ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2024

ΙΖ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ 

(Ματθ. ιε΄ 21-28) (Β΄ Κορ. στ΄ 16- ζ΄1)

Το σωτήριον έλεος

«Ελέησόν με, Κύριε, υιέ Δαβίδ»

Η περίπτωση της Χαναναίας γυναίκας, όπως αυθεντικά πηγάζει, από τη σχετική ευαγγελική περικοπή, δίνει αφορμές για πνευματικές αναβάσεις του ανθρώπου και για την καταξίωσή του ως «εικόνας του Θεού». Μια δυστυχισμένη μάνα που έβλεπε τη θυγατέρα της να βασανίζεται από τα δαιμόνια που την είχαν κυριεύσει, βίωνε την τραγικότητα στην πιο απεχθή της μορφή. Ο πόνος, η θλίψη, η οδύνη, ήταν τα κυρίαρχα στοιχεία που καθήλωναν αυτή την τραγική μάνα σε μια εφιαλτική κατάσταση και την περιόριζαν να εισπράττει μόνο οίκτο από τους γύρω της.

Ευλογημένο παράδειγμα

 ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΗΡΙΑΚΗΣ ΙΖ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ) (18.02.2024)

18 Φεβρουαρίου 2024

Κυριακή ΙΖ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

«Εἶπε δέ Μωϋσῆς πρός τόν λαόν̇ θαρσεῖτε στῆτε καί ὁρᾶτε τήν σωτηρίαν παρά Κυρίου» (Ἐξ. ιδ΄, 13)

Θερμότητα ἀκράδαντης πίστης, ἀγαπητοί ἀδελφοί, πρός τόν ἀληθινό Θεό εἶχε ὁ ποιμένας Μωϋσῆς τότε πού προσευχόταν, ὅταν ὁ Ἰσραηλιτικός λαός του εὑρίσκετο ὑπό τήν αἰχμαλωσία τῶν Αἰγυπτίων. Ὅταν τούς καταδίωκαν τά ἅρματα τοῦ Φαραώ καί ἐφαίνοντο βασανισμένοι καί χαμένοι οἱ Ἰσραηλῖτες, ὁ Προφήτης Μωϋσῆς προσέφυγε στόν Θεό διά τῆς προσευχῆς του καί παίρνοντας ἐσωτερική πληροφορία στήν καρδιά του ἀναφώνησε πρός τόν πονεμένο λαό του: «Μή φοβᾶσθε, σταθεῖτε καί θά δεῖτε πῶς θά σᾶς γλυτώσει ὁ Κύριος.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ)

Απόστολος: Β΄ Κορ. στ΄16 – ζ΄1

Ευαγγέλιον: Ματθ. ιε΄ 21-28

18 Φεβρουαρίου 2024

Ο Κύριος, όπως μας λέει το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, απογοητευμένος από την απιστία, τη μοχθηρία και τις συνεχείς δολοπλοκίες των Ιουδαίων φεύγει από την Ιουδαία και φθάνει στα μέρη Τύρου και Σιδώνος. Είναι μια περιοχή όπου κατοικούσαν ειδωλολάτρες, γι’ αυτό γνωρίζει τι θα συναντήσει εκεί.

Καθώς, λοιπόν προχωρούσε μια γυναίκα δυστυχισμένη, που ερχόταν από την ειδωλολατρική εκείνη χώρα, άρχισε να τρέχει προς το μέρος του φωνάζοντας «ἐλέησόν με, Κύριε, Υἱὲ Δαυίδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται».

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙZ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΤΗΣ ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ (18-02-2024)

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ

Στή σημερινή Εὐαγγελική περικοπή παρακολουθοῦμε μιά παράδοξη ἀναμέτρηση. Μιά γυναίκα παρακαλεῖ θερμά τόν Κύριο νά τῆς θεραπεύσει τήν κόρη της καί ὁ Χριστός ἐπίμονα ἀρνεῖται. Γιατί ἄραγε; Πῶς τό ἀντιμετωπίζει αὐτό ἡ γυναίκα; Ποιά ἡ τελική ἔκβαση τῆς ἀναμέτρησης;

Ἄς δοῦμε πῶς τό σχολιάζει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. «Κάποτε ὁ Ἰησοῦς Χριστός πήγαινε πρός τά μέρη τῆς Τύρου καί τῆς Σιδώνας. Καί νά λοιπόν μιά γυναίκα Χαναναία (εἰδωλολάτρισσα) βγῆκε ἀπό τά σύνορα ἐκεῖνα καί ἄρχισε νὰ φωνάζει πρός τόν Χριστό: - «Ἐλέησέ με Κύριε. Ἡ κόρη μου ὑποφέρει ἀπό φοβερό δαιμόνιο».

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ 18-2-2024 «ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ»

«ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ»

            Ὁ πόνος τοῦ παιδιοῦ της τήν πλημμυρίζει. Ποθεῖ ὁλόψυχα νά τό λυτρώσει ἀπό τήν δαιμονική κυριαρχία καί εἶναι ἔτοιμη νά κάνει τό πᾶν γι’ αὐτό. Νά τρέξη, νά ἱκετεύση, νά ταπεινωθῆ. Ἡ δύναμη τῆς στοργῆς ὁπλίζει τόν ἄνθρωπο μέ γρανιτένια θέληση. Ἡ Χαναναία γυναίκα ἔρχεται στόν Χριστό γιά νά ἐπιτύχει αὐτό πού θέλει, μέ ἀδάμαστη ἀποφασιστικότητα.

ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ
Κυριακὲς Ματθαίου. Κυριακὴ ΙΣΤ΄ Ματθαίου

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 1

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 2

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 3

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

ΓΕΡΜΑΝΟΣ Ο Β' ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης

Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Ιωάννη Καραβιδόπουλου

 2024 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 11 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ (Ματθ. 25, 14-30)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στα Σερζιανά, στις 5/2/1989)

Όχι μόνο τεμπελιά, αλλά και θρασύτητα

Τα λόγια του Ευαγγελίου είναι η μεγαλύτερη σοφία στον κόσμο. Όποιος τα αναζητεί, τα μελετάει και προσπαθεί να τα βάλει στο νου και στην καρδιά του, αποκτά σοφία πνευματική, η οποία του δίνει ειρήνη και χαρά. Και όπως όλοι το ξέρουμε, αυτά είναι τόσο πολύτιμα πράγματα, που δεν αγοράζονται ούτε με όλα τα πλούτη του κόσμου.

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΤΑΛΑΝΤΑ, Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Τά τάλαντα ἤ τά ταλέντα εἶναι λέξεις πού ὅλους μᾶς ἐνδιαφέρουν γιά νά τά ἀποκτήσουμε. Ὅπως μᾶς βεβαιώνει στή σημερινή εὐαγγελική περικοπή ὁ Χριστός, τά τάλαντα δέν εἶναι ἀπόκτηση μόνο προνομιούχων ἤ ἁγίων, ἀλλά δόθηκαν καί δίνονται σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους ἀνάλογα μέ τίς δυνάμεις, τίς ἱκανότητες, πού ἔχει ὁ καθένας, γιά νά τά ἀξιοποιήσει καί νά τά πολλαπλασιάσει. Ὁ Κύριος εἶναι γενναιόδωρος πρός ὅλους μας, περιμένει ὅμως τή δική μας συμμετοχή καί ἀνταπόκριση.

Ὡστόσο, ἀμέσως μετά τήν ἀνάγνωση τῆς παραβολῆς γεννᾶται μέσα μας ἕνα ἐρώτημα: Ποιόν σκοπό ἐξυπηρετοῦν τά τάλαντα καί οἱ ἱκανότητες πού μᾶς δίνει ὁ Θεός; Βλέπουμε πώς ἄλλους τούς καλλιεργοῦν πνευματικά καί ἄλλους τούς ζημιώνουν.

Ἡ ἀξία τῶν ταλάντων

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 

11 Φεβρουαρίου 2024, ΙΣΤ΄ Κυριακῆς (Β΄ Κορ. ς΄ 1-10)

ΤΩΡΑ!

«Ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας»

Μιὰ πολὺ σημαντικὴ ἀλήθεια μᾶς ὑπενθυμίζει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀπὸ τὴ Β΄ πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολή του. Μιὰ ἀλήθεια, τὴν ὁποία συνήθως λησμονοῦμε οἱ ἄνθρωποι, βυθισμένοι στὴν τύρβη τῆς καθημερινότητας: Ἀφήνουμε τὴ ζωή μας νὰ φεύγει, χωρὶς νὰ ἐπιμελούμαστε ὅσο πρέπει τὴν ψυχή μας, καὶ χάνουμε τελικὰ τὴ μεγάλη εὐκαιρία. Τώρα εἶναι ἡ εὐκαιρία αὐτή, τονίζει ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος. Ἂς δοῦμε λοιπὸν στὴ συνέχεια, ὅτι ἡ παρούσα ζωὴ εἶναι ἡ μεγάλη εὐκαιρία γιὰ νὰ κερδίσουμε τὴ σωτηρία μας καὶ ὅτι χωρὶς ἀναβολὴ πρέπει νὰ φροντίζουμε γι᾿ αὐτήν.

1. Ἡ μεγάλη εὐκαιρία

 Κυριακή 11η Φεβρουαρίου 2024

Κυριακή ΙΣΤ΄ Ματθαίου.

(Ματθ. 25, 14 – 30).

«Κύριε, ἔγνων σε ὅτι σκληρός εἶ» (Ματθ. 25, 24).

Τήν ὄμορφη παραβολή τῶν ταλάντων ἀκούσαμε σήμερα στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς. Ὁ Πλάστης καί Δημιουργός ἔδωσε στόν ἄνθρωπο πολλά ὑλικά καί πνευματικά χαρίσματα. Τόν φόρτωσε μέ πολλά τάλαντα, προκειμένου ὁ ἄνθρωπος νά τά διαχειριστεῖ κατά τέτοιο τρόπο ὥστε νά δοξάζει τόν Θεό. Ὁ Κύριος αὐτά τά τάλαντα, τίς ἱκανότητες καί τά προσόντα δέν τά χάρισε στόν ἄνθρωπο. Τοῦ τά δάνεισε, γιά νά τά διαχειριστεῖ, νά τά αὐξήσει καί μέσ’ ἀπό τήν ἐργασία αὐτή νά δικαιώσει τόν Θεό γιά τήν εὔνοια πού τοῦ ἔδειξε. Ὁ ἄνθρωπος πού τό καταλαβαίνει αὐτό γίνεται καλός ἐργάτης καί ἀποδίδει στόν Κύριο τόν κόπο τῆς ἐργασίας του. Ἔτσι ἀπολαμβάνει ἀπό τόν Θεό τή δίκαιη ἀνταμοιβή, ὅπως τοῦ ἀξίζει. Ὁ ἄνθρωπος πού εἶναι ἐγωιστής παρακρατάει τά χαρίσματα τοῦ Θεοῦ μόνο γιά τόν ἑαυτό του.

 Κυριακή ΙΣΤ ΄Ματθαίου (Ταλάντων), Ευαγγ. Ανάγνωσμα : Ματθ. κε΄ 14-30 (11-02-2024)

Ξένιας Παντελή, θεολόγου

Η ευαγγελική περικοπή της σημερινής Κυριακής είναι από το ευαγγέλιο του ευαγγελιστή Ματθαίου και περιέχει την παραβολή των ταλάντων. Είναι μια από τις πλέον  δυνατές παραβολές που δημιουργούν ισχυρά συναισθήματα και προβληματισμούς στους αναγνώστες της. Στηρίζεται στο γεγονός ότι ο Χριστός χρησιμοποιεί πραγματικές  εικόνες της καθημερινής ζωής για να οικοδομήσει τον παραβολικό του λόγο. Η παραβολή συγκεντρώνει  όλα τα φιλολογικά  στοιχειά που συνήθως οικοδομούν τις ευαγγελικές περικοπές. Η εισαγωγή της παραβολής γίνεται με τον ακόλουθο τρόπο: « τότε ομοιοθήσεται η βασιλεία των ουρανών δέκα παρθένοις»(Ματθ. 25,1). Έτσι η παραβολή των ταλάντων είναι η παρομοίωση για τη βασιλεία των ουρανών.

 Κυριακή ΙΣΤ’ Επιστολών, Αποστ. Ανάγνωσμα: Β΄ Κορ. στ’ 1-10 (11-02-2024)

Ηλιάνας Κάουρα, θεολόγου

«ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας∙»

Στη συγκεκριμένη αποστολική περικοπή θα σταθούμε με ιδιαιτερότητα στη διαπίστωση που κάνει ο απόστολος Παύλος, ότι δηλαδή τώρα είναι ο κατάλληλος καιρός και χρόνος που προσφέρεται για τη δική μας σωτηρία. «Ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας». Τονίζει ο απόστολος Παύλος ότι δεν πρέπει να χάνουμε χρόνο και τώρα είναι ο κατάλληλος καιρός να μεριμνήσουμε για τη σωτηρία της ψυχής μας.

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ (Ματθ. κε΄ 35-46)

11 Φεβρουαρίου 2024

Ἡ Εὐαγγελική παραβολή τῶν ταλάντων,πού ἀκούσαμε σήμερα, ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί, μπορεῖ μέ μία ἐπιφανειακή ἀνάγνωση νά παραπέμπει σέ χρηματικά ποσά καί στήν σωστή ἀξιοποίησή τους, ὅμως κρύβει μέσα της βαθύτατα νοήματα καί πολύ σημαντικές ἀλήθειες γιά τήν πνευματική μας πρόοδο. Ὁ Θεός φυσικά, δέν μᾶς ἐμπιστεύεται κάποια χρηματικά ποσά, ὅπως ἴσως κάποιοι ἐπιπόλαια θά νομίσουν,ἀλλά διάφορα πνευματικά χαρίσματα, τά ὁποῖα πρέπει νά αὐξήσουμε καί νά ἀξιοποιήσουμε ὅσο γίνεται καλύτερα, γιατί θά δώσουμε λόγο στόν Θεό ἄν ἀδιαφορήσουμε καί ἄν μείνουμε ἄπραγοι. Τά χαρίσματα δίνονται γιά νά ἀξιοποιοῦνται καί νά πολλαπλασιάζονται καί ὄχι γιά νά κρύβονται στή γῆ.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2024

ΙΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ

(Ματθ. κε΄ 14-30) (Β΄ Κορ. στ΄ 1-10)

Τα χαρίσματα στη ζωή μας

«Επί ολίγα ής πιστός, επί πολλών σε καταστήσω»

Μεστή πνευματικών μηνυμάτων και νοημάτων είναι η ευαγγελική περικοπή που παραπέμπει στην παραβολή των ταλάντων. Έρχεται ακριβώς να θυμίσει στον άνθρωπο ότι ο Θεός προσφέρει σε όλους χαρίσματα και δωρεές. Το ζητούμενο σ’ αυτή την περίπτωση δεν είναι πόσο και τι παίρνει ο καθένας μας, αλλά πώς αυτά που μάς δίνονται τα αξιοποιούμε στη ζωή μας. Βέβαια, οι εικόνες που εναλλάσσονται στη συγκεκριμένη παραβολική διήγηση δεν έχουν να κάνουν μόνο με τη διαχείριση υλικών αγαθών. Η προβολή του αρχαίου νομίσματος, του ταλάντου, με παραβολικό τρόπο, δεν περιορίζει τα μηνύματά της αλλά αντίθετα τα διευρύνει γιατί αναδεικνύεται η βαθύτερη πνευματική διάστασή τους.

Τα τάλαντα

 ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΣΤ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (11.02.2024)

Κυριακή ΙΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

11 Φεβρουαρίου 2024

«Τά λόγια Κυρίου λόγια ἁγνά, ἀργύριον πεπυρωμένον, δοκίμιον τῇ γῇ κεκαθαρισμένον ἑπταπλασίως» (Ψαλμ. ια΄,7)

Αὐτή τή διαπίστωση, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἀντλοῦμε ἀπό τή Παλαιά Διαθήκη καί συγκεκριμένα ἀπό τό βιβλίο τῶν Ψαλμῶν: Τόσο καθαρά καί ........ἀπό ἀπάτη καί ψεῦδος εἶναι τά λόγια τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά μοιάζουν σάν ἀσήμι πού πυρακτώθηκε καί δοκιμάστηκε στό κλίβανο τῆς γῆς. Τέτοια λαμπρότητα ἔχουν καί εἶναι δοκιμασμένα μέσα στή ζωή καί στήν ἱστορία καί ἔχουν ἀποδειχθεῖ τέλεια, ἑπταπλασίως. (Στήν Ἑβραϊκή χρησιμοποιεῖται τὀ ἑπτάκις ἀντί τοῦ πολλάκις). Αὐτά τά θεῖα λόγια ἐξαίρει ὁ Εὐαγγελιστής Ματθαῖος στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(ΤΑΛΑΝΤΩΝ)

Απόστολος: Β’ Τιμ. β’, 1-10

Ευαγγέλιον: Ματθ. κε’, 14-30

11 Φεβρουαρίου 2024

Χαρίσματα! Λίγα ή πολλά, όλους κάτι μας έδωσε ο Κύριος. Μήπως όμως, τα λάβαμε γιατί το αξίζαμε; Eαν υπολειπόμαστε κάποια, αυτό αποτελεί μειονέκτημα και έλλειψη για εμάς; Υπάρχουν άραγε μικρά και μεγάλα, σημαντικά και ασήμαντα χαρίσματα; Η αξία κάθε ανθρώπου, μπορεί να μετρηθεί και να καθοριστεί από τα χαρίσματα του; Είναι τα χαρίσματα περιουσία μας, και μπορούμε να τα χρησιμοποιούμε όπως εμείς θέλουμε; 

Λίγο να το αναλογιστούμε, εύκολα μπορούμε να αντιληφθούμε ότι όλα αυτά που έχουμε, δωρεάν τα λάβαμε, από την άμετρο αγάπη Του Θεού. 

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ (11-02-2024)

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ

Κάποιος ἄνθρωπος, ἀκούσαμε στό σημερινό Εὐαγγέλιο, ἄνθρωπος πλούσιος, ἄρχοντας, (δηλαδή ὁ ἴδιος ὁ Θεός), ἐπρόκειτο νά κάνει ταξίδι μακρινό. Κάλεσε λοιπόν τούς δούλους τοῦ σπιτιοῦ του (ὅλους τούς ἀνθρώπους) καί τούς μοίρασε τήν περιουσία του. Ὄχι τό ἴδιο μερίδιο σέ ὅλους, ἀλλά ἀπό φιλανθρωπία κινούμενος, ἀνάλογα μέ τήν δυνατότητα πού εἶχε ὁ καθένας νά ἀξιοποιήσει τήν περιουσία αὐτή. Δηλαδή, νά ἐργασθεῖ προκειμένου νά τήν αὐξήσει ἀκόμη περισσότερο. Ἔτσι σέ ἄλλον ἔδωσε πέντε τάλαντα – νόμισμα χρυσοῦ μεγάλου βάρους καί ἀξίας- σέ ἄλλον δύο τάλαντα καί σέ ἄλλον ἕνα. Τή μοίρασε καί ἔφυγε γιά τό ταξίδι του.

 ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ 11-2-2024 «Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ»

«Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ»

            Ἡ παραβολή τῶν ταλάντων θέλει νά μᾶς ἐπιστήσει τήν προσοχή στό γεγονός ὅτι ἡ συνεχής ἑτοιμότητα καί ἡ ἀναμονή τοῦ Κυρίου δέν πρέπει νά ἐκληφθεῖ σάν παθητική καί ἄπρακτη προσμονή, ἀλλά σάν διαρκής ἐργασία καί αὔξηση τῶν ταλάντων πού ὁ Θεός ἔχει ἐμπιστευθεῖ στόν καθένα. Σέ ἀντίθεση μέ τούς δύο πρώτους δούλους, τούς «ἀγαθούς» καί «πιστούς», πού ἔλαβαν ἀνά πέντε καί δύο τάλαντα ὁ καθένας καί μέ τήν ἐργασία τους τά πολλαπλασίασαν γιά νά λάβουν τελικά τόν ἔπαινο καί τήν ἀμοιβή τους ἀπό τόν ἐπανελθόντα Κύριο τους, ὁ τρίτος δοῦλος ἔκρυψε στή γῆ τό ἕνα τάλαντο πού ἔλαβε, ἀμέλησε γιά τήν ἀξιοποίησή του καί ἀπέφυγε τήν ἐργασία, μέ ἀποτέλεσμα τήν σκληρή καί χωρίς ἔλεος τιμωρία.

 2024 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 4 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Ματθ. 22, 35-46)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στο Πνευματικό Κέντρο Πρέβεζας, στις 12/12/1983)

Σημείον αντιλεγόμενον

Στο σημερινό Ευαγγέλιο, ακούσαμε τον Δαυΐδ, να διακηρύττει εμπνεόμενος από το Άγιο Πνεύμα, ότι ο κατά σάρκα απόγονός του ο Χριστός είναι Κύριός του. Δηλαδή Θεός του.

Η ομολογία αυτή του Δαυΐδ αξίζει να προσεχθεί ιδιαίτερα.

Για ποίο λόγο;

Ο Χριστός είναι το μεγαλύτερο μυστήριο του κόσμου.

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΗ ΕΝΤΟΛΗ

Στή σημερινή εὐαγγελική περικοπή ἕνας νομοδιδάσκαλος, θέλοντας νά φέρει τόν Χριστό σέ δύσκολη θέση, τόν ρωτᾶ· «Διδάσκαλε, ποιά εἶναι ἡ πιό μεγάλη ἐντολή τοῦ μωσαϊκοῦ νόμου»; Ἡ ἀπάντηση τοῦ Χριστοῦ ἄμεση· «Νά ἀγαπᾶς τόν Κύριο καί Θεό σου μέ ὅλη τήν καρδιά, μέ ὅλη τήν ψυχή σου καί μέ ὅλο τόν νοῦ σου. Αὐτή εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἐντολή. Ἡ δεύτερη, τό ἴδιο σπουδαία μέ τήν πρώτη, εἶναι νά ἀγαπήσεις τόν πλησίον σου, ὅπως τόν ἑαυτό σου». Ἡ ἀγάπη εἶναι τό πρῶτο στοιχεῖο πού καθιστᾶ τόν ἄνθρωπο ὄν κοινωνικό καί τόν ξεχωρίζει ἀπό τήν ὑπόλοιπη δημιουργία. Ἄν ὁ ἄνθρωπος δέν ἀγαπᾶ, τότε γίνεται ἐγωκεντρικός καί ἀντί γιά αἰσθήματα, ἔχει ἔνστικτα γιά νά τροφοδοτεῖ τά πάθη πού δημιουργοῦν.

Κυριαρχεῖ ἡ ἀγάπη;

 Φανέρωση θείας δυνάμεως 

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 4 Φεβρουαρίου 2024, ΙΕ΄ Κυριακῆς (Β΄ Κορ. δ΄ 6-15)

ΦΑΝΕΡΩΣΗ ΘΕΙΑΣ ΔΥΝΑΜΕΩΣ

«Ἐν παντὶ θλιβόμενοι ἀλλ᾿ οὐ στενοχωρούμενοι»

Θὰ περιμέναμε ἴσως ἡ ζωὴ τῶν Χριστι­ανῶν νὰ μὴν ἔχει δυσκολίες, κινδύνους καὶ πειρασμούς, ἀλλὰ χαρές, εὐκολίες καὶ ἀνέσεις. Ἀφοῦ ἔχουμε προστάτη μας τὸν παντοδύναμο Θεό, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ ζωή μας νὰ μὴν πλέει μέσα στὴν εὐτυχία; Κι ὅμως ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ ποὺ ἀκούσαμε σήμερα μᾶς διαψεύδει. Μᾶς ἐπισημαίνει ὁ ἀπόστολος Παῦλος ὅτι ἡ ζωὴ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων ἦταν γεμάτη μὲ ταλαιπωρίες καὶ δυσκολίες. Ἦταν «θλιβόμενοι ἀλλ᾿ οὐ στενοχωρούμενοι». Οἱ δυσ­κολίες αὐτὲς δὲν τοὺς κατέβαλλαν ἐσωτερικά. Ἂς δοῦμε λοιπὸν σήμερα ὅτι ἡ ζωὴ τῶν Χριστιανῶν ἔχει θλίψεις καὶ δοκιμασίες, ἀλλὰ καὶ ὅτι μέσα ἀπὸ αὐτὲς φανερώνεται τελικὰ ἡ δύναμη τοῦ Χριστοῦ.

1. Ἡ τεθλιμμένη ὁδὸς

 Κυριακή 4η Φεβρουαρίου 2024

Κυριακή ΙΕ΄ Ματθαίου.

(Ματθ. 22, 35 – 46).

«ἀγαπήσεις...» (Ματθ. 22, 37 καί 39).

Ἡ ἁπλότητα εἶναι γνώρισμα τοῦ Θεοῦ. Ἡ συνθετότητα εἶναι γνώρισμα τοῦ ἀνθρώπου πού ζεῖ στήν ἁμαρτία. Στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας βλέπουμε ἕναν νομικό νά προσποιεῖται ἄγνοια τοῦ νόμου, γιά νά κάνει τόν Χριστό νά φανεῖ παράνομος. Ὁ Θεάνθρωπος Σωτήρας ὅλους ὅσους προσπάθησαν νά Τόν μικρύνουν τούς ἀντιμετώπισε μέ ἀρχοντιά, μεγαλοπρεπή ἁπλότητα καί σοφία.

 Κυριακή ΙΕ’ Ματθαίου, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Μτθ κβ’ 35-46 (04-02-2024)

Θεοδώρου Χατζηζαχαρία, θεολόγου

Η ευαγγελική περικοπή της Κυριακής ΙΕ’ Ματθαίου είναι παρμένη από το 22ο (εικοστό δεύτερο) κεφάλαιο του κατά Ματθαίον ευαγγελίου στίχους 35 έως 46. Στη συγκεκριμένη περικοπή περιγράφεται το γεγονός της συνάντησης του Ιησού με νομοδιδάσκαλο του Μωσαϊκού Νόμου ο οποίος προσπαθούσε να παγιδεύσει τον Ιησού μέσα από τα λεγόμενά του. Το συμβάν αυτό χρονικά τοποθετείται μετά την θριαμβευτική είσοδό Του στην πόλη των Ιεροσολύμων και λίγο πριν από το Θείο Πάθος. Ο νομοδιδάσκαλος ρωτά τον Ιησού για το ποια εντολή θεωρεί ως την πιο μεγάλη σε σημασία, μέσα από το Νόμο. Ο Ιησούς αποκρίνεται και του λέει ότι η πιο μεγάλη εντολή όσον αφορά το μέγεθος της σημασίας του νοήματός της είναι η εξής εντολή:

 Κυριακή ΙΕ’ Επιστολών, Αποστ. Aνάγνωσμα: Β’ Κορ. δ΄ 6-15 (04-02-2024)

Ξένιας Παντελή, θεολόγου

Στο συγκεκριμένο αποστολικό ανάγνωσμα γίνεται λόγος για τις επερχόμενες  θλίψεις  και το θάνατο που έχει να αντιμετωπίσει στη ζωή του ο άνθρωπος. Ο απόστολος Παύλος τονίζει ότι οι θλίψεις δεν πρέπει να μας ρίχνουν κάτω, δεν πρέπει να χάνουμε τον αγώνα της ζωής. Μέσα από το σκοτάδι θα λάμψει το φως και έτσι θα γνωρίσουμε τη δόξα  στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Στις δύσκολες στιγμές της ζωής μας δεν πρέπει να απελπιζόμαστε ακόμα κι αν βρισκόμαστε σε αδιέξοδο  έστω κι αν ακόμα μας καταδιώκουν οι θλίψεις και οι πειρασμοί της ζωής. Ο Θεός όμως ποτέ δεν μας εγκαταλείπει.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2024

ΙΕ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματθ. κβ΄ 35-46) (Β΄ Κορ. δ΄ 6 – 15)

Αγάπης θησαύρισμα

«Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εν όλη τη καρδία σου και εν όλη τη ψυχή σου και εν όλη τη διανοία σου»

Η πεμπτουσία της χριστιανικής διδασκαλίας αναδεικνύεται στην προοπτική της εντολής της αγάπης, η οποία δεν περιορίζεται σε μια αφηρημένη και ξεθωριασμένη έννοια, αλλά αποκτά βαθύτερες υπαρξιακές διαστάσεις και εκφράζεται μάλιστα σε διπλή κατεύθυνση, προς τον Θεό και προς τον συνάνθρωπο. Σ’ αυτή ακριβώς την έκφραση σφραγίζεται και η αυθεντικότητά της μέσα από τα νάματα της ευαγγελικής αλήθειας και ανοίγεται στους ορίζοντες της σωτηρίας του ανθρώπου.

 ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΕ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (04.02.2024)

Κυριακή ΙΕ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

« Ἀγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου

καί ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καί ἐξ ὅλης τῆς δυνάμεώς σου» (Δευτ. στ΄, 5).

Εἴμαστε δημιουργήματα τῆς θείας ἀγάπης. Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μᾶς ἔφερε ἀπό τήν ἀνυπαρξία στήν ὕπαρξη. Συνέχει τόν κόσμο. Προνοεῖ καί φροντίζει γι’ αὐτόν. Ἡ ἴδια ἀνέκφραστη ἀγάπη ἔκανε τόν Θεό νά στείλει στόν κόσμο τόν Μονογενῆ Υἱό Του γιά νά μᾶς ἐλευθερώσει ἀπό τά δεσμά τῆς ἁμαρτίας καί νά μᾶς χαρίσει ἐκ νέου τή δυνατότητα, πού ἐξαιτίας μας εἴχαμε χάσει, νά ζήσουμε αἰώνια κοντά Του. «Ἐν τούτῳ ἐφανερώθη ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐν ἡμῖν», γράφει ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης «ὅτι τόν υἱόν αὐτοῦ τόν μονογενῆ ἀπέσταλκεν ὁ Θεός εἰς τόν κόσμον ἵνα ζήσωμεν δι’αὐτοῦ» (Α’Ἰωάν. 4,9). Στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἀνταποκρίνεται καί ὁ ἄνθρωπος μέ τή δική του ἀγάπη.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΝΟΜΙΚΟΥ)

Απόστολος: Β’ Κορ. δ, 6-15

Ευαγγέλιον: Ματθ. κβ’, 35-46

4 Φεβρουαρίου 2024

Δεκάτη πέμπτη Κυριακή του Ματθαίου σήμερα αγαπητοί μου και στην ευαγγελική περικοπή ο Ευαγγελιστής Ματθαίος μας δίνει, μέσα από ένα ερώτημα ενός Νομικού, δηλαδή γνώστη του Νόμου, την εξήγηση σε δύο ερωτήματα, που υπέβαλε στον Χριστό όχι γιατί επιθυμούσε πράγματι να διδαχθεί, αλλά για να Τον παγιδέψει. Παρόλα αυτά ο Χριστός βρήκε την αφομρή να προβάλει και να διδάξει την πιο σημαντική αρετή, την αγάπη προς τον πλησίον Άλλωστε, το γεγονός που μας περιγράφει σήμερα ο Ματθαίος συνέβη μετά τη θριαμβευτική είσοδο του Ιησού στα Ιεροσόλυμα και λίγο πριν από το Πάθος Του.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ 4-2-2024  «ΑΓΑΠΗ: Η ΑΣΦΑΛΗΣ ΟΔΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ»

 «ΑΓΑΠΗ: Η ΑΣΦΑΛΗΣ ΟΔΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ»

            Στὸν νομοδιδάσκαλο συνομιλητή του, πού ἐρωτᾶ τόν Χριστό, ποιά εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἐντολή τοῦ νόμου, ὁ Χριστός ἀπαντᾶ: «Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδία σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλη τῇ διανοίᾳ σου» καὶ «τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν». Σ' αὐτὲς τὶς δύο ἐντολές,  «ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆτες κρέμανται».

 Κυριακή ΙΕ’ Ματθαίου

Λόγος περί αγάπης (Αγ. Θεόληπτος Μητροπολίτης Φιλαδέλφειας (Α) και (Γ) και Αγ. Νεκτάριος Επίσκοπος Πενταπόλεως (Β))

(Ματθ. κβ’ 35-46)

«Ο δε Ιησούς έφη αυτώ· αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εν όλη τη καρδία σου… και τον πλησίον σου ως εαυτόν»

Α. Θέλω αδελφοί να συνθέσω τον ύμνον τής αγάπης. Και πάλι δεν ημπορώ να παραστήσω με λόγια την ευπρέπειάν της· διότι αυτή, η ωραιοτέρα από όλες τις αρετές, ως κεφαλή των καλών που είναι, γίνεται καταλη­πτή με έργα και εμπειρίαν. Γι’ αυτό και την θαυμασίαν αυτήν αγάπη γνωρίζουν ακριβώς εκείνοι, που ηξιώθησαν να περιπα­τήσουν την οδόν αυτής. Διότι άλλοι μεν έχουν την αγάπη στο στόμα και ομιλούν περί αυτής, ενώ άλλοι έχοντας αποκτήσει αυτήν στην καρδία τους την δημοσιεύουν με τα άριστα έργα τους. Αυτοί είναι πολύ ανώτεροι από τους προηγουμένους. Αλλά, αν και το μεγαλείον τής αγάπης υπερβαίνει τις δυνατότητες των λόγων μου, όμως με συντομία θα την εξυμνήσωμε, ώστε πολλοί να γίνουν ερασταί της.

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Πορεία προς το Πάσχα
ΑΠΟΚΡΕΩ

Κυριακή της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού (Απόκρεω) Συναξάρι Τριωδίου

Ομιλία στην Κυριακή της Απόκρεω Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Περί της φοβεράς Κρίσεως (Αγ. Λουκάς, Αρχιεπ. Κριμαίας)

Ομιλία εις την Κυριακή της Απόκρεω Αγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ (Ματθ. 25, 31-46) ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Η Δευτέρα Παρουσία Όσιος Εφραίμ ο Σύρος

Τούς πονεῖς τούς φτωχούς; Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΡΙΣΗ Alexander Schmemann

ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΚΑΙ ΚΟΛΑΣΗ Πρωτ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός

Η Κυριακή της Μελλούσης Κρίσεως Γέροντας Πετρώνιος Τανάσε

«Καί ἐρχόμενον ἐν δόξῃ κρῖναι ζῶντας καί νεκρούς…» Ἁγίου ΚΥΡΙΛΛΟΥ Ἱεροσολύμων

Ἡ ἀφύπνιση τῆς καρδιᾶς μὲ τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ Ἀρχιμ. Ζαχαρίας Ζάχαρου

Περί ἐλεημοσύνης Ἁγίου Ἰωάννου Κρονστάνδης

Περί ἐλεημοσύνης: (Ἐπιστολή σέ μητέρα πού πενθεῖ γιά τόν γιό της) AΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ Βελιμίροβιτς

Ὁ Ἐλάχιστος τῆς Βασιλείας Φώτης Κόντογλου

Τί σημαίνει ἡ φράση «αἰωνία ἡ μνήμη» Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Κυριακή τής Τελικής Κρίσεως Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom

Κυριακή Απόκρεω: Της Μελλούσης Κρίσεως Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom

Η κρίση τοῦ Θεοῦ καί ἡ συγχώρηση τῶν ἀνθρώπων Μητροπ. Σουρόζ Αντωνίου Bloom

Πώς θα αλλάξουν τα αναστημένα σώματα κατά την Δευτέρα Παρουσία; Αγ. Συμεών o Νέος Θεολόγος

Η αγάπη ως βάση της Κρίσεως Του Ιωάννη Καραβιδόπουλου

H ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ Kυριακή της Aπόκρεω +Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος