ΜΗΝΥΜΑ

ΓΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ, ΕΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΤΙΚΕΤΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Κυριακή, 19 Μαΐου 2013

Κυριακή των Μυροφόρων: Οι μοναδικές μυροφόρες που δεν ξόδεψαν το μύρο τους. π. Στυλιανός Μακρής

Τ μήνυμα τς ναστάσεως εαγγελίζονται σήμερα ο μυροφόρες γυνακες, οποες κατ τν σταύρωση κα τν ταφ το Κυρίου παρακολουθοσαν πκοντ τ γεγονότα. ξιώθηκαν δικαιωματικ ν εναι ο πρτες πο θπληροφορονταν τ εχάριστο νέο, γιατ εχαν πίστη βαθει κα γάπη πρς τν Διδάσκαλο. Κα τοτο ποδεικνύεται περίτρανα π τ γεγονς τι σηκώθηκαν χαράματα Κυριακς, γι ν πνε στν θεοδέγμονα τάφο κα ν τελέσουν τνεκρικ θιμα, δίχως ν πολογίσουν τ νέφικτον δι τ μέγεθος το λίθου ποφραζε τν εσοδο το μνήματος κα τ παράτολμον δι τν «φόβον τνουδαίων» το γχειρήματος. Συχν  καρδι μις εσεβος γυναίκας εναι πλημμυρισμένη π συναισθήματα, ρετ κα πλότητα, κα παραμερίζει τν λογική.

       Φόβος κα τρόμος κυρίευσε τς καρδιές τους στ θέα το νεαρο μ τλευκ στολή, κπληξη κα θαυμασμς στ κουσμα το νέλπιστου μηνύματος. Γνώριζαν τι  Χριστς νέστησε τν Λάζαρο, τν κόρη το αείρου κα τν γιτς χήρας τς Ναΐν, μ ταν Τν εδαν στν Γολγοθ ν ξεψυχλες τους ολπίδες εχαν ξανεμιστε κα σως δν περίμεναν τι  διος θ πανερχόταν στζωή. Κα εχαν σαφς πληροφορηθεἐὰν δν τ κουσαν ο διες, περ τομακαρισμο τν πενθούντων: «Μακάριοι ο πενθοντες, τι ατοπαρακληθήσονται», λλ δν ποψιάζονταν τι κα στ δική τους περίπτωση θ βρισκε φαρμογή. Μ θλίψη προσλθαν στ μνήμα, μ πορία εσλθαν, μχαρ πλθαν.
Τ σημεριν εαγγελικ νάγνωσμα μς λέγει τι ο μυροφόρες δν επαν τίποτε σ κανένα, γιατ ταν φοβισμένες. ταν ραγε τ δέος μπροστ στμεγάλο μυστήριο  λόγος πο δν μίλησαν σ κανένα; ταν ραγε  φόβος μήπως παρεξηγηθον π τος μαθητς το Κυρίου κα κατηγορηθον ς νόητες ποπίστεψαν σ να νυπόστατο ψέμα, πως βέβαια κα γινε;  ταν  φόβος μήπως ρχίσουν ο ουδαοι ν νακρίνουν πρόσωπα κα πράγματα καρχονταν ο μαθητς σ δύσκολη θέση; Πάντως δν πίστησαν στ γγελικλόγια· κρατοσαν τν χαρ τους ναμεμειγμένη μ διάφορα λλα συναισθήματα κα ναμμένο τν λύχνο τς πίστεως, πο συντηροσαν μ τκαύσιμο τς πρς τν Κύριο γάπης.
Ο νθρωποι συνηθίζουν ν βρίσκουν τος νεκρούς τους στ κοιμητήρια. Βλέπουν στς πλάκες τν τάφων τ νόματα τν κεκοιμημένων, βλέπουν τς φωτογραφίες τους κα τος νθυμονται, νάβουν κερι κα στολίζουν μλουλούδια τος τάφους. Σ λόκληρη τ γ, σ λες τς θρησκεες, ο τάφοι εναι γεμάτοι.  Μόνον νας τάφος εναι δειανός. Κι ατς εναι  κενς πανάγιος τάφος πο δέχθηκε γι τρες μέρες τ Πανάχραντο κα φθαρτο Σμα τοξουσιαστο τς ζως κα το θανάτου. «Τί ζητετε τν ζντα μετ τν νεκρν;»
Ο μυροφόρες ζητοσαν ς νεκρ τν ζωνταν Θεό, πως κριβς ζητομε κιμες τος δικούς μας νεκρούς κα πως κριβς θ μς ζητον κάποτε ο δικοί μας νθρωποι. Ο μυροφόρες ταν ο μόνες στν νθρώπινη στορία πο δν βρκαν ατ πο ζητοσαν, ο μόνες πο πέστρεψαν στ σπίτια τους μ γεμάτα τ μυροδοχεα. ταν παροσες κατ τν ρα το φρικτο μαρτυρίου το Κυρίου, γι’ ατ κα δικαιωματικ ξιζαν ν πληροφορηθον πρτες τ χαρμόσυνο γεγονός. κλαψαν σως περισσότερο π τος νδρες, γι’ ατ κα τ δάκρυα χαρς σως πρεπε ν κυλήσουν πρτα στ δικά τους μάτια.
 πρτος νθρωπος πο δικαιοτο ν δ τν ναστημένο Χριστό τανναμφισβήτητα  Παναγία Μητέρα Του. «πήντησας τ Παρθέν» μς λέγει τναστάσιμο πολυτίκιο.  πρώτη στν γιότητα κα πρώτη στν τιμ πρεπε ν εναι κα  πρώτη στ θέα το ναστημένου Υο της.  κείνη σπάραζε κάτωπ τν Σταυρό, κείνη ταν παραπάνω π’ , τι κάθε λλος· λοι δολοι, κείνημως κα Μητέρα κα δούλη. Διαισθανόταν βέβαια τι  θάνατος δν εχεξουσία σ Ατν πο εχε ναστήσει νεκρούς.  θρήνος της δν ταν ξπελπισίας, λλ’ ξ πιγνώσεως τι Ατς πο κρατοσε πνου στνποκαθήλωση ταν  Δημιουργς το κόσμου. ναλογιζομένη τν κρα Του ταπείνωση, ταπείνωση μέχρι θανάτου, κλαιγε κα δυρόταν γι τ φρικτθέαμα. κλαιγε κα ς Μητέρα κα ς δούλη.
Μ πρώτη τν περαγία Θεοτόκο εδαν λοιπν μ τ σειρά τους τνναστημένο Χριστ κα ο λοιπς μυροφόρες, τν εχάριστη θέα το ποίου εθε δι τν πρεσβειν τους ν ξιωθομε λοι μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου