ αυτό ο Απόστολος των Εθνών περιγράφει και τα ποικίλα εμπόδια και τις θλίψεις που οι Απόστολοι αντιμετώπισαν στο υπέρτατατο έργο τους, αλλά και τον πνευματικό εξοπλισμό με τα όπλα της δικαιοσύνης.

«εν παντί συνιστώντες ευατούς ως Θεού διάκονοι, εν υπομονή πολλή, εν θλίψεσιν, εν ανάγκαις, εν στενοχωρίαις, εν πληγαίς, εν φυλακαίς…»

 Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2021, Παραβολή των Ταλάντων (Ματθ. κε΄ 14-30)

Κάποιος άνθρωπος, επρόκειτο να ταξιδεύσει. Κάλεσε τους δούλους του και τους παρέδωσε τα υπάρχοντά του. Σε άλλον έδωσε πέντε τάλαντα, σε άλλον δύο και σε άλλον ένα· στον καθένα ανάλογα με τη δυνατότητα, που είχε να τα αξιοποιήσει, και αναχώρησε αμέσως. Εκείνος που πήρε τα πέντε τάλαντα τα δούλεψε και κέρδισε άλλα πέντε. Παρόμοια και εκείνος που πήρε τα δύο, κέρδισε άλλα δύο. Εκείνος όμως που πήρε το ένα, πήγε, έσκαψε στη γη και το έκρυψε.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ ́ ΜΑΤΘΑΙΟΥ «Τῶν Tαλάντων»

«Τοῦ κρύψαντος τὸ τάλαντον, τὴν κατάκρισιν, ἀκούσασα ψυχή, μὴ κρύπτε λόγον Θεοῦ, κατάγγελλε τὰ θαυμάσια αὐτοῦ».

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Αὐτός ὁ καταπληκτικός ὕμνος πού ἀκούγεται μέσα σέ κλίμα κατάνυξης τήν Μεγάλη Δευτέρα ἑσπέρας, οὐσιαστικά μᾶς παραπέμπει στό Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα τῆς σημερινῆς Κυριακῆς. Τῆς Κυριακῆς πού ἀναγιγνώσκεται ἡ παραβολή τῶν Ταλάντων. Τῶν χαρισμάτων δηλαδή πού ὁ Κύριος μᾶς ἐμπιστεύεται καί οἱ χρήση τους πού ὅλοι μας κάνουμε.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ)

Αρχιμ. Ανανία Κουστένη

«Ο Κύριος μας θέλει εργατικούς και επιμελείς»

Δέκατη έκτη Κυριακή του Ματθαίου σήμερα, αγαπητοί, η λεγομένη των Ταλάντων. Ο Ιησούς Χριστός μας, λίγο πριν το Πάθος Του, μίλησε στο Ιερό στους Αποστόλους και στους άλλους Μαθητάς Του και στον κόσμο. Και στη συνέχεια βγήκε από κει, γιατί οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι ήθελαν να Τον φονεύσουν, και πήγε στο όρος των Ελαιών.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (07-02-2021)

     Στήν σημερινή Εὐαγγελική Περικοπή ὁ Κύριος μᾶς δίνει ἕνα μάθημα, μία παραβολή. Τήν παραβολή τῶν ταλάντων.

    «Κάποιος ἄνθρωπος, πού ἀπομακρύνθηκε ἀπό τόν τόπο του, κάλεσε τούς δούλους του καί τούς παρέδωσε τά ὑπάρχοντά του. Σέ ἄλλον μέν ἔδωσε πέντε τάλαντα, σέ ἄλλον δύο καί σέ ἄλλον ἕνα. Ὁ καθένας πῆρε αὐτό πού ταίριαζε στήν δύναμη του.

 «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή ΙΣΤ΄ Ματθαίου

(Ματθ. κε΄ 14 -30)

7 Φεβρουαρίου 2021

Ασφαλώς, προνομιούχοι θεωρούνται αυτοί που έλαβαν τα πέντα και τα δύο τάλαντα, τής σημερινής παραβολής. Και μάλιστα, αφού ευτύχησαν να τα διπλασιάσουν και να αμειφθούν γι΄ αυτό. «Ευ δούλε αγαθέ και πιστέ» άκουσαν να τους λέει ο Κύριός τους. Όμως, ας προσέξουμε αυτόν που έλαβε το ένα τάλαντο. Γιατί στην περίπτωση του βρίσκεται η συνηθέστερη περίπτωση.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Απόστολος: Β΄ Κορ. στ΄1 - 10

Ευαγγέλιον: Ματθ. κε΄ 14-30

7 Φεβρουαρίου 2021

Καταλαβαίνουμε εύκολα τα πρόσωπα που κρύβονται πίσω από την παραβολή της σημερινής Ευαγγελικής περικοπής. Aβίαστα βγαίνουν και τα μηνύματα για τον καθένα μας.

Kύριος της παραβολής είναι ο Θεός και δούλοι εμείς, που μας εδημιούργησε και μας έφερε στη ζωή αυτή. Τάλαντα είναι οι ποικίλες δωρεές του Θεού. Οι ψυχοσωματικές δεξιότητες και οι πνευματικές δυνατότητες που μας χάρισε. Τα φυσικά εκ γενετής προσόντα αλλά και τα επίκτητα αγαθά, όπως οι γνώσεις, ο πλούτος, οι κοινωνικές θέσεις που είναι δυνατόν να αποκτήσουμε.

 ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ»

Τό πρόσωπο τοῦ οἰκοδεσπότου ἀλλάζει. Μέχρι τήν στιγμή ἐκείνη ἦταν ὁλοφώτεινο καί πλουσιοπάροχα ἔδινε συγχαρητήρια καί βραβεῖα, καθώς ἄκουγε τόν εὐλογημένο ἀπολογισμό τῶν δύο δούλων του, πού φιλότιμα ἐργάσθηκαν καί διπλασίασαν ὅσα τούς εἶχε ἐμπιστευθεῖ. Ὅμως τώρα μέ τόν τρίτο ἡ μορφή του γίνεται αὐστηρή. Ἀμείλικτα εἶναι τά λόγια του : «Πάρτε ἀπ’ αὐτόν τό τάλαντο…». Ὅταν ὁ Κύριος ζωγράφιζε τόν «ἀχρεῖον δοῦλον» εἶχε ἀναμφίβολα ὑπ’ ὄψιν του τήν στάση τῶν γραμματέων καί φαρισαίων τῆς ἐποχῆς του ἔναντι τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ.