ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΓΑΛΗΝΗ ΣΤΙΣ ΤΡΙΚΥΜΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Τό θαῦμα πού παρουσιάζει ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή συνέβη μετά τόν χορτασμό τῶν χιλιάδων ἀνθρώπων μέ τούς πέντε ἄρτους καί τά δύο ψάρια, κατόπιν τῆς εὐλογίας τοῦ Κυρίου. Στόχος τῆς ἀφηγήσεως καί αὐτοῦ τοῦ θαύματος εἶναι νά βοηθήσει κάθε ἄνθρωπο νά γνωρίσει ποιός εἶναι ἀληθινά ὁ Ἰησοῦς Χριστός καί ποιό εἶναι τό ἔργο Του γιά τήν σωτηρία τοῦ κόσμου. Τό πλῆθος πού ἀκολούθησε τόν Κύριο, χορτασμένο πλέον ψυχικά καί σωματικά, ἔπειτα ἀπό τόν θαυματουργικό πολλαπλασιασμό τῶν τροφίμων, καί ἀναπαυμένο ἀπό τήν θέα τοῦ Προσώπου τοῦ Χριστοῦ ἀποχώρησε ἀπό τόν ἔρημο τόπο. Ὁ Κύριος τότε κατέφυγε σέ κάποιον κοντινό λόφο γιά νά προσευχηθεῖ, ἀφοῦ προηγουμένως ζήτησε ἀπό τούς Mαθητές Του νά ἐπιβιβασθοῦν στό πλοῖο καί νά τόν περιμένουν στήν ἀπέναντι ὄχθη τῆς λίμνης τῆς Γαλιλαίας. Ὅμως, ὅταν τό πλοῖο βρέθηκε στήν μέση τῆς λίμνης, ἕνας δυνατός ἄνεμος προκάλεσε φοβερή τρικυμία, σέ σημεῖο νά κινδυνεύει ἡ ζωή τους. Οἱ Mαθητές γιά πολλή ὥρα μάχονταν μέ τά κύματα, ἀλλά δέν καταποντίζονταν γιατί ὁ Χριστός προσευχόταν καί γι’ αὐτούς.
Μέσα ἀπό τήν προσευχή τούς διοχέτευε τήν ἀγάπη καί πρόνοια τοῦ Θεοῦ καί Πατρός. Ἐν συνεχείᾳ, τόν πανικό ἀπό τόν κίνδυνο πού διέτρεχαν διαδέχθηκε ἕνας πρωτόγνωρος τρόμος ἀπό τό περίεργο θέαμα πού ἀντίκρυσαν κατά τά ξημερώματα. Εἶδαν μιά μορφή νά περπατᾶ πάνω στά ἀγριεμένα κύματα, νόμισαν ὅτι ἔβλεπαν φάντασμα καί ἔβαλαν τίς φωνές ἀπό τόν φόβο. Ὅμως, αὐτή ἡ μορφή ἦταν ὁ Κύριος Ἰησοῦς, ὁ Ὁποῖος ἀπευθυνόμενος πρός αὐτούς εἶπε· «θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μή φοβεῖσθε».
Ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ
Ἡ ἐνέργεια, ἡ δύναμη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ δέν περιορίζεται ἀπό τόν χῶρο, τόν χρόνο, τά φυσικά φαινόμενα. Ὁ ἱερός Χρυσόστομος λέγει ὅτι «ὅπου βούλεται Θεός νικᾶται φύσεως τάξις». Ἔτσι, ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ περιπατεῖ ἐπί τῶν ἀγριεμένων κυμάτων, καλεῖ τόν Πέτρο κοντά Του, τόν σώζει ἀπό τόν καταποντισμό τῆς ὀλιγοπιστίας, γαληνεύει τήν ταραγμένη θάλασσα.
Μέ τά ἴδια λόγια ὁ Χριστός ἀπευθύνεται καί στόν ἄνθρωπο κάθε ἐποχῆς, γιατί αὐτό εἶναι τό ἔργo τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἐπισημαίνει ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης: «ὁ πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται, κἀγώ ἐργάζομαι» (Ἰωάν. 5,17). Ὁ Πατήρ, ὁ Υἱός καί τό Ἅγιο Πνεῦμα ἐργάζονται ἀκατάπαυστα γιά τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου μέ ἕνα τρόπο μυστικό καί ἀπόρρητο, πού ὅμως ἀποκαλύπτεται ὡς φῶς καί ζωή καί δύναμη Θεοῦ σέ αὐτούς τούς τρεῖς λόγους τοῦ Χριστοῦ:
Θάρρος καί ἐν Χριστῷ ἀφοβία
Θαρσεῖτε, ἔχετε θάρρος γιατί ἐγώ εἶμαι πάντοτε μαζί σας· στούς πειρασμούς καί τίς θλίψεις, στίς ἀσθένειες καί τούς κινδύνους, στόν πόνο καί τήν ὀδύνη, στήν ἀδικία καί τήν ἀμφισβήτηση, στήν χαρά καί τήν εὐφροσύνη. «Εἰ ὁ Θεός ὑπέρ ἡμῶν, τίς καθ’ ἡμῶν;» (Ρωμ. 8,31), καθώς λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Ἐάν, δηλαδή, εἶναι ὁ Θεός μαζί μας, ποιός μπορεῖ νά εἶναι ἐναντίον μας;
«Ἐγώ εἰμι», ἡ φράση αὐτή μᾶς θυμίζει τήν ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ πρός τόν Μωυσῆ στό ὄρος Σινᾶ «Ἐγώ εἰμι ὁ Ὤν» (Ἔξ. 3,14). Ἐγώ εἶμαι Αὐτός πού Εἶναι, ἡ πηγή τῆς Ζωῆς καί τῆς Ἀθανασίας, «ὁ ὤν καί ὁ ἦν καί ὁ ἐρχόμενος, ὁ παντοκράτωρ» (Ἀποκ. 1,8). Ὁ Κύριος ἔρχεται συνεχῶς γιά νά μᾶς συναντήσει· νά μᾶς μεταγγίσει τήν ζωή, τό φῶς, τήν ἁγιότητα, τήν ἀθανασία Του, ὥστε νά εἴμαστε ἑνωμένοι μαζί Του στήν παροῦσα ζωή καί τήν αἰωνιότητα.
Μή φοβεῖσθε· Ὁ ὅσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης ἔλεγε συχνά τόν ἑξῆς στίχο: «Σύν Χριστῷ πανταχοῦ, φόβος οὐδαμοῦ». Πράγματι, ὅταν ὁ πιστός βιώνει παντοῦ καί πάντοτε τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ στήν ζωή του, μεταμορφώνει τόν φυσικό φόβο σέ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στόν Κύριο. Ἐργάζεται, κοπιάζει, προσπαθεῖ, ἀγωνίζεται, ἀλλά χωρίς ἄγχος καί ἀνασφάλεια, πανικό καί τρόμο. Γιατί στόν Χριστό δέν ὑπάρχει κατήφεια, μελαγχολία, ἐνδοστρέφεια, ἀφοῦ ὁ Χριστός εἶναι νέα ζωή· εἶναι τό Πᾶν. Εἶναι ἡ χαρά, εἶναι ἡ ζωή ἡ ἀληθινή, τό πλήρωμα τῆς ἀγαλλιάσεως καί τῆς εὐφροσύνης. Εἴθε αὐτές οἱ σκέψεις νά στηρίζουν ὅλους μας στίς δυσκολίες καί τούς κινδύνους, στίς θύελλες καί τίς τρικυμίες τῆς ζωῆς.
Ἀρχιμ. Ν. Κ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου