2020 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1 - ΚΥΡΙΑΚΗ Ε ΛΟΥΚΑ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ (Λουκ. 16, 19-31)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στην Ακροποταμιά, στις 3/11/1996)

Και τι δεν είχε

Σήμερα το Ευαγγέλιο μας μίλησε για έναν άνθρωπο πλούσιο πολύ. Είχε την ευχέρεια να διασκεδάζει όπως ήθελε. Να φοράει ό,τι καλό ρούχο επιθυμούσε. Να τρώει ό,τι περνούσε από το μυαλό του. Και φυσικά είχε την δυνατότητα να κάνει και πολλά άλλα πράγματα που συνηθίζουν να κάνουν οι πλούσιοι. Θα λέγαμε με λόγια του σήμερα: είχε αυτοκίνητα υπερπολυτελείας. Έκανε εκδρομές σε όλο τον κόσμο. Φορούσε η γυναίκα του κοσμήματα με διαμάντια. Είχε καταθέσεις πολλές στις τράπεζες. Είχε τα πάντα. Τα είχε και προσπαθούσε να τα απολαύσει. Αλλιώς γιατί να τα έχει; Και γιατί κανείς θέλει να αποκτήσει πολλά, παρά μόνο για να τα απολαύσει;

Ο ξεγραμμένος φτωχός

ΚΥΡΙΑΚΗ 1 NOEMΒΡΙΟΥ 2020 – E΄ ΛΟΥΚΑ

(Λουκ. ιστ΄ 19-31) (Α΄ Κορ. ιβ΄ 27- ιγ΄8)

Ο πλούτος και η φτώχεια

«ευφραινόμενος καθ’ ημέραν λαμπρώς»

Η διήγηση της παραβολής του πλούσιου και του φτωχού Λαζάρου μέσα από τις πολύ παραστατικές και ζωντανές εικόνες που ξεδιπλώνει ενώπιον μας, αποκαλύπτει βασικές αλήθειες τόσο για την παρούσα ζωή όσο και για την μέλλουσα.  Θα μπορούσε κάποιος να διακρίνει τρία μέρη στη διήγηση: α) ο πλούσιος και ο φτωχός σ’ αυτή τη ζωή, β) ο θάνατος που επέρχεται και για τους δύο και γ) η αντιστροφή των πραγμάτων στη μετά θάνατο ζωή.

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 01 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2020

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΛΟΥΚΑ

(Λουκ. ιστ΄19 - 31)

Οἱ κοινωνικὲς διαφορὲς πάντοτε χαρακτήριζαν τὴν ἀνθρώπινη κοινωνία, ἄλλοτε σὲ μεγαλύτερο, ἄλλοτε σὲ μικρότερο βαθμό. Ἰδιαίτερα στὴν ἐποχή μας, ἐποχὴ μεγάλων ἀνισοτήτων καὶ διαφοροποιήσεων, τὸ χάσμα μεταξὺ τῶν ὀλίγων πλουσίων καὶ τῶν πάρα πολλῶν φτωχῶν διευρύνεται συνέχεια, δημιουργώντας τὶς προϋποθέσεις γιὰ κοινωνικὲς ἐκρήξεις, σὰν αὐτὲς ποὺ ἔλαβαν χώρα τοὺς προηγούμενους αἰῶνες τῆς ἱστορίας. Μὲ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ πρόβλημα τῆς ἀντίθεσης ἀνάμεσα στὸν πλοῦτο καὶ στὴ φτώχεια ἀπὸ μία διαφορετική, πνευματική, σκοπιὰ ἀσχολεῖται ἡ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή.

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΛΟΥΚΑ

Απόστολος: Α΄ Κορ. ιβ΄ 27-ιγ΄ 8

Ευαγγέλιον: Λουκ. ιστ΄ 19-31

1 Νοεμβρίου 2020

Στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου αδελφοί, ο Ευαγγελιστής Λουκάς μέσω της παραβολής του Κυρίου μάς μεταφέρει από τον πρόσκαιρο τούτο κόσμο στην μετά θάνατο ζωή και μας παρουσιάζει τις συνέπειες του τρόπου ζωής μας αλλά και της συμπεριφοράς μας προς τους συνανθρώπους μας.

Μας παρουσιάζει, λοιπόν, δύο ανθρώπους, ο ένας ήταν πλούσιος και ο άλλος φτωχός. Ο πλούσιος ζούσε μέσα στη χλιδή, φορούσε πολυτελή και ακριβά ενδύματα, διασκέδαζε καθημερινά με πλούσια φαγοπότια, ξόδευε τα πλούτη του αδιαφορώντας για ότι συμβαίνει γύρω του, αλλά και για τους συνανθρώπους του. Με λίγα λόγια τον ενδιέφερε μόνο η δική του καλοπέραση.

1 Νοεμβρίου 2020, ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. ιστ΄19-31)

Γιατί λοιπόν να ὑπάρχουν πλούσιοι καί φτωχοί; Πῶς ἀνέχεται αὐτή τήν κοινωνική ἀνισότητα ὁ Θεός; Γιατί δέν ἐπιβάλλει δικαιοσύνη;

Ὁ πλούσιος Θεός, ἀδελφοί μου, ὅταν ἦρθε στή γῆ κι ἔγινε ἄνθρωπος, διάλεξε γιά τόν ἑαυτό του νά γίνει ὁ πιό φτωχός ἀπ’ ὅλους, ἀφοῦ καί σέ σταῦλο γεννήθηκε καί σέ ὅλη τή ζωή Του δέν εἶχε οὔτε ἕνα προσκέφαλο δικό Του γιά νά κοιμηθεῖ…

Αὐτός λοιπόν ὁ Κύριος εἶπε μιά παραβολή μ’ ἕναν πλούσιο καί ἕναν φτωχό:

 ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΛΟΥΚΑ – 1 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2020

ΚΥΡΙΑΚΗ  Ε΄  ΛΟΥΚΑ

(Λκ. ιστ΄ 19-31)

«Πτωχός δέ τις ἦν ὀνόματι Λάζαρος»

Μεγάλο χάσμα, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ὑπῆρχε ἀνάμεσα στόν πλούσιο καί στόν πτωχό Λάζαρο, στούς ὁποίους ἀναφέρεται ἡ σημερινή Εὐαγγελική περικοπή, ὄχι μόνο μετά τό θάνατό τους, ἀλλά ἀκόμα ἀπό τήν παροῦσα ζωή. Ὁ πρῶτος ζοῦσε μέσα στήν χλιδή καί στήν καλοπέραση. Ὁ δεύτερος μέσα στόν πόνο, στήν στέρηση καί στήν ἐγκατάλειψη. Ὁ πλούσιος εἶχε φίλους πού τούς καλοῦσε στό ἀνάκτορό του καί παρέθετε γιά χάρη τους πολυτελῆ γεύματα. Ὁ πτωχός δέν εἶχε κανέναν ἄνθρωπο νά τόν λυπηθῆ, νά τόν βοηθήση, νά τόν ἐλεήση, εἶχε μόνο τά σκυλιά πού τόν περιτριγύριζαν καί τοῦ ἔγλειφαν μέ συμπόνια τίς πληγές του. Ὁ πλούσιος ἦταν ἄνθρωπος στό σχῆμα, ἀλλά μονοφάγο θηρίο στό φρόνημα. Ὁ πτωχός εἶχε καταντήσει σκελετός στήν ὄψη, ἀλλά ἦταν ἄγγελος στήν ψυχή.

Kυριακή Ε΄ Λουκά, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Λουκ. ιστ’ 19-31 (01-11-2020)

Πρεσβυτέρου Ανδρέα Παπαμιχαήλ

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή είναι παρμένη από το 16ο κεφάλαιο του Κατά Λουκάν Ιερού Ευαγγελίου. Στους στίχους αυτούς αναπτύσσεται η παραβολή του Πλούσιου και του φτωχού Λαζάρου. «Πάτερ Αβραάμ, ελέησόν με, και πέμψον Λάζαρον ίνα βάψη το άκρον του δακτύλου αυτού ύδατος και καταψύξη την γλώσσαν μου». Ποιος είναι άραγε αυτός ο τόσο τραγικός άνθρωπος, που εκλιπαρεί για λίγες μόνο σταγόνες νερό; Μόνο αυτοί που βασανίζονται τόσο πολύ, εκλιπαρούν για κάτι τόσο λίγο, τόσο μικρό. Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι άλλος από τον πλούσιο της σημερινής ευαγγελικής περικοπής.

Αγίων Αναργύρων, Αποστ. ανάγνωσμα: Α’ Κορ ιβ΄ 27- ιγ΄ 8 (01-11-2020)

Διακόνου Επιφανίου Παπαντωνίου

Οι Άγιοι Ανάργυροι

Σήμερα η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού των εξ Ασίας. Επειδή όπως είναι γνωστό από το βίο των Αγίων αυτοί είχαν διακριθεί για τα ιαματικά χαρίσματα, με τα οποία τους προίκισε η χάρη του Αγίου Πνεύματος, έχει ορισθεί την  ημέρα της εορτής τους να  διαβάζεται η αποστολική περικοπή από τη Α΄ προς Κορινθίους Επιστολή όπου γίνεται λόγος για τα ποικίλα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Το Ανάγνωσμα επίσης είναι ένα από τα επτά Αποστολικά αναγνώσματα που διαβάζονται στην ακολουθία του Αγίου Ευχελαίου.

Πριν προχωρήσουμε στο σχολιασμό της περικοπής, θα αναφέρουμε λίγα στοιχεία για τους Αγίους. 

Κυριακή E ́ Λουκᾶ

Τήν περασμένη Κυριακή (Στ ́ Λουκᾶ) εἴδαμε πῶς ἡ σχέση μέ τό διάβολο ἀποσυνθέτει τήν ἀνθρώπινη προσωπικότητα.

Ὁ Χριστός διώχνοντας τά δαιμόνια θεραπεύει τήν ἀσθενοῦσα ἀνθρώπινη φύση καί συνδέει καί συνθέτει ἐκ νέου τήν ἀνθρώπινη προσωπικότητα.

Ὁ βασικός παράγοντας πού διασπᾶ τήν ἀνθρώπινη προσωπικότητα ἀποσπώντας τόν ἄνθρωπο ἀπ’ τό Θεό καί συντάσσοντάς τον μέ τό διάβολο εἶναι ἡ ἁμαρτία.

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε' ΛΟΥΚΑ (1-11-2020)

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

     Τήν παραβολή τοῦ πλουσίου καί τοῦ φτωχοῦ Λαζάρου ἀκούσαμε σήμερα στήν Εὐαγγελική Περικοπή.

     Πρέπει τώρα ὅλοι νά ἀναρωτηθοῦμε φταίει ὁ πλοῦτος γιά τήν αἰώνια καταδίκη τοῦ πλουσίου ἤ μήπως ἡ φτώχεια ἔσωσε τόν Λάζαρο;

    Ὅμως ἡ ἀπάντηση στό ἐρώτημα αὐτό εἶναι ἡ ἑξῆς, ἀδελφοί μου. Οὔτε ὁ πλοῦτος, οὔτε ἡ φτώχεια εἶναι ἡ αἰτία γιά τήν σωτηρία ἤ τήν καταδίκη κάποιου. Ἀλλά, εἶναι ἡ στάση ζωῆς πού θά κρατήσει κάποιος ἀπέναντι στίς δύο αὐτές διαφορετικές καταστάσεις, πού θά τόν ὁδηγήσει στήν σωτηρία του ἤ στήν καταδίκη του.

     Τί ἐννοοῦμε ὅμως μέ αὐτήν τήν διαπίστωση;

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ, ΟΙ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΣ ΑΓΙΟΙ»

Ὅταν ὁ Κύριος ἔστειλε τοὺς μαθητές Του νὰ κηρύξουν στὰ ἔθνη τὸ Εὐαγγέλιο, τοὺς ἐφωδίασε μὲ ἐξαιρετικὰ χαρίσματα καὶ τοὺς παρήγγειλε: «ἀσθενοῦντας θεραπεύετε, λεπροὺς καθαρίζετε, νεκροὺς ἐγείρετε, δαιμόνια ἐκβάλλετε∙ δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε». Ὁ Χριστὸς προτρέπει τοὺς Ἀποστόλους νὰ κάνουν χρήση τῶν χαρισμάτων μὲ τὰ ὁποῖα τοὺς ἐφοδίασε καὶ ταυτόχρονα τοὺς ὑπενθυμίζει ὅτι δωρεὰν τὰ ἔλαβαν καὶ δωρεὰν πρέπει νὰ τὰ μεταδώσουν. Οἱ Ἀπόστολοι τήρησαν αὐτὴ τὴν ἐντολὴ τοῦ Χριστοῦ, ὅπως καὶ οἱ Ἅγιοι Ἀνάργυροι, Κοσμᾶς καὶ Δαμιανός, ποὺ γιορτάζουμε σήμερα. Οἱ Ἅγιοι Ἀνάργυροι ἀξιώθηκαν ἀπὸ στὸν Κύριο νὰ θεραπεύουν θαυματουργικὰ ἀσθένειες, σύμφωνα μὲ τὴν παραγγελία Του «δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε», γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία τοὺς ἔδωσε τὸν τίτλο τοῦ «Ἀναργύρου».

2020 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 25 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ ΛΟΥΚΑ

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΔΑΙΜΟΝΙΖΟΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΓΕΡΓΕΣΗΝΩΝ (Λουκ. 8, 26-39)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στη Λούτσα, στις 25/10/1992)

Ένας συνταρακτικός διάλογος!

          Σήμερα ακούσαμε στο Ευαγγέλιο για έναν άνθρωπο δαιμονισμένο. Ακούσαμε για την κατάσταση στην οποία βρισκόταν, καθώς και για το πώς βλέπει ο Χριστός τα δαιμόνια και τα δαιμόνια τον Χριστό. Επειδή ο Χριστός είναι το φως του κόσμου, έχουμε ανάγκη να πάρουμε φως από το δικό του φως. Και να διορθώσουμε τις σκέψεις μας με βάση τις σκέψεις τού Χριστού. Και να κάνουμε την γνώμη μας και την σοφία μας, αν υπάρχει, να ακολουθούν τη γνώμη και την σοφία του Χριστού. Γιατί ό,τι είναι διαφορετικό από την γνώμη και τη σοφία του Χριστού, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια «εξυπνάδα» εντός εισαγωγικών, που οδηγεί στην καταστροφή και συνεπώς είναι ανοησία.

Ὁ Χριστός ἀνεπιθύμητος…

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 25 Ὀκτωβρίου 2020, Στ΄ Λουκᾶ (Λουκ. η΄ 27-39)

Ὁ δαιμονισμένος τῆς περιοχῆς τῶν Γαδαρηνῶν ἦταν ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος τῆς περιοχῆς. Ροῦχα δὲν φοροῦσε καὶ σὲ σπίτι δὲν κατοικοῦσε· κατοικία του εἶχε τὰ μνήματα. Καθὼς ἀντικρύζει τὸν Κύριο, τὰ δαιμόνια ἀναστατώνονται, βάζει φωνὴ μεγάλη τὸ θύμα τους: «Τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου;»· ποιὰ σχέση ὑπάρχει ἀνάμεσα σὲ μένα καὶ σὲ σένα, Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ Ὑψίστου; Σὲ παρακαλῶ μὴ μὲ βασανίσεις. Τὸ δαιμόνιο ποὺ μίλησε ἦταν φοβισμένο πολύ, διότι ὁ Κύριος εἶχε διατάξει νὰ φύγει ἀπὸ τὸν ταλαιπωρημένο ἄνθρωπο. Ταλαιπωρημένο μάλιστα φρικτά, διότι γιὰ πολλὰ χρόνια τὸν εἶχαν καταλάβει τὰ δαιμόνια. Καὶ ἦταν τόσο ἀγριεμένος, ὥστε τὸν ἔδεναν οἱ ἄνθρωποι μὲ ἁλυσίδες καὶ δεσμὰ στὰ πόδια, γιὰ νὰ μποροῦν νὰ τὸν φυλᾶνε. Αὐτὸς ὅμως ἔσπαζε τὰ δεσμὰ καὶ καταδιωκόταν ἀπὸ τὰ δαιμόνια στὶς ἐρημιές.

Θεία ἀποκάλυψη!

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 25 Ὀκτωβρίου 2020 (Γαλ. α΄ 11-19)

1. Μᾶς μιλᾶ ὁ Θεὸς

Στὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀπευθύνεται στοὺς Χριστιανοὺς τῆς Γαλατίας τῆς Μι­­­­κρᾶς Ἀσίας. Στὴ νεοσύστατη αὐτὴ Ἐκ­κλησία, ποὺ ὁ ἴδιος εἶχε ἱδρύσει, εἶχαν εἰσχωρήσει μετὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Ἀποστόλου ἰουδαΐζοντες ψευδοδιδάσκαλοι, οἱ ὁποῖοι κήρυτταν ὅτι γιὰ τὴ σωτηρία ἦταν ἀπαραίτητη ἡ τήρηση τῶν τελετουργικῶν διατάξεων τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου καὶ προπαντὸς τῆς περιτομῆς.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ' ΛΟΥΚΑ (25-10-2020)

(Θεραπεία δαιμονισμένου εἰς τά Γάδαρα)

«Εὗρον καθήμενον τὸν ἄνθρωπον ἀφ' οὗ τὰ δαιμόνια ἐξῆλθεν ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ» (Λκ. 8,35).

     Στό πάνω (βόρειο) μέρος τῆς Παλαιστίνης βρίσκεται ἡ Γαλιλαία μέ τή λίμνη Γεννησαρέτ. Στή μιά μεριά αὐτῆς βρισκόταν ἡ Καπερναούμ, ὅπου σύχναζε κηρύττοντας καί θεραπεύοντας ὁ Χριστός, καί στήν ἄλλη μεριά ἦταν ἡ χώρα τῶν Γαδαρηνῶν, τήν ἐπίσκεψη στήν ὁποία μᾶς περιέγραψε ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς μέ τό σημερινό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣT ́ ΛΟΥΚΑ

Τό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα, ἀγαπητοί μου ἀδερφοί, μᾶς μεταφέρει στή χώρα τῶν Γαδαρηνῶν.

Εἰσερχόμενος ὁ Κύριος στήν πόλη αὐτή, συναντήθηκε μ’ ἕναν ἄνθρωπο πλημμυρισμένο ἀπό δαιμονικές δυνάμεις, ὁ ὁποῖος, ἀναγνωρίζοντας στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ τόν Υἱό τοῦ Θεοῦ, ρώτησε: «τί θέλεις ἀπό μένα, Κύριε, σέ παρακαλῶ μή μέ βασανίσεις».

ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2020 – ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ 

(Λουκ. η΄ 26-39) (Γαλ. α΄ 11-19)

Πρόσωπο και κοινωνία

«ιματισμένον και σωφρονούντα»

Σε μια τραγική πτυχή στη ζωή του ανθρώπου αναφέρεται η σημερινή ευαγγελική περικοπή με την προβολή του θαύματος του δαιμονισμένου των Γαδαρηνών. Μεταγγίζει συνάμα το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα ζωής και μάλιστα με απελευθερωτικό χαρακτήρα.

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ΛΟΥΚΑ

(Λουκ. η΄ 27 - 39)

 25 Ὀκτωβίου 2020

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ

Τὸ θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ δαιμονιζομένου τῆς χώρας τῶν Γαδαρηνῶν, ποὺ προβάλλει τὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα, μᾶς δίνει ἀφορμὴ νὰ συλλογισθοῦμε πόσο καταστροφικὴ γιὰ τὸν ἄνθρωπο εἶναι ἡ κατοχή του ἀπὸ τὸν πονηρὸ δαίμονα καὶ πόσο εὐεργετικὴ ἀντιθέτως εἶναι ἡ ἐπαφή του μὲ τὸν Σωτήρα Χριστό. Καὶ εἶναι ἡ ἀντίθεση αὐτὴ τόσο κραυγαλέα, ὥστε νὰ εἶναι ἀπορίας ἄξιο πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ ἄνθρωπος τὶς περισσότερες φορὲς νὰ προτιμᾶ τὸν Διάβολο καὶ νὰ συντάσσεται μὲ αὐτὸν ἀπορρίπτοντας καὶ καταφρονώντας τὸν Χριστό.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ

Απόστολος: Γαλ. α΄11- 19

Ευαγγέλιο: Λουκ. η΄ 27-39

25 Οκτωβρίου 2020

«Και εύρον καθήμενον τον άνθρωπον αφ’ ου τα δαιμόνια εξεληλύθει, ιματισμένον και σωφρονούντα παρά τους πόδας του Ιησού»

Ένα από τα αναρίθμητα θαύματα του Θεανθρώπου, τα οποία επετέλεσε κατά την επίγεια ζωή του, είναι το θαύμα θεραπείας του δαιμονιζόμενου Γαδαρηνού. Με τον θεϊκό του λόγο εξέβαλε τη λεγεώνα των δαιμόνων από τον άνθρωπο και τον απάλλαξε από το φοβερό μαρτύριο, το οποίο μας περιγράφει ο ιερός Ευαγγελιστής. Ενδύματα δεν φορούσε, ούτε έμενε ποτέ σε σπίτι, αλλά στα μνήματα. Για πολλά χρόνια βασανιζόταν από το διάβολο. Τον έδεναν με αλυσίδες και χειροπέδες, αλλά εκείνος τα έσπαγε όλα και έφευγε κυνηγημένος από το διάβολο στα βουνά και στις ερήμους.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ – 25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2020

(Λκ. η΄ 27-39)

Κάποτε στή Σαμάρεια, ἀγαπητοί ἀδελφοί, μετά τόν μικρό διάλογο πού εἶχε ὁ Χριστός μέ τή γνωστή ἐκείνη γυναίκα, βγῆκαν τά πλήθη ἀπό τήν πόλη καί τόν παρακαλοῦσαν νά μείνει μαζί τους. «Ὡς οὔν ἦλθον πρός αὐτόν οἱ Σαμαρεῖται, ἠρώτων αὐτόν μεῖναι παρ’ αὐτοῖς…».

Κυριακή Στ΄ Λουκά, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Λκ. η’ 26 – 39 (25-10-2020)

Διακόνου Επιφανίου Παπαντωνίου

Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα προέρχεται από το 8ο κεφάλαιο του κατά Λουκά ιερού Ευαγγελίου και διηγείται τη θαυμαστή θεραπεία των δαιμονιζομένων στην πόλη των Γεργεσηνών. Το περιστατικό αυτό,  τοποθετείται χρονικά, αμέσως μετά το θαύμα του χορτασμού των πεντακισχιλίων και της καταπαύσεως των υδάτων.

Κυριακή Κ΄ Επιστολών, Αποστ. Ανάγνωσμα Γαλ. α΄,11-19 (25-10-2020)

Απόστολος Παύλος

Πρωτ. Τρύφωνα Παπαγιάννη

Ο Απόστολος Παύλος απευθύνεται προς τους Γαλάτας και τους λέγει ότι το Ευαγγέλιο που κήρυξε σ’ αυτούς δεν είναι επινόηση του ανθρώπου. Όχι μόνο οι άλλοι Απόστολοι αλλά κι’ αυτός ο ίδιος δεν παρέλαβε αυτό από άνθρωπο, ούτε το διδάχθηκε από άνθρωπο, αλλά το παρέλαβε κατ’ ευθείαν δι’ αποκαλύψεως του Θεού. Στη συνέχεια υπενθυμίζει ποια ήταν η διαγωγή του προτού πιστέψει στο Χριστό. Ιουδαίος στην καταγωγή ανήκε στις τάξεις των Φαρισαίων, εκπαιδεύτηκε στα Ιεροσόλυμα το Μωσαϊκό νόμο και από νεαρά ηλικία έδειξε μεγάλο ζήλο για τη δόξα του Θεού. Γι’ αυτό όταν η νέα θρησκεία του Ιησού άρχισε να ξαπλώνεται σ’ όλη την Ιουδαία και πέραν αυτής έγινε σφοδρός διώχτης και πολέμιός της. Κατά τη διάρκεια αυτού του διωγμού φωτίστηκε δι’ αποκαλύψεως από τον ίδιο τον Κύριο και από διώχτης των Χριστιανών έγινε ο πλέον θερμός υποστηριχτής του Χριστού. Απαρνήθηκε τις Ιουδαϊκές παραδόσεις και έστρεψε όλη του την αγάπη και φλογερό ζήλο υπέρ της νέας θρησκείας του Ιησού.

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή 25 Ὀκτωβρίου 2020

ΣΤ΄Λουκά 

Το καλό και το κακό 

Το θαύμα που μάς διηγείται η σημερινή περικοπή του Ευαγγελίου μάς αποδεικνύει, αδελφοί χριστιανοί, ότι δεν υπάρχει τιποτα που να μπορεί να αντισταθεί στο θέλημα του Θεού, ούτε αυτές οι δυνάμεις του κακού. Καθώς πλησίαζε ο Χριστός με τους μαθητές του στην χώρα των Γεργεσηνών, συνάντησαν έναν δαιμονισμένο που περιφέρονταν γυμνός έξω από την πόλη και για κατοικία του είχε τα μνήματα. Πολλά χρόνια ταλαιπωρούνταν και συχνά τον έδεναν ακόμα και με αλυσίδες για να μην κάνει κακό στον εαυτό του και στους άλλους, τις οποίες έσπαζε και έτρεχε στις ερημιές.  Μόλις είδε τον Χριστό άρχισε να φωνάζει: -Τί υπάρχει ανάμεσά μας, Ιησού, υιέ του Θεού του υψίστου; σε παρακαλώ, μη με βασανίσεις. Αυτό το τελευταίο το είπε γιατί ήδη ο Κύριος είχε διατάξει το δαιμόνιο να εξέλθει.

25 Οκτωβρίου 2020 (Λουκ H΄26-39)

Στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα ακούσαμε τον Ευαγγελιστή Ματθαίο να μας διηγείται την θεραπεία του δαιμονιζομένου της χώρας των Γαδαρηνών. Μέσα από την περιγραφή αντιλαμβανόμαστε, πως ο Κύριος, ως Μεσσίας, έχει την απόλυτη εξουσία και επί των υπερφυσικών δυνάμεων.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 

«ΟΙ ΔΥΟ ΠΙΘΑΝΕΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

Οκτώβριος 25, 2020

 Ὁ Χριστός παρουσιάζεται στή διήγησή μας ὡς ἐλευθερωτής τῶν ἀνθρώπων ἀπό τίς δαιμονικές δυνάμεις πού τόν κρατοῦν αἰχμάλωτο καί τόν δυναστεύουν. Σ’ αὐτή τήν προσφορά ἐλευθερίας παρατηροῦμε δύο τρόπους ἀνταποκρίσεως τῶν ἀνθρώπων: ἡ μία ἐκπροσωπεῖται ἀπό τόν δαιμονισμένο πού θεραπεύθηκε, ἡ ἄλλη ἀπό τούς κατοίκους τῆς περιοχῆς στήν ὁποία ἔγινε τό θαῦμα.

Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου

Ερμηνεία αποστολικής περικοπής

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

[Τίτ. 3, 8-15]

«Πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ. ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις· μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιΐστασο· εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι. αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος (: Το ότι δικαιωθήκαμε και αναγεννηθήκαμε και θα κληρονομήσουμε την αιώνια ζωή είναι λόγος και αλήθεια αξιόπιστη. Και γι’ αυτά τα θέματα θέλω να μιλάς με βεβαιότητα και με κύρος, για να φροντίζουν όσοι έχουν πιστέψει στο Θεό να πρωτοστατούν ακούραστα σε καλά έργα. Αυτά είναι τα καλά έργα και τα ωφέλιμα στους ανθρώπους, αυτά για τα οποία σας μίλησα. Τις ανόητες συζητήσεις και γενεαλογίες για τους μυθικούς θεούς ή τους ευγενείς προγόνους, όπως και τις έριδες και τις διαμάχες για τον μωσαϊκό νόμο να τις αποφεύγεις, γιατί δε φέρνουν καμία ωφέλεια και είναι μάταιες.

Κυριακή Δ΄ Λουκᾶ. Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Ὑπόμνημα εἰς τὸν Ἅγιον Εὐαγγελιστὴν Ματθαῖον, ὁμιλία μδ΄

Κυριακή Δ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 4-15)

 Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

  

α. Αὐτὸ ποὺ ἔλεγα προηγούμενα ὅτι, ὅταν λείπη ἡ ἀρετὴ εἶναι ὅλα περιττά, ἀποδεικνύεται τώρα πλουσιώτατα. Ἐγὼ ἔλεγα ὅτι καὶ ἡ ἡλικία καὶ ἡ ἰδιοσυγκρασία, καὶ ἡ κατοικία στὴν ἔρημο καὶ τὰ παρόμοια δὲν ὠφελοῦν, ὅταν λείπη ἡ ἀγαθὴ προαίρεση.  Αὐτὸ γίνεται ὁλοφάνερο ἀπὸ δῶ. Ἐνῶ μιλοῦσε στὸν κόσμο, τοῦ εἶπε κάποιος ὅτι ἡ μητέρα σου καὶ τ’ ἀδέλφια σου σ’ ἀναζητοῦν.  Κι αὐτὸς εἶπε·  Ποιά εἶναι ἡ μητέρα μου καὶ ποιὰ  τ’ ἀδέλφια μου;  Αὐτὰ τὰ ἔλεγε ὄχι ἐπειδὴ ντρεπόταν τὴ μητέρα,  οὔτε γιατὶ ἀρνιόταν ἐκείνην, ποὺ  τὸν εἶχε γεννήσει -ἄν ντρεπόταν δὲ θὰ γεννιόταν ἀπ’ αὐτήν. Ἤθελε νὰ φανερώση, ὅτι σὲ τίποτα δὲν τὴν ὠφελοῦσε αὐτό, ἄν δὲν κάνη  ὅλα ὅσα πρέπει.  Κι αὐτὸ ποὺ ἔκαμε ἦταν περιττὴ φιλοδοξία·  ἤθελε  νὰ δείξη στὸν κόσμο ὅτι ἔχει στὸ χέρι τὸ παιδί καὶ τὸ διατάζει·  δὲν ὑποψιαζόταν  ἀκόμα τίποτα γι’ αὐτὸν σπουδαῖο·

Κυριακή Δ’ Λουκά

Λόγος στο ευαγγέλιο που λέγει «βγήκε ο σπορέας να σπείρει τον σπόρο του»

Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς

Βγήκε ο Κύριος να σπείρει τον σπόρο του. Πού; Στις καρδιές των ανθρώπων γιατί αυτές είναι τα χωράφια που δέχονται τα πνευματικά σπέρματα. Από αυτές άλλες μοιάζουν με δρόμο, καταπατημένες κατά κάποιο τρόπο και καταπιεσμένες από τους πονηρούς λογισμούς και τα πάθη και από τους επόπτες αυτών, τους πονηρότατους δαίμονες, άλλες μοιάζουν με πετρώδη γη, όσες από μικροψυχία και πώρωση δεν μπορούν να συγκρατήσουν μέχρι το τέλος τα σπέρματα της διδασκαλίας και να καρποφορήσουν με αυτά καρπούς προς αιώνια ζωή, και άλλες μοιάζουν με γεμάτο από αγκάθια έδαφος, επειδή το ενδιαφέρον τους συγκεντρώνεται στα κτήματα και τον πλούτο και τις πρόσκαιρες απολαύσεις και στα προερχόμενα από αυτές.

Κυριακή Δ’ Λουκά: Διδαχή εις την παραβολήν του Σπορέως (Αγ. Κοσμάς ο Αιτωλός)

Ομιλία του Αγίου νέου Ιερομάρτυρος και Ισαποστόλου Κοσμά του Αιτωλού, εις την παραβολήν του Σπορέως

Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και Θεός, αδελφοί μου, έχει πολλά και διάφορα ονόματα. Λέγεται Θεός, λέγεται Υιός Θεού, λέγεται και υιός ανθρώπου, λέγεται και σοφία, λέγεται και ζωή, λέγεται και ανάστασις΄ και ανάμεσα εις τα άλλα λέγεται και γεωργός, επειδή σπείρει τον σπόρον. Όπως ο ίδιος είπεν εις την παραβολήν του αγίου και ιερού Ευαγγελίου:
ήταν ένας γεωργός και εβγήκεν από το σπίτι του, επήρε σπόρον και επήγε να σπείρη εις τα χωράφια του. Και εκεί που έσπερνε δεν έπεσεν εις ένα μέρος ο σπόρος εκείνος. Άλλος έπεσεν εις την στράταν, άλλος εις την πέτραν, άλλος εις τα ακάνθια και άλλος εις την καλήν γην.

Ὁ μεγαλύτερος θησαυρός

«Ὁ σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ».

Κυριακή Δ΄ Λουκᾶ (Λουκ. η΄ 4-15)

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Πολὺ παραστατικὴ καὶ διδακτικώτατη ἡ σημερινὴ Παραβολή, ἀγαπητὲ ἀναγνῶστα. Καὶ ἐπίκαιρη.  Διότι ἡ ἐποχή, ποὺ διατρέχομεν, εἶναι περίοδος σπορᾶς. Σπορεύς, ἐξήγησεν ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, εἶναι ὁ αἰώνιος Δημιουργὸς καὶ Τροφοδότης.  Σπόρος, ὁ θεῖος καὶ σωτήριος λόγος Του. Χωράφι, εἰς τὸ ὁποῖον σπείρεται, εἶναι αἱ ψυχαὶ τῶν ἀνθρώπων.  Καὶ εἶναι λοιπηρόν, ὅτι δὲν εἶναι ὅλαι αἱ ψυχαὶ κατάλληλοι.