ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή ΙΓ΄ Ματθαίου

(Α΄ Κορ. ιστ΄, 13 – 24)

30 Αυγούστου 2026

Σταθερότητα στὴν πίστη καὶ ἀγάπη

Ὁ ἐπίλογος τῆς Α΄ πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολῆς ἀποτελεῖ τὸ Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς σημερινῆς Κυριακῆς, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ἀποχαιρετῶντας τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κορίνθου, συνιστᾶ, μεταξὺ ἄλλων, νὰ μείνουν σταθεροὶ στὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ἐνεργοῦν πάντοτε μὲ κριτήριο τὴν ἀγάπη. Οἱ νουθεσίες αὐτὲς εἶναι ἀπόλυτα δικαιολογημένες. Ἡ νεότευκτη Ἐκκλησία τῶν Κορινθίων ἀπαρτιζόταν, κατὰ βάσιν, ἀπὸ πρώην εἰδωλολάτρες, οἱ ὁποῖοι, ἐπηρεασμένοι ἀπὸ τὴν πλάνη τῶν εἰδώλων ποὺ βίωναν στὸ παρελθόν, δὲν ἀπέφευγαν συνήθειες ποὺ προσέκρουαν στὸ ἦθος τῆς Χριστιανικῆς πίστης, στὴν ὁποία προσπαθοῦσαν, πλέον, νὰ προσαρμοστοῦν. Γι’ αὐτό, ὁ Παῦλος ἀφιερώνει δύο κεφάλαια αὐτῆς τῆς ἐπιστολῆς, στηλιτεύοντας κρούσματα βαριᾶς ἀνηθικότητας, ποὺ ἀσφαλῶς εἶχαν ὑπόβαθρο εἰδωλολατρικό – σαρκολατρικό. Ἡ σταθερότητα στὴν πίστη, λοιπὸν καὶ ἡ ἀγάπη, ὡς τρόπος ζωῆς γιὰ τὸν Χριστιανό, θὰ μᾶς ἀπασχολήσουν στὴ συνέχεια.

Μπορεῖ νὰ ἔχουν περάσει ἀπὸ τότε δύο χιλιάδες καὶ πλέον χρόνια, μπορεῖ νὰ ἔχουμε γεννηθεῖ καὶ γαλουχηθεῖ μέσα στὸ κλίμα τῆς Ὀρθόδοξης Χριστιανικῆς πίστης, ἐν τούτοις καὶ στὶς μέρες μας ἡ πίστη αὐτὴ μοιάζει ἀσταθὴς καὶ ἐπιπόλαιη. Αὐτὸ συμβαίνει π.χ. ὅταν οἱ Χριστιανοὶ προσπαθοῦμε νὰ συμβιβάσουμε τὴν Χριστιανική μας ἰδιότητα καὶ πίστη μὲ τὸ πνεῦμα καὶ τὴ νοοτροπία τοῦ κόσμου. Ὅταν βάζουμε νερὸ στὸ κρασί μας σὲ θέματα ὅπως οἱ διανθρώπινες καὶ οἰκογενειακὲς σχέσεις, ποὺ βάλλονται μὲ σκληρότητα σήμερα ἀπὸ ἀντιλήψεις ἄκρως ἀντίθετες μὲ τὴν Χριστιανικὴ λογικὴ· ὅταν διαμορφώνουμε στὴ ζωή μας ἕνα πλαίσιο πίστης μὲ αὐστηρὰ προσωπικὰ χαρακτηριστικά, ἀποκομμένο καὶ ἀπομονωμένο ἀπὸ τὴν ζωὴ καὶ τὸ γεγονὸς τῆς Ἐκκλησίας· ὅταν ἀμνηστεύουμε μέσα μας στάσεις ζωῆς καὶ συμπεριφορές, ποὺ γνωρίζουμε ὅτι ἀντιστρατεύονται τὸν Εὐαγγελικὸ τρόπο ζωῆς, ἀναζητῶντας διαρκῶς δικαιολογίες καὶ ἐλαφρυντικὰ· ὅταν ἐπιτρέπουμε νὰ δηλητηριαστεῖ ἡ διάνοιά μας ἀπὸ αἱρετικὲς δοξασίες καὶ παραθρησκευτικὰ κηρύγματα, ποὺ ἀποσκοποῦν στὴν ἀποκοπή μας ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας· ὅταν υἱοθετοῦμε ἀκραῖα συνθήματα καὶ μισαλλόδοξες συμπεριφορές, νομίζοντας ὅτι ἐμεῖς εἴμαστε οἱ φύλακες τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐνῷ βιώνουμε τὴν καταστροφικὴ πλάνη τοῦ θρησκευτικοῦ φανατισμοῦ. Ὅλα τὰ παραπάνω καὶ πολλὰ ἄλλα, δεικνύουν ἀσταθῆ καὶ ἐλλειμματικὴ πίστη, ἡ ὁποία χρήζει βοήθειας καὶ πνευματικῆς καθοδήγησης γιὰ νὰ ἐπαναδρομολογηθεῖ στὸ ἦθος τῆς Ἐκκλησίας.

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος συνιστᾶ, ἐπίσης, τὴν ἀγάπη ὡς τὸ κριτήριο τῶν ἐνεργειῶν μας. Καὶ ἀφοῦ, ὡς γνωστόν, ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν, δηλ. ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ, μᾶς προτρέπει νὰ ἐνεργοῦμε ἔχοντας πρὸ ὀφθαλμῶν τὸν τρόπο ποὺ ἐνεργεῖ ὁ Θεός. Ἄραγε, ἔχουμε σκεφθεῖ ποτὲ ἂν ἡ στάση ζωῆς ποὺ ἔχουμε ἐπιλέξει εἶναι ταυτισμένη μὲ τὴ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ; Ἂν ὁ τρόπος ποὺ στεκόμαστε ἀπέναντι στὸν κάθε ἄνθρωπο, ποὺ εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, εἶναι Χριστοκεντρικός; Ἀντιλαμβανόμαστε τὰ προβλήματα καὶ τὶς ἀνάγκες τῶν ἀνθρώπων μὲ τὸν τρόπο ποὺ ὁ Χριστὸς μᾶς ὑπέδειξε ἢ ἐπιδεικνύουμε παγερὴ ἀδιαφορία, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ κομπορρημονοῦμε γιὰ τὴν ὑποδειγματικὴ δῆθεν θρησκευτικότητά μας; Ἡ στάση μας μέσα στὴν οἰκογένεια, στὸν ἐργασιακό μας χῶρο, στὶς κοινωνικές μας συναναστροφές, ἀποπνέει τὴν αἴσθηση τῆς ἀγάπης, ὡς μίμησης Θεοῦ ἢ μήπως εἶναι ἐνδεικτικὴ τοῦ ἄκρατου ἐγωισμοῦ καὶ τοῦ ἀπάνθρωπου ἀτομισμοῦ, ποὺ κυριαρχεῖ στὶς μέρες μας ματώνοντας τὴν κοινωνικὴ ζωή;

Εἶναι ἀλήθεια, ἀγαπητοί μου, πὼς ἂν ἐπικεντρώσουμε τὴν προσοχή μας στὸν ἑαυτό μας, μὲ διάθεση εἰλικρινοῦς αὐτοκριτικῆς καὶ αὐτοεξέτασης, θὰ ἐπισημάνουμε στοιχεῖα ποὺ ἀπάδουν πρὸς τὴν Χριστιανική μας ἰδιότητα. Θὰ διακρίνουμε ἀστάθεια στὴν πίστη καὶ εὔκολη προσαρμογή της στὸν κοσμικὸ τρόπο ζωῆς, ἀλλὰ καὶ ἀπουσία ἀγάπης στὸν τρόπο ποὺ προσεγγίζουμε τὸν Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους. Ἂς μὴν ψάξουμε νὰ βροῦμε δικαιολογίες καὶ ἐλαφρυντικὰ, γιατί δὲν ὑπάρχουν. Αὐτὸ ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε εἶναι νὰ ἐπαναπροσδιορίσουμε μέσα μας τὴν σχέση μας μὲ τὸν Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους, ἀντιλαμβανόμενοι ὅτι δὲ μποροῦμε νὰ εἴμαστε ἀληθινὰ τέκνα τοῦ Θεοῦ καὶ ζωντανὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας Του, ἂν δὲν διαμορφώσουμε στὴ ζωή μας ἀκλόνητη καὶ σταθερὴ πίστη, ἐμπνεόμενη ἀπὸ τὴν ἀπόλυτη καὶ θυσιαστικὴ ἀγάπη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. ΑΜΗΝ!

π. Ε.Ο.

ΠΗΓΗ