ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ
Κυριακὲς Λουκᾶ. Κυριακὴ Α΄ Λουκᾶ
ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΥΛΙΔΟΥ Μητροπολίτου Νικαίας
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 1
Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2026
Κυριακὴ ΙΖ΄ Ἐπιστολῶν
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 27 Σεπτεμβρίου 2026, Κυριακὴ ΙΖ΄ Ἐπιστολῶν (Β΄ Κορ. ς΄ 16 – ζ΄1)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Ναὸς τοῦ ζωντανοῦ Θεοῦ
Στὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς θείας Λειτουργίας ὁ θεοφώτιστος ἀπόστολος Παῦλος ἐφιστᾶ τὴν προσοχὴ τῶν πιστῶν τῆς Κορίνθου στὸ νὰ μείνουν ἀνεπηρέαστοι ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρία, ποὺ ἦταν διαδεδομένη τὴν ἐποχὴ ἐκείνη στὴν Κόρινθο. Ὅπως δὲν μπορεῖ νὰ συνυπάρχει στὸν ἴδιο τόπο ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τὰ εἴδωλα, ἔτσι κι ἐκεῖνοι ποὺ πιστεύουν στὸν Θεό, δὲν πρέπει νὰ λατρεύουν τὰ εἴδωλα. «Ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος», τοὺς γράφει, ἐπαναλαμβάνοντας τὸν λόγο αὐτὸ ποὺ εἶχε πεῖ αἰῶνες πρὶν ὁ προφήτης Ἡσαΐας. Ἐσεῖς εἶσθε ναὸς τοῦ ζωντανοῦ Θεοῦ.
2026 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 27 - ΚΥΡΙΑΚΗ Α ΛΟΥΚΑ
Η ΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ (Λουκ. 5, 1-11)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στον Μύτικα Άρτας, στις 27/9/1992)
Πορεία προς την επίγνωση του Χριστού
Γιατί πάμε στην Εκκλησία;
Η απάντηση είναι: Γιατί αναζητούμε τον Θεό. Γιατί θέλουμε να πάμε λίγο πιο κοντά Του. Θέλουμε να Τον βρούμε, να Τον αισθανθούμε, να πάρουμε την ευλογία Του, να μας σκεπάσει η δύναμή Του, να έλθει στην καρδιά μας και στη ζωή μας η χαρά και η ειρήνη, που μόνο Εκείνος δίνει.
Όποιος δεν πηγαίνει με αυτό το φρόνημα στην Εκκλησία, λάθος κάνει. Όποιος δεν πηγαίνει στην Εκκλησία θέλοντας να γίνει καλύτερος πνευματικά, να βελτιωθεί, για να έχει ελπίδα αιωνίου ζωής, ελπίδα αγάπης και στοργής εκ μέρους του Θεού, κάνει λάθος, γιατί πηγαίνει στην Εκκλησία για τον τύπο. Και ο τύπος, όταν δεν έχει την ουσία, το πνεύμα που ζωοποιεί τα πάντα, είναι νεκρός.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ
Ἡ σημερινή Εὐαγγελική περικοπή ἔχει ὡς θέμα της τό κάλεσμα τῶν πρώτων Μαθητῶν τοῦ Κυρίου στό ἔργο τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος, γεγονός πού διηγοῦνται καί οἱ τέσσερεις Εὐαγγελιστές. Ὁ Χριστός, ἴσως γιά πολλοστή φορά, βρέθηκε στήν λίμνη Γεννησαρέτ, ἡ ὁποία ὀνομάζεται ἐπίσης θάλασσα τῆς Γαλιλαίας ἤ τῆς Τιβεριάδος. Πλήθη ἀνθρώπων εἶχαν ἔλθει γιά νά τόν ἀκούσουν ἐκεῖ. Ὁ Κύριος εἶδε στήν ὄχθη τῆς λίμνης τά ψαροκάϊκα τοῦ Πέτρου καί τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου, δηλαδή τοῦ Ἰακώβου καί τοῦ Ἰωάννου.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΛΟΥΚΑ
(Λουκ. 5,5-11)
27 Σεπτεμβρίου 2026
«Καὶ ἀποκριθεὶς Σίμων εἶπεν αὐτῷ· Ἐπιστάτα, δι’ ὅλης τῆς νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον» (Λουκ. 5,5).
Η ευαγγελική περικοπή της θαυμαστής αλιείας είναι από τις πιο ανθρώπινες και συγκινητικές σκηνές της Καινής Διαθήκης. Ο Πέτρος δεν μιλά ως άνθρωπος που δεν γνωρίζει το αντικείμενό του. Είναι έμπειρος ψαράς. Όλη τη νύχτα εργάστηκε, κουράστηκε, δοκίμασε κάθε δυνατό τρόπο, αλλά το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό: «οὐδὲν ἐλάβομεν». Άδεια τα δίκτια! Και τότε εμφανίζεται ο Χριστός και του ζητά κάτι που, με τα ανθρώπινα δεδομένα, φαίνεται παράλογο. Να ξαναρίξει τα δίχτυα, μεσ΄ στο μεσημέρι πλέον, όταν κάθε έμπειρος ψαράς γνωρίζει ότι δεν είναι η κατάλληλη ώρα. Ο Πέτρος θα μπορούσε να αντιδράσει. Θα μπορούσε να πει: «Εσύ είσαι διδάσκαλος· εγώ γνωρίζω τη θάλασσα». Αντί γι’ αυτό όμως, απαντά με μία φράση που άλλαξε ολόκληρη τη ζωή του:
ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026
Α΄ ΛΟΥΚΑ
(Λουκ. ε΄ 1-11), (Β΄ Κορ. στ΄ 16-18, ζ΄ 1)
Ο μεγάλος Δάσκαλος
«αφέντες άπαντα ηκολούθησαν αυτώ»
Η σημερινή ευαγγελική περικοπή ξεδιπλώνει μπροστά μας με ένα εκπληκτικό τρόπο το περιστατικό της κλήσης των πρώτων μαθητών του Κυρίου. Ο Λόγος του Θεού είναι εκείνος που πρώτος σπεύδει να απευθύνει την πιο ευλογημένη πρόσκληση. Καλεί όλους τους ανθρώπους από την ανυπαρξία στη ζωή. Γι’ αυτό και στην ευχαριστιακή σύναξη ακούμε την ομολογία: «Συ εκ του μη όντος εις το είναι ημάς παρήγαγες». Ο άνθρωπος καλείται από τον Χριστό όχι απλά να διατηρήσει το «είναι», δηλαδή να περιορίζεται στην ύπαρξή του, αλλά να καταξιωθεί ενός ανώτερου μεγαλείου. Ν’ ατενίσει τις κορυφογραμμές του «εύ είναι», να φθάσει δηλαδή στη θέωση.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 27-09-2026 «Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ»
«Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ»
«Δι ὅλης νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν ἐπὶ δὲ τῷ ρήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον». Στὰ λόγια τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου τῆς σημερινῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς πλέκονται δύο πράγματα. Τὸ πρῶτο εἶναι ἡ πεῖρα. Τὸ δεύτερο ἡ ἐμπιστοσύνη στὸ Χριστό. Πεῖρα καὶ πίστη συναντῶνται μέσα στὴν ἴδια καρδιά.
Τί νὰ ἀκολουθήσει ὁ ἄνθρωπος; Ὅ,τι τοῦ λέει ἡ πεῖρα τῆς ζωῆς γιὰ ὁρισμένα ζητήματα ἢ ὅ,τι τοῦ ὑπαγορεύει ἡ πίστη στὸ Χριστό; Μὲ δύο λέξεις θὰ μπορούσαμε νὰ προσδιορίσουμε τὴν πεῖρα σὰν καταστάλαγμα ζωῆς. Συσσωρεύεται μὲ ὅσα ζήσαμε, εἴδαμε, ἀκούσαμε, πάθαμε, μάθαμε, χρησιμοποιῶντας τὴ λογική μας, παρατηρῶντας γύρω μας καὶ ἐμβαθύνοντας στοὺς νόμους ποὺ δεσπόζουν στὸν κόσμο.
Κυριακή 27η Σεπτεμβρίου 2026
Κυριακή Α΄ Λουκᾶ.
(Μτθ. 5, 1 – 11).
«ἀνήρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε∙» (Μτθ. 5, 8).
Στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα παρακολουθήσαμε τό θαῦμα πού ἔγινε ἀφορμή νά ἀκολουθήσουν τόν Χριστό ὡς μαθητές ὁ Πέτρος, ὁ Ἰάκωβος καί ὁ Ἰωάννης. Τό θαῦμα αὐτό ἦταν μιά παράδοξη ψαριά, πού συνέβη μέρα μεσημέρι ἐνάντια σ’ ὅλες τίς πιθανότητες. Ὁ Κύριος διαλέγει τό πλοῖο τοῦ Σίμωνα Πέτρου, γιά νά τό κάνει ἄμβωνα. Κάθισε καί «ἐκ τοῦ πλοίου ἐδίδασκε τούς ὄχλους». Ἀφοῦ ἔκανε τό πλοῖο ἐργαλεῖο ψαριᾶς ἀνθρώπων, στή συνέχεια κάνει καί τόν πλοιοκτήτη ψαρά τῶν ἀνθρώπων. Τόν βάζει νά ψαρέψει μέρα μεσημέρι! Σέ ἀντίθεση μέ τήν ἄκαρπη νυκτερινή προσπάθεια, ἡ μεσημεριανή προσπάθεια φέρνει τόσα ψάρια, πού κινδύνευε τό πλοῖο νά καταποντιστεῖ! Μπροστά σ’ αὐτό τό θαῦμα ὁ Πέτρος ἐκπλήσσεται. Νιώθει τό μεγαλεῖο καί τή δύναμη τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά ταυτόχρονα αἰσθάνεται καί τή δική του ἀναξιότητα μπροστά σ’ αὐτό τό πρόσωπο τοῦ Διδασκάλου. Ζητάει ἀπό τόν Κύριο νά ἀπομακρυνθεῖ ἀπό κοντά του, διότι, ὅπως ὁμολογεῖ: «ἀνήρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε∙».
ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΛΟΥΚΑ
Απόστολος: Β΄ Κορ. στ΄ 16-ζ΄1
Ευαγγέλιον: Λκ. ε΄1-11
27 Σεπτεμβρίου 2026
Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα μάς παρουσιάζει πώς οι ψαράδες της Γαλιλαίας απαρνήθηκαν έμπρακτα τον εαυτό τους και τα υπάρχοντά τους, ακολούθησαν τον Χριστό και έγιναν μαθητές και Απόστολοί Του.
Ο Κύριος βρισκόταν στη λίμνη της Γεννησαρέτ και στην όχθη της είδε δύο πλοιάρια, των οποίων οι ψαράδες είχαν κατεβεί και έπλεναν τα δίχτυά τους. Ανέβηκε στο πλοιάριο του Σίμωνος και άρχισε να διδάσκει τον λαό.
Μετά τη διδασκαλία, καλεί τον Σίμωνα να ρίξει τα δίχτυα στο νερό. Εκείνος, όμως, εκφράζει την απογοήτευσή του, καθώς, παρά την ολονύκτια προσπάθειά τους, δεν είχαν πιάσει τίποτε. Ο Κύριος επιμένει και η υπακοή του Σίμωνος επιβραβεύεται με τόσο μεγάλο πλήθος ψαριών, ώστε το πλοιάριο κινδύνευε να βυθιστεί.
Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2026
ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ
Κυριακή μετά την Ύψωση
ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 1
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 2
2026 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 20 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ (Μαρκ. 8, 34 – 9, 1)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στο Χανόπουλο, στις 19/9/1999)
Το πιο σοβαρό ερώτημα
Το Ευαγγέλιο βάζει σήμερα μπροστά μας το πιο ουσιαστικό ερώτημα της ζωής μας. «Τι θα ωφελήσει τον άνθρωπο, αν κερδίσει τον κόσμο όλο και ζημιωθεί την ψυχή του;». Πρόκειται για πολύ σοβαρό ερώτημα, γιατί ο καθένας μας από μικρό παιδί προβληματίζεται με τι κριτήρια θα κάνει τις διάφορες επιλογές του και πώς θα αξιοποιήσει την ζωή του καλύτερα.
Σύμφωνα με το κοσμικό φρόνημα, ο άνθρωπος αξιοποιεί τη ζωή του, όταν μπορεί να την «χορτάσει», να κερδίσει περισσότερα, να απολαύσει περισσότερα, να αποκτήσει υλικά αγαθά που θα του εγγυώνται μακρόχρονη ευτυχία. Και οπωσδήποτε, όταν αποκτήσει τιμές, δόξες, υπόληψη.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ
Ἡ σημερινή Κυριακή, πρώτη μετά τήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ἀποτελεῖ προέκταση αὐτοῦ τοῦ μεγάλου ἐκκλησιαστικοῦ γεγονότος. Ὡς ἐκ τούτου, τόσο ἡ ὑμνολογία τοῦ Ὄρθρου, ὅσο καί τά ἀναγνώσματα τῆς θείας Λειτουργίας ἀναφέρονται ἰδιαιτέρως στόν Σταυρό τοῦ Κυρίου, πού εἶναι ἡ θύρα τοῦ Παραδείσου καί ἡ πηγή τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ Ἐκκλησία διακηρύσσει ὅτι διά τοῦ Σταυροῦ ἐπέρχεται ἡ χαρά τῆς Ἀναστάσεως σέ ὅλο τόν κόσμο. Γι’ αὐτό κατά τήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως εὐλογεῖ μέ τόν ζωηφόρο Σταυρό τοῦ Κυρίου τά πέρατα τοῦ κόσμου, τά τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντα, ὅλη τήν κτίση, τήν λογική καί ἄλογη δημιουργία.
Ἡ καθιέρωση τῆς ἑορτῆς
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ
(Μαρκ. 8,34-9,1)
20 Σεπτεμβρίου 2026
Η αληθινή σχέση με τον εαυτό μας! «Απαρνησάσθω εαυτόν»
Στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή ο Κύριος μας λέει: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι.» (Μαρκ. 8,34)
Τι σημαίνει όμως «ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν» ;
Οι περισσότεροι άνθρωποι μιλούν για τις σχέσεις τους με τους άλλους. Με τον σύζυγο. Με τα παιδιά. Με τους φίλους. Με τους συνεργάτες. Υπάρχει όμως μία σχέση που καθορίζει όλες τις υπόλοιπες. Η σχέση με τον εαυτό μας.
Αν δεν έχει κανείς ειρήνη μέσα του, δεν μπορεί να έχει ειρήνη με κανέναν. Γι' αυτό ο διάβολος προσπαθεί να διαστρέψει ακριβώς αυτή τη σχέση.
ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ
(Μαρκ. η΄34- θ΄1), (Γαλ. β΄16-20)
Σωτήρια απάρνηση
«Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού…»
Η εφιαλτική κρίση που ζώνει σε όλα τα επίπεδα το σύγχρονο κόσμο και η οποία δεν είναι απλώς ηθική και αξιακή, όπως καθημερινά διαπιστώνουμε στο βάθος της, αφήνει ένα παγερό αίσθημα ανασφάλειας να περιλούζει τον σημερινό άνθρωπο. Ο τελευταίος αισθάνεται ανήμπορος και προδομένος από κοσμικά συστήματα και ιδεολογίες, που τόσο ασφυκτικά τον κυκλώνουν και τον εξουθενώνουν. Η κρίση αυτή αποκαλύπτει τελικά την αδυναμία του. Κι ας νόμιζε για τόσα χρόνια ότι μπορούσε να είναι παντοδύναμος, με το αίσθημα της υπερηφάνειας και της αλαζονείας να είναι διάχυτο σε όλες τις δραστηριότητές του, αλλά και γενικότερα στη στάση που διαμόρφωνε σε όλο το πλέγμα των σχέσεών του: με τον Θεό, τον συνάνθρωπο, αλλά και με την κτίση ολόκληρη.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 20-09-2026 «Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΟΔΟΔΕΙΚΤΗΣ ΜΑΣ»
«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΟΔΟΔΕΙΚΤΗΣ ΜΑΣ»
Πάντοτε, ἰδιαίτερα ὅμως στόν καιρό μας, ἡ λατρεία τοῦ «Ἐγώ» ὑπῆρξε γιά πολλούς μιά μυστική, εἰδωλολατρική αἴρεση. Ἀγαποῦμε, ἐκτιμοῦμε, σκεπτόμαστε συνεχῶς τόν ἑαυτό μας. Βλέπουμε, κρίνουμε, ἀντιδροῦμε μέ μέτρο τόν ἑαυτό μας. Καί τίς σχέσεις μας μέ τό Θεό τίς χρησιμοποιοῦμε πολλές φορές γιά ἐπενδύσεις καλῆς φήμης.
Κλινόμαστε στό ὀχυρό του «ἐγώ» μας γιά νά εἴμαστε «ἀσφαλεῖς», καί γινόμαστε ἀπρόσιτοι, αἰχμάλωτοι τοῦ ἑαυτοῦ μας. Ἀγαποῦμε τούς ἄλλος μόνον σέ σχέση μέ το δικό μας συμφέρον. Ἡ ἰδιοτέλεια βρίσκεται στή ρίζα κάθε σχεδίου καί ἐνεργείας μας. Ἀκόμη καί τό Εὐαγγέλιο τό περνοῦμε ἀπό τό φίλτρο τῶν δικῶν μας προτιμήσεων, κρατῶντας ὅ,τι μᾶς ἀρέσει καί ἀφήνοντας γιά τούς δῆθεν ὑπερβολικούς τά πιό δύσκολα παραγγέλματα.
Κυριακή 20η Σεπτεμβρίου 2026
Κυριακή μετά τήν Ὕψωσιν.
(Μρ. 8, 34 – 9, 1).
«Τί γάρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐάν κερδήσῃ τόν κόσμον ὅλον, καί ζημιωθῇ τήν ψυχήν αὐτοῦ;» (Μρ. 8, 36).
Σήμερα, λίγες ἡμέρες μετά τή μεγάλη γιορτή τῆς Παγκόσμιας Ὕψωσης τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ἀκοῦμε τόν Κύριο νά διδάσκει τούς ἀνθρώπους γιά τόν τρόπο πού θά σωθοῦν. Ὁ μόνος τρόπος γιά νά σωθοῦμε εἶναι νά ἀκολουθήσουμε στή ζωή μας τό ἦθος τῆς σταυρικῆς θυσίας. Ἐάν θέλουμε νά δοκιμάσουμε τή χαρά τῆς σωτηρίας, θά πρέπει νά ὑπομείνουμε τή θλίψη τῆς δοκιμασίας. Ἐάν θέλουμε νά δικαιωθοῦμε αἰώνια, θά σηκώσουμε τό βάρος τῆς πρόσκαιρης ἀμφισβήτησης, προσβολῆς, καί ταπείνωσης. Ἐάν θέλουμε νά κερδίσουμε τά πάντα, θά χάσουμε πρῶτα τά παλιά σκουπίδια. Ἐάν θέλουμε νά κατακτήσουμε τόν κόσμο, θά φυλάξουμε πρῶτα ἀκέραιη τήν ψυχή μας. Ἡ ψυχή εἶναι ἡ προσωπικότητά μας. Ἐάν χάσουμε τή δομή τοῦ προσώπου μας, ἐάν χάσουμε τή μοναδικότητα τοῦ προσώπου, ἐάν τσαλακώσουμε τόν χαρακτήρα καί λησμονήσουμε τίς ἀρχές μας, τότε ὅ,τι καί νά κερδίσουμε, ὅ,τι καί νά καταφέρουμε, δέν θά μᾶς ὠφελήσει.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ
Απόστολος: Γαλ. β΄16-20
Ευαγγέλιο: Μκ. η΄ 34-θ΄1
20 Σεπτεμβρίου 2026
“ Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοί... ”
Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο ελεύθερο, γι’ αυτό και ο Κύριος δεν υποχρεώνει κανέναν να γίνει μαθητής Του. Γι’ αυτό απευθυνόμενος προς το παρευρισκόμενο πλήθος αρχίζει με την φράση: “Όποιος θέλει να με ακολουθήσει…” Και πραγματικά η κάθε καλή πράξη έχει αξία, όταν η θέληση του ανθρώπου είναι δοσμένη ΕΛΕΥΘΕΡΑ στο καλό και όχι όταν ο άνθρωπος υποχρεώνεται να πράξει το ορθό. Αληθινός μαθητής του Κυρίου είναι εκείνος που συνταυτίζεται μαζί Του, τον ακολουθεί στο καθήκον και την θυσία στην παρούσα ζωή, έτσι ώστε μετέπειτα να ακολουθήσει τον Χριστό και στην δόξα Του, στην αιώνια ζωή.
Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2026
Λόγος εἰς τήν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ ΑΝΔΡΕΟΥ Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης
Λόγος Εἰς τόν Τίμιον καί Ζωοποιόν Σταυρόν ΙΩΣΗΦ Ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης
Εἰς τήν ῞Υψωσιν τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ ΦΙΛΟΘΕΟΥ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως
Στό Σταυρό καί στό Ληστή ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Γιά τόν Σταυρό Τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ
Στόν Τίμιο καί Ζωοποιό Σταυρό Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ
Τύποι τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καὶ προφητεῖες περί αὐτοῦ Στ. Ν. Σάκκου
Ὁ σταυρὸς τότε καὶ τώρα Σ.Ν. Σάκκου
Ὁ Σταυρός μᾶς κάνει αἰσθητή τήν ἐξάρτηση τοῦ κόσμου ἀπό τόν Θεό. π. Δημητρίου Στανιλοάε
Ὁ Σταυρός ὡς μέσον ἁγιασμοῦ καί μεταμόρφωσης τοῦ κόσμου π. Δημητρίου Στανιλοάε
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ Ἀρχιμ. Ἀντωνίου Ρωμαίου
Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ
Τὸ θεμέλιο τῆς νέας ζωῆς Ὁσίου Ἰουστίνου Πόποβιτς
Σταυρός καί ἐλευθερία στή ζωή τοῦ χριστιανοῦ Ἀρχιμ. Ἀντωνίου Ρωμαίου
«Ὁ πανάγαθος Θεός τόν Σταυρόν μᾶς ἐχάρισεν…» Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ
Καταβασίες τῆς Ὑψώσεων τοῦ Τιμίου Σταυροῦ
Ύψωσις του τιμίου Σταυρού Ιωάννου Μ. Φουντούλη
Η Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού π. Αλέξανδρος Σμέμαν
Συναξαριστής 14ης Σεπτεμβρίου Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης
Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού π. Θωμάς Χόπκο
Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὑψωσιν τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ[1] Αγίου Χρυσοστόμου Μητροπολίτου Σμύρνης
ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ
Κυριακή πρὸ της Υψώσεως
Κυριακή πρὸ της Υψώσεως
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης
Μητροπολίτου Σουρόζ Αντωνίου Bloom
2026 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 13 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ (Ιω. 3, 13-17)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στην Φιλοθέη, στις 7/9/2003)
Μόνιμος Ευεργέτης μας
Όσο και αν φεύγουμε μακριά από τον Θεό, ο Θεός έρχεται κοντά μας. Όσο και αν παίρνουμε λάθος πορεία, ο Θεός ζητά να μας επαναφέρει. Όσο και αν δημιουργούμε για τους άλλους και για τον εαυτό μας πόνο, λύπη και οδύνη, ο Θεός προσπαθεί να τα μεταβάλλει σε ευλογία και χαρά.
Γιατί είναι άγιος, αγαθός και φιλάνθρωπος. Μας έφτιαξε από αγάπη και δημιούργησε όλο τον κόσμο για μας. Και όσο προχωρεί η ιστορία, το διαπιστώνουμε όλο και περισσότερο, ότι είμαστε μέσα στο σύμπαν τα μόνα αφεντικά.
Εμείς - οι άνθρωποι - κυριαρχούμε και κάνουμε ό,τι θέλουμε, γιατί ο Θεός μάς ευλόγησε και είπε: «κατακυριεύσατε της γης». Και όχι μόνο της γης. Αλλά και των ζώων και των πετεινών και των ιχθύων και κάθε ύπαρξης που βρίσκεται στη γη, στον αέρα και στη θάλασσα.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Ἡ Εὐαγγελική περικοπή, ἡ ὁποία ἀναγινώσκεται στήν σημερινή θεία Λειτουργία, προέρχεται ἀπό τήν συνομιλία τοῦ Κυρίου μέ τόν Νικόδημο, ὁ ὁποῖος ἦταν διδάσκαλος τοῦ Ἰσραήλ καί μέλος τοῦ Ἰουδαϊκοῦ Μεγάλου Συνεδρίου. Ἡ περικοπή συνδέεται ἄμεσα μέ τήν σταυρική θυσία τοῦ Χριστοῦ καί, ὡς ἐκ τούτου, ἡ Ἐκκλησία ὥρισε νά ἀναγινώσκεται κατά τήν Κυριακή πρίν ἀπό τήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Τό νόημα τῆς ἐπικείμενης ἑορτῆς τοῦ Σταυροῦ συνοψίζεται στούς τελευταίους στίχους τῆς περικοπῆς: «Γιατί, ὁ Θεός δέν ἔστειλε τόν Υἱό Του στόν κόσμο γιά νά καταδικάσει τόν κόσμο, ἀλλά γιά νά σωθεῖ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ».
Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψὠσεως
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 13 Σεπτεμβρίου 2026, πρὸ τῆς Ὑψὠσεως (Γαλ. ς΄ 11-18)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Καύχημα ἱερὸ
Μελετώντας κανεὶς τὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς θείας Λειτουργίας, ἀπὸ τὴν πρὸς Γαλάτας Ἐπιστολή, δὲν μπορεῖ νὰ μὴ θαυμάσει τὴ φλογερὴ ἀγάπη τοῦ ἀποστόλου Παύλου πρὸς τὸν Χριστό, τὴ θερμὴ πίστη, τὸν πύρινο ἐνθουσιασμό, ποὺ ξεχειλίζουν ἀπὸ τὴν καρδιά του καὶ ἀποτυπώνονται στὰ ἀνεπανάληπτα ἐκεῖνα λόγια: «ἐμοὶ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ». Ποτὲ νὰ μὴ συμβεῖ νὰ καυχηθῶ γιὰ τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνο γιὰ τὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ· γιὰ τὸ ὅτι ὁ Κύριος πῆρε μορφὴ δούλου γιὰ χάρη μου καὶ σταυρώθηκε γιὰ ἐμένα. Τὸ ζοῦσε αὐτὸ ὁ Ἀπόστολος. Τὸ ἔνιωσε κατὰ τὴ θαυμαστὴ μεταστροφή του στὸν Χριστιανισμό. Χάρη στὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου βρῆκε τὸ ἀληθινὸ φῶς, λυτρώθηκε ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, κληρονόμησε τὸν οὐρανό. Θὰ ἄξιζε πλέον νὰ καυχηθεῖ γιὰ κάτι ἄλλο ἐπίγειο;
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ
(Ιωαν. 3, 13-17)
13 Σεπτεμβρίου 2026
«Οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ» (Ἰω. γ΄ 17).
Ο λόγος αυτός του Κυρίου στην σημερινή Ευαγγελική περικοπή αποτελεί μία από τις ωραιότερες και πιο παρηγορητικές αποκαλύψεις του Ευαγγελίου. Μέσα σε μία μόνο πρόταση συνοψίζεται ολόκληρο το μυστήριο της θείας οικονομίας. Ο Χριστός δεν κατέβηκε στη γη για να γίνει ο αμείλικτος δικαστής του ανθρώπου, ούτε για να αυξήσει τον φόβο και την αγωνία του. Ήρθε για να τον αναζητήσει, να τον σηκώσει από την πτώση του, να τον θεραπεύσει και να τον οδηγήσει και πάλι στην κοινωνία με τον Θεό Πατέρα.
ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026
ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ
(Ιω. γ΄ 13-17) (Γαλ. στ΄ 11-18)
Μεταμορφωμένες υπάρξεις
«Ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον…»
Η σύνδεση της παρουσίας του Θεού στη ζωή του κόσμου με την πληρότητα της αγάπης, αναδεικνύει και την αυθεντικότητα της σχέσης που σφυρηλατείται στο χώρο της Εκκλησίας. Στους ορίζοντες αυτούς, το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής, μια μόλις μέρα πριν από την εορτή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, αποκαλύπτει το απύθμενο βάθος αλλά και το δυσθεώρητο ύψος της θεϊκής αγάπης: «εν τούτω εφανερώθη η αγάπη του Θεού εν υμίν, ότι τον Υιόν αυτού τον Μονογενή απέσταλκεν ο Θεός εις τον κόσμον, ίνα ζήσωμεν δι’ Αυτού» (Α΄ Ιω. δ΄ 9).
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ & ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ (13-09-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Στή σημερινή Εὐαγγελική περικοπή, ὁ Κύριος ἀνέφερε τόν Μωϋσῆ. Ὁ Μωϋσῆς ἔφτιαξε ἕνα χάλκινο φίδι, τό κρέμασε σ’ ἕνα ξύλο καί τό ἔστησε στήν κορυφή ἑνός βουνοῦ.
Διότι, μέσα στήν ἔρημο πού βάδιζαν οἱ Ἰσραηλίτες πρός τήν γῆ τῆς ἐπαγγελίας, ἐμφανίστηκαν φαρμακερά φίδια καί δάγκωναν τούς Ἰσραηλίτες καί πέθαιναν, ἐπειδή παρέβαιναν τόν Θεῖο νόμο, τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ. Μόλις, ὅμως, δαγκωμένοι ὅπως ἦσαν, ὕψωναν τό βλέμμα καί ἀτένιζαν τό χάλκινο φίδι γίνονταν καλά καί γλύτωναν ἀπό τόν θάνατο.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 13-09-2026 «Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ»
«Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ»
Καθώς προετοιμαζόμαστε νά γιορτάσουμε τή μεγάλη γιορτή τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, ἡ ὁποία κατά τή λειτουργική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μᾶς φέρει τά ἴσα πρός τήν Μεγάλη Παρασκευή -γι’ αὐτό καί ἡ αὐστηρή νηστεία- τό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας μᾶς ὑπενθυμίζει μία ἄλλη παράξενη ὕψωση πού εἶχε προηγηθεῖ καί εἶχε λάβει χώρα στό μέσο τῆς ἐρήμου, αἰῶνες πρίν, κατά τήν ἔξοδο τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἀπό τή δουλεία τῆς Αἰγύπτου. Τί εἶχε συμβεῖ;
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ
Απόστολος: Γαλ. στ΄ 11-18
Ευαγγέλιον: Ιω. γ΄ 13-17
13 Σεπτεμβρίου 2026
«Καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου»
Η σημερινή Κυριακή, η Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, μας προετοιμάζει για τη μεγάλη δεσποτική εορτή της Υψώσεως. Στην ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε, ο Χριστός προαναγγέλλει τον σταυρικό Του θάνατο. Μας λέει πως ο Μωυσής ύψωσε το φίδι στην έρημο, έτσι και ο Ίδιος πρέπει να υψωθεί και να θυσιαστεί, ώστε «ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπώληται».
Χρησιμοποιεί ο Χριστός εδώ ένα γεγονός από την Παλαιά Διαθήκη, με σκοπό να καταστήσει σαφές το νόημα των λόγων Του και παράλληλα να προετοιμάσει τους μαθητές Του για τα γεγονότα του Πάθους και της σταυρικής Του θυσίας που έμελλαν να ακολουθήσουν.
Κυριακή 13η Σεπτεμβρίου 2026
Κυριακή πρό τῆς Ὑψώσεως.
(Ἰω. 3, 13 – 17).
«...ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος» (Ἰω. 3, 17).
Σήμερα βρισκόμαστε στήν Κυριακή πρίν ἀπό τή μεγάλη γιορτή τῆς παγκόσμιας Ὕψωσης τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας ἀκοῦμε τόν Σωτήρα τοῦ κόσμου Ἰησοῦ Χριστό νά μιλάει μέ τόν νυκτερινό μαθητή Του, τόν Νικόδημο. Ἐξηγεῖ σ’ αὐτόν τόν εὐλογημένο συνομιλητή Του τόν τρόπο τῆς ἀναγέννησης τοῦ κάθε πιστοῦ. Ὅταν ὁ πιστός προσλαμβάνει τό Ἅγιο Πνεῦμα, τότε ἀναπλάθεται ἐσωτερικά καί ξαναγεννιέται ὑπαρξιακά. Γιά νά γίνει αὐτή ἡ πρόσληψη, χρειάζεται ὁ ἄνθρωπος νά ἀγαπήσει τόν Ἐσταυρωμένο Ἰησοῦ. Μέσ’ ἀπό τήν ἀγάπη αὐτή ὁ πιστός μεταλαμβάνει τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Θυσιαζόμενου καί Ἀναστημένου Λυτρωτῆ, διαφεύγει τίς παγίδες τῆς ἁμαρτίας καί γίνεται κατοικητήριο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἔτσι ὁ Σταυρός γίνεται ἡ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων.
Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2026
Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΓΑΜΩΝ
[Υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ.22,1-14]
Αντιλήφθηκες και στην προηγούμενη παραβολή του υιού του νοικοκύρη εκείνου που, εκτός από τους απεσταλμένους δούλους του για τη συγκομιδή τω καρπών στο αμπέλι που τους εμπιστεύτηκε να καλλιεργούν, θανάτωσαν οι κακοί γεωργοί[βλ. Ματθ.21,33-46]και σε αυτήν εδώ την παραβολή του υιού και των απεσταλμένων δούλων, το ενδιάμεσο κεντρικό νόημα; Αντιλήφθηκες ότι υπάρχει βέβαια μεγάλη συγγένεια ανάμεσα στις δύο αυτές παραβολές, αλλά και πολύ μεγάλη διαφορά ταυτόχρονα; Καθόσον και αυτή δείχνει και του Θεού τη μεγάλη μακροθυμία και την πρόνοια, αλλά και την ιουδαϊκή αγνωμοσύνη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)