Κήρυγμα Αποστολικής περικοπής Κυριακής Αγ. Πατέρων Ζ’ Οικ. Συνόδου (16–10–2022)

Στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα αδελφοί που είναι αφιερωμένο στους Αγίους και θεοφόρους Πατέρες της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου κατά των εικονομάχων, ο Απ. Παύλος έρχεται να τονίσει την αγάπη και την καλοσύνη που έδειξε ο Θεός δια του Υιού του Ιησού Χριστού και του Αγίου Πνεύματος, όχι διότι το αξίζαμε ή για τα καλά που κάναμε, αλλά διότι μας σπλαχνίσθηκε και για να δικαιωθούμε και γίνουμε κληρονόμοι της αιωνίου ζωής και της Βασιλείας Του.

Αυτά τα λόγια είναι αληθινά και θέλω να τα βεβαιώνεις με την δική σου μαρτυρία λέγει στον μαθητή του Τίτο, ώστε όσοι έχουν πιστέψει στον Θεό να πρωτοστατούν σε καλά έργα. «Πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ».

Μνήμη των Αγίων Πατέρων της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου 

Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Παν/μίου Αθηνών (+2019)

Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

1. Την μνήμη των Αγίων Πατέρων της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου (787) εορτάζει σήμερα η Εκκλησία μας. Μία αίρεση προκάλεσε και την σύνοδο αυτή, η αίρεση της Εικονομαχίας. Πέρα από το αναμφισβήτητο χριστολογικό περιεχόμενό της είχε η Εικονομαχία και σαφή εκκλησιολογικό χαρακτήρα. Ήταν μια απροκάλυπτη επίθεση της Πολιτείας, που δεν ενεργούσε πια ως «διάκονος Θεού εις το αγαθόν» (Ρωμ. ιγ’ 3), εναντίον της Εκκλησίας. Οι δύο διακονίες του Γένους, η «Ιερωσύνη» και η «Βασιλεία», η ιερατική και η πολιτειακή διακονία, βρίσκονται αντιμέτωπες. Εγείρεται η επιδίωξη της Πολιτείας να υποτάξει την Εκκλησία, σε μια πρωτοφανή έκρηξη πολιτειοκρατίας. Η αίρεση ήταν το πνευματικό υπόβαθρο του προβλήματος.

Κυριακή Δ’ Λουκά

Παραβολή του σπορέως 

† Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom

Πόσο οἰκεία, καὶ πόσο ἁπλή μᾶς φαίνεται ἡ σημερινὴ Παραβολὴ τοῦ σπόρου καὶ τοῦ σπορέως· καὶ ὅμως πόσο σχετικὴ εἶναι μέ μᾶς, πόσο περισσότερο θὰ πρέπει νὰ τὴν σκεφτοῦμε. Λησμονοῦμε τὴν εἰκόνα τοῦ σπορέα καὶ τοῦ σπόρου, ὅπως φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴν παραβολή, δὲν βλέπουμε τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ νὰ περπατάει στοὺς δρόμους καὶ τὰ μονοπάτια τῆς Γαλιλαίας καὶ τῆς Ἰουδαίας· καὶ παντοῦ ὅπου πῆγε, οἱ ἄνθρωποι ἔρχονταν στὴν ἄκρη τοῦ δρόμου, ἐπειδὴ εἶχαν ἀκούσει, ὅπως εἶχε ἀκούσει ὁ Τυφλός, γιὰ τὸν ὁποῖο μιλάει ὁ Ἀπόστολος Μάρκος, ὅτι ἦταν Δάσκαλος, ὅτι τὰ λόγια του ἦταν ἀληθινά, ὅτι ἔφεραν τὴν δύναμη τῆς ζωῆς.

Κυριακή Δ’ Λουκά

Η παραβολή του σπορέως 

Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας

Εξήγησις υπομνηματική εις το κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, κεφ. η΄ [Λουκά 8, 4-15] Κεφ. 8, στίχος 4: «εἶπε διὰ παραβολῆς (:μίλησε με παραβολή)»: Οι μακάριοι προφήτες παρουσίαζαν με πολλούς τρόπους τους λόγους τους για τον Χριστό. Γιατί άλλοι Τον προανήγγειλαν ότι θα έρθει ως φως, και άλλοι ότι θα έρθει με τάξη και μεγαλοπρέπεια βασιλική. Και πράγματι είπε κάποιος από αυτούς: «Ἰδοὺ γὰρ βασιλεὺς δίκαιος βασιλεύσει, καὶ ἄρχοντες μετὰ κρίσεως ἄρξουσι. καὶ ἔσται ὁ ἄνθρωπος κρύπτων τοὺς λόγους αὐτοῦ καὶ κρυβήσεται ὡς ἀφ᾿ ὕδατος φερομένου· καὶ φανήσεται ἐν Σιὼν ὡς ποταμὸς φερόμενος ἔνδοξος ἐν γῇ διψώσῃ (: Διότι ιδού, ένας βασιλέας δίκαιος θα βασιλεύσει στην Ιερουσαλήμ και οι άρχοντες αυτού θα κρίνουν και θα αποφασίζουν με δικαιοσύνη και ευθύτητα. Τότε ο άνθρωπος θα κρύπτει και θα φυλάττει στο βάθος της καρδιάς του ως θησαυρό τους λόγους της δικαιοσύνης και προστατευόμενος για την δικαιοσύνη του από τον Θεό, θα αποφύγει τα δεινά, τα οποία σαν πλημμύρα ύδατος θα επέρχονται εναντίον του. Και θα φανεί στην Ιερουσαλήμ σαν πλούσιος ποταμός, περίφημος, σε ξηρά και διψασμένη γη)» [Ησ. 32, 1-2].

2022 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 16 - ΚΥΡΙΑΚΗ Δ  ΛΟΥΚΑ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΩΣ (Λουκ. 8, 5-15)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Ομιλία στο Γοργόμυλο, στις 16/10/1994)

Ο σπόρος που χάθηκε

Μας είπε ο Χριστός: «Υμίν δέδοται γνώναι τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού». Σε σας έχει δοθεί η δυνατότητα να μάθετε τα μυστήρια της Βασιλείας του Θεού.

Από πού; Από τον λόγο Του. Και για να μας εξηγήσει τι είναι ο λόγος Του, είπε την παραβολή που ακούσαμε σήμερα.

Ήταν ένας σπορέας. Βγήκε να σπείρει. Και έσπειρε όχι όπως σπέρνουν οι άνθρωποι μόνο στην καλλιεργημένη γη αλλά πέταξε τον σπόρο και στον δρόμο και στις πέτρες και στα αγκάθια και στην γη την «αγαθή».

Τι είναι ο σπόρος; Όταν τον βλέπει κανείς, είναι: σιτάρι ξερό, καλαμπόκι ξερό, άλλα σποράκια ξερά, κατάξερα.

ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΝΑΣ ΒΕΒΑΙΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

Τήν παραβολή τοῦ Σπορέως ἀκοῦμε σήμερα κατά τή θεία Λειτουργία τῆς Κυριακῆς αὐτῆς, ἡ ὁποία εἶναι συνάμα ἀφιερωμένη στή μνήμη τῶν ἁγίων καί θεοφόρων Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου (787 μ.Χ.) Τό περιεχόμενο τῆς διδακτικότατης σημερινῆς εὐαγγελικῆς διήγησης θά λέγαμε ὅτι ἀποτελεῖ ὁδοδείκτη καί ὁδηγό γιά τούς ἐργάτες τῆς Ἐκκλησίας, κληρικούς, λαϊκούς καί μοναχούς κάθε ἐποχῆς, πού ἐργάζονται μέ θεῖο ζῆλο, αὐταπάρνηση καί πνεῦμα θυσιαστικό τήν κλήση τῆς μαθητείας στά ἔθνη.

Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 16 Ὀκτωβρίου 2022, Τῶν Ἁγίων Πατέρων (Τίτ. γ΄ 8-15)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Ἡ Κυριακὴ τοῦ Σπορέως, ὅπως ὀνομάζεται ἡ σημερινὴ Κυριακὴ ἐξαιτίας τῆς παραβολῆς τοῦ Σπορέως, ποὺ ἀναγινώσκεται στὴν εὐαγγελικὴ περικοπή, εἶναι ἀφιερωμένη στοὺς ἁγίους Πατέρες ποὺ συγκρότησαν τὴν Ζ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τὸ 787 στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν αἵρεση τῆς Εἰκονομαχίας. Γιὰ τὸν ἴδιο λόγο καὶ ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀπὸ τὴν πρὸς Τίτον ἐπιστολὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου ἀναγινώσκεται πρὸς τιμὴν τῶν θεοφόρων αὐτῶν στύλων τῆς Ἐκκλησίας.

1. Μὲ ἀκρίβεια τὶς ἀλήθειες τῆς πίστεως

 Κυριακή Δ΄ Λουκά

†Αρχιμανδρίτης Ανανίας Κουστένη

Η παραβολή του Καλού Σπορέως

Τέταρτη Κυριακή του Λουκά σήμερα, αγαπητοί, και η Εκκλησία εορτάζει μαζί και τη μνήμη των Θεοφόρων Πατέρων της Ζ΄ εν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου που συνήλθαν και ρύθμισαν το ζήτημα της Εικονομαχίας.

Ακούμε στο Ευαγγέλιο τη γνωστή μας παραβολή «τοῦ Καλοῦ Σπορέως». Και μας λέγει το αθάνατο στόμα του Χριστού πως εξήλθε ένας σπορέας, δηλαδή ο Ίδιος ήλθε από τον ουρανό στη γη, να σπείρει τον σπόρο Του, τον θείο λόγο Του. Κι άλλο μέρος έπεσε κοντά στον δρόμο, καθώς έσπερνε, και το καταπάτησαν οι διαβάτες και το έφαγαν τα πετεινά του ουρανού. Άλλο μέρος έπεσε πάνω στην πέτρα και επειδή είχε λίγο χώμα και δεν είχε υγρασία, μόλις φύτρωσε, ξεράθηκε από τον ήλιο. Κι άλλο μέρος έπεσε στη γη, που είχε και σπόρους από αγκάθια και καθώς φύτρωσε, φύτρωσαν μαζί και τα αγκάθια και το έπνιξαν. Κι άλλο μέρος έπεσε στη γη τη μαλακή και εύφορη και έφερε εκατό φορές παραπάνω αποτέλεσμα.

Κυριακή Δ΄ Λουκᾶ, (Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου). 16η Ὀκτωβρίου 2022

(Λουκ. 8, 5 – 15).

«καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ» (Λουκ. 8, 15).

Ξεκινάει σήμερα, μέ τή δύναμη τοῦ Θεοῦ, τήν εὐχή τοῦ Ἐπισκόπου καί τή φιλότιμη θυσιαστική διάθεση τῶν ἐργατῶν τοῦ Εὐαγγελίου, ἡ νέα ἱεραποστολική προσπάθεια τῆς Ἐκκλησίας. Στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα ἀκούσαμε τήν παραβολή τοῦ Καλοῦ Σπορέως, πού σκορπίζει τόν σπόρο τῆς ζωῆς, τῆς ἐλπίδας καί τῆς σωτηρίας στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων.

Ὁ σπόρος τοῦ κηρύγματος, ὁ σπόρος τοῦ εὐαγγελικοῦ μηνύματος, ὁ σπόρος τῆς κατήχησης, ὁ σπόρος τοῦ προσωπικοῦ παραδείγματος πέφτει στά χωράφια τῶν ἀνθρώπινων διαθέσεων. Κάποια ἀπ’ αὐτά εἶναι σκληρά καί τόν ἀπορρίπτουν. Κάποια εἶναι δεκτικά, ἀλλά ἀλληθωρίζουν καί πρός τόν σπόρο τοῦ κακοῦ.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΛΟΥΚΑ (ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ Ζ΄ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ)

Απόστολος: Tίτ. γ΄ 8-15

Ευαγγέλιον: Λουκά η΄ 5-15

16 Οκτωβρίου 2022

Σε τρεις κατηγορίες κατατάσσει ο Χριστός τις ψυχές των ακροατών τού θεϊκού λόγου που έχουν ανάγκη μεταβολής.

α) Την πρώτη παρομοιάζει προς τον δρόμο ή την πατημένη γη. Χωράφι που δεν έχει φροντίδα και φραγμό, που δεν δέχεται καμμιάν καλλιέργεια, καταπατείται από τους διαβάτες και γίνεται εντελώς ακατάλληλο για σπορά. Και αν πέσει πάνω του ο σπόρος, αυτός θα μείνει στην επιφάνεια και θα τον αρπάξουν αμέσως τα πετεινά του ουρανού. Το χωράφι της ψυχής των ανθρώπων αυτών σκληρύνεται, επειδή αυτοί δεν βάζουν κανένα φραγμό στις αισθήσεις τους. Αφήνονται ανεξέλεκτοι στα πάθη και τις αδυναμίες τους, σκληρύνονται από την κακία και τη θρησκευτική αδιαφορία. Ο σπόρος του λόγου του Θεού μένει στην επιφάνεια και δεν καρποφορεί.

Ο διάβολος τον αρπάζει και εξαλείφει κάθε ίχνος από την ύπαρξή του.

 Κυριακή Δ’ Λουκά (του Σπορέως) Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Λκ. η’ 5-15 (16-10-2022)

Ξένιας Παντελή, θεολόγου

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή  σηματοδοτεί την επίσημη έναρξη του νέου κατηχητικού έτους. Από σήμερα η εκκλησία μας και τα στελέχη της με ανανεωμένες δυνάμεις θα ξεκινήσουν την εκ νέου σπορά του λόγου του Θεού αποσκοπώντας στην κατά Χριστόν πρόοδο και προκοπή του λαού του Θεού. Για το λόγο αυτό έχει θεσπιστεί να διαβάζεται κατά τη θεία λειτουργία, η γνωστή παραβολή του καλού σπορέως, ο οποίος ρίχνει το σπόρο στη γη και αναμένει να πάρει τους καρπούς της σποράς.

 Κυριακή Αγίων Πατέρων της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, Απόστ. Ανάγνωσμα: Τιτ. γ’ 8 – 15 (16-10-2022)

Ηλιάνας Κάουρα, θεολόγου

Η Εκκλησία έχει αφιερώσει τρεις από τις Κυριακές του εκκλησιαστικού έτους στην τιμή των Αγίων Πατέρων. Η πρώτη είναι η έβδομη Κυριακή από το Πάσχα, η οποία είναι αφιερωμένη στους τριακόσιους δεκαοκτώ Πατέρες, οι οποίοι συγκρότησαν την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, η δεύτερη είναι  στις 13 Ιουλίου αν είναι Κυριακή, ή αν όχι η πρώτη Κυριακή μετά την ημερομηνία αυτή. Αυτή η Κυριακή είναι αφιερωμένη στη μνήμη των έξι πρώτων Οικουμενικών Συνόδων με έμφαση στην Δ’ Οικουμενική Σύνοδο στη Χαλκηδόνα Κωνσταντινουπόλεως το 451 μ.Χ.  Η τρίτη Κυριακή η οποία είναι αυτή που εξετάζουμε σήμερα είναι μέσα στο μήνα Οκτώβριο και συγκεκριμένα αυτή που θα συμπέσει στις 11 του μηνός ή την πρώτη και πάλι Κυριακή μετά την ημερομηνία αυτή και είναι αφιερωμένη στη μνήμη των Πατέρων της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή 16 Ὀκτωβρίου 2022

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ

Με τη σημερινή ευαγγελική περικοπή από το κατά Λουκά Ευαγγέλιο, η οποία αναφέρεται στη γνωστή σε όλους της παραβολή του σπορέως, ξεκινά η νέα ιεραποστολική και κατηχητική περίοδος στα πλαίσια των ποιμαντικών δράσεων της  Εκκλησίας της. Με αφορμή της αγροτικές φθινοπωρινές εργασίες των γεωργών, της είναι αυτή την εποχή του έτους η σπορά των αγρών, αντιπαραβάλλεται η συγκεκριμένη παραβολή του Κυρίου. Με τον σπόρο παρομοιάζεται ο λόγος του Θεού. Το χωράφι  συμβολίζει  της ψυχές που δέχονται την ευαγγελική αλήθεια και, ανάλογα με την δεκτικότητα του καθενός και την πνευματική του προθυμία, καλλιεργεί το Θείο Λόγο, ώστε να καρποφορήσει στην πράξη. Σπορέας είναι ο Κύριος, ο Οποίος Σαρκώθηκε για να κηρύξει το Ευαγγέλιο για τη σωτηρία της, και μετά την Ανάληψη Του, σύμφωνα με την εντολή Του, οι Απόστολοι και εν συνεχεία τα βαπτισμένα μέλη της Εκκλησίας Του είναι εκείνοι οι σπορείς  που πορεύονται στα πέρατα του κόσμου για να διδάξουν την χριστιανική αλήθεια και να βαπτίζουν στο όνομα της Αγίας Τριάδος.

ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2022

Δ΄ ΛΟΥΚΑ

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ

(Λουκ. η΄ 5-15) (Τιτ. γ΄ 8-15)

Αγιασμένη καρποφορία

«Εξήλθεν ο σπείρων του σπείραι τον σπόρον αυτού»

Η διήγηση της παραβολής του Καλού Σπορέως ξεδιπλώνει μπροστά μας πολύ ζωντανές εικόνες από την αγροτική ζωή με βαθύτερα μηνύματα και νοήματα. Αποκαλύπτονται από το περιεχόμενό της σπουδαίες πνευματικές αλήθειες, απόλυτα συμβατές με τις υπαρξιακές αναζητήσεις του ανθρώπου, με πυξίδα πάντοτε την αλήθεια που οδηγεί στην αγάπη του Χριστού.

Κέντρο και καρδιά της παραβολής είναι το Πρόσωπο του Χριστού, με τους εξής άξονες:

α. Ο Θεός είναι ο γεωργός και εμείς το χωράφι του.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ  «Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΚΑΡΠΟΦΟΡΙΑ» ΤΗΣ 16-10-2022

 Στήν ἐποχή τῆς σπορᾶς τῶν ἀγρῶν ὁ Χριστός μᾶς κάνει λόγο στήν σημερινή Εὐαγελική Περικοπή γιά τήν τύχη τοῦ σπόρου. Ἦταν ὁ ἴδιος σπόρος πού ἔπεσε σὲ διάφορα μέρη. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν διαφορετικό. Ἔπεσε στὸ δρόμο καὶ τὸν πάτησαν οἱ διαβάτες, τὸν ἔφαγαν τὰ πουλιά. Ἔπεσε σὲ μιὰ περιοχὴ πετρώδη, πῆγε λίγο νὰ φυτρώσει, ὅμως σύντομα μαράζωσε, ξεράθηκε, γιατὶ δὲν εἶχε ὑγρασία.

 Κυριακὴ Δ΄ Λουκά (Λουκ. η΄ 5-15)

 16 Οκτωβρίου 2022

Στὸ ση­με­ρι­νὸ Εὐ­αγ­γε­λι­κὸ ἀνά­γνω­σμα ἀκού­σα­με τὴν πα­ρα­βο­λὴ τοῦ σπο­ρέ­ως. Ὁ Χρι­στός, ὡς σπο­ρέ­ας, σπεί­ρει τὸν ἴδιo Tου τὸν λόγο στοὺς ἀν­θρώ­πους, οἱ ὁποῖ­οι ἀνά­λο­γα μὲ τὴν δε­κτι­κό­τη­τά τους δι­α­κρί­νον­ται σὲ τέσ­σε­ρεις κα­τη­γο­ρί­ες. Συγ­κε­κρι­μέ­να, στὴν πρώ­τη κα­τη­γο­ρία ἀνή­κουν αὐ­τοὶ ποὺ ἔχουν τὴν καρ­διά τους τόσο σκλη­ρὴ ὅσο σκλη­ρὸς εἶ­ναι καὶ ἕνας χω­μά­τι­νος δρό­μος ποὺ πα­τι­έ­ται δι­αρ­κῶς. Ὅσο πα­τι­έ­ται γί­νε­ται τόσο σκλη­ρός, σὰν νὰ εἶ­ναι στρω­μέ­νος μὲ ἄσφαλ­το. Καὶ στὴν ἄσφαλ­το δὲν βλα­στά­νει τί­πο­τε. Οἱ σπό­ροι ποὺ ρί­χνον­ται σὲ αὐ­τὴν κα­τα­στρέ­φον­ται. Ἔτσι εἶ­ναι οἱ ἄν­θρω­ποι μὲ τὴ σκλη­ρὴ καρ­διὰ ποὺ δὲν ἀπο­δέ­χον­ται τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ μέ­νουν ἄκαρ­ποι.

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς Γ΄ Λουκᾶ (Λουκ. ζ΄ 11-16)

11 Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑξῆς ἐπορεύετο εἰς πόλιν καλουμένην Ναΐν· καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἱκανοὶ καὶ ὄχλος πολύς. 12 ὡς δὲ ἤγγισε τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, καὶ ἰδοὺ ἐξε­κομίζετο τεθνηκὼς υἱὸς μονογενὴς τῇ μητρὶ αὐτοῦ, καὶ αὕτη ἦν χήρα, καὶ ὄχλος τῆς πόλεως ἱκανὸς ἦν σὺν αὐτῇ. 13 καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ Κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτῇ καὶ εἶπεν αὐτῇ· μὴ κλαῖε· 14 καὶ προσελθὼν ἥψατο τῆς σοροῦ, οἱ δὲ βαστάζον-τες ἔστησαν, καὶ εἶπε· νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι. 15 καὶ ἀνεκάθισεν ὁ νεκρὸς καὶ ἤρξατο λαλεῖν, καὶ ἔ­δω­κεν αὐτὸν τῇ μητρὶ αὐ­τοῦ. 16 ἔλαβε δὲ φόβος πάντας καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεόν, λέγοντες ὅτι προφήτης μέγας ἐγήγερται ἐν ἡμῖν, καὶ ὅτι ἐπεσκέψατο ὁ Θεὸς τὸν λα­ὸν αὐτοῦ.

2022 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 9 - ΚΥΡΙΑΚΗ Γ ΛΟΥΚΑ

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΤΗΣ ΧΗΡΑΣ ΤΗΣ ΝΑΪΝ (Λουκ. 7, 11-16)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στη Φιλιππιάδα, στις 8/10/2006)

Τότε τι συμβαίνει;

Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο, ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός πήγαινε σε μια πόλη, τη Ναΐν. Μπαίνοντας, συνάντησε μια κηδεία. Κήδευαν ένα μονογενή υιό μιας χήρας. Όπως συμβαίνει σ’ αυτές τις περιπτώσεις, ήταν γύρω της πολύς κόσμος, για να της συμπαρασταθούν. Εκείνη έκλαιε. Ο Κύριος την λυπήθηκε και της είπε:

-Μη κλαις.

Μετά ακούμπησε το φέρετρο και είπε στο πεθαμένο παιδί:

-Νεανίσκε, σοι λέγω. Εγέρθητι!

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΝΑΣ ΑΠΡΟΣΜΕΝΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ

Καθώς ὁ Ἰησοῦς Χριστός κατευθυνόταν πρός τήν πόλη Ναΐν, βρέθηκε μπροστά σέ ἕνα πλῆθος ἀνθρώπων πού συνόδευαν τή σορό ἑνός νεαροῦ, ὁ ὁποῖος ἦταν ὁ μοναχογιός μιᾶς χήρας. Μπροστά στό γεγονός αὐτό, ὁ Κύριος συναισθάνθηκε τόν πόνο τῆς γυναίκας καί, πλησιάζοντάς την, τῆς εἶπε νά μήν κλαίει. Ἔπειτα, ἀφοῦ ἄγγιξε τό νεκρό σῶμα τοῦ νεαροῦ, τόν ἀνέστησε ζητώντας του νά σηκωθεῖ ἀπό τή νεκρική κλίνη. Ὁ λαός πού ἦταν παρών, βλέποντας τό θαῦμα αὐτό, ἔνιωσε δέος καί ἀνέπεμψε δοξολογία, «ὅτι ἐπεσκέψατο ὁ Θεός τόν λαόν αὐτοῦ».

 Κυριακή 9η Ὀκτωβρίου 2022

Κυριακή Γ΄ Λουκᾶ.

(Λουκ. 7, 11 – 16).

«ἔδωκεν αὐτόν τῇ μητρί αὐτοῦ» (Λουκ. 7, 15).

Ἕνα συγκλονιστικό θαῦμα παρακολουθήσαμε στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα. Ὁ Ἀρχηγός καί Δημιουργός τῆς ζωῆς συναντιέται μέ τόν θάνατο καί τόν κατατροπώνει. Ὁ Ἰησοῦς συναντιέται στήν εἴσοδο τῆς πόλεως Ναῒν μέ τόν νεκρό γιό μιᾶς χήρας καί τόν ἐλευθερώνει ἀπό τόν θάνατο. Τόν ἀνασταίνει καί τοῦ ξαναχαρίζει τή ζωή. Ὁλοζώντανο πλέον «ἔδωκεν αὐτόν τῇ μητρί αὐτοῦ».

Εἶναι πολύ σημαντικό νά καταλάβουμε ὅτι ὁ μόνος πάροχος τῆς ζωῆς εἶναι ὁ Θεός. Ἡ ζωή δέν εἶναι τό ἀποτέλεσμα κάποιων βιολογικῶν διεργασιῶν. Ἡ ζωή εἶναι ἕνα ἀπέραντο μυστήριο, πού ἀρχίζει ἀπό τόν Θεό καί τό διαχειρίζεται ἀποκλειστικά καί μόνον ὁ Θεός. Ὁ Δημιουργός τῆς ζωῆς ἔχει δικαιώματα πάνω στήν ἀρχή καί στό τέλος της. Ἡ μόνη εὐθύνη τοῦ ἀνθρώπου εἶναι νά σεβαστεῖ τό δῶρο τῆς ζωῆς καί νά δουλέψει ἔτσι ὥστε αὐτό τό δῶρο νά μήν πάει χαμένο. Νά δουλέψει μέ σεβασμό γιά τή ζωή, εἰς τρόπον ὥστε τό διάστημα τῆς ζωῆς του νά γίνει ἡ αἰτία τῆς σωτηρίας του. Νά δουλέψει ἔτσι ὥστε ἡ ζωή νά γίνει μονοπάτι πρός τόν Θεό καί ὄχι δρόμος ἐξορίας καί ἀποξένωσης ἀπό τόν Πατέρα του.

 «ΕΛΠΙΔΑ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ, Ή ΑΠΑΡΧΗ ΑΙΩΝΙΟΥ ΚΟΛΑΣΕΩΣ;»

Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα Κυριακῆς Γ´ Λουκᾶ (Λουκ. ζ´, 11-16)

Δέν θά ὑπάρξει ποτέ ἄνθρωπος, πού δέν θά ἀντιμετωπίσει τό γεγονός τοῦ θανάτου μέσα στόν κύκλο τῶν φίλων καί συγγενῶν του. Καί τοῦτο, ἕως ὅτου ἔλθει ἡ ὥρα καί ἡ στιγμή, κατά τήν ὁποία θά βρεθεῖ καί ὁ ἴδιος πρόσωπο πρός πρόσωπο ἀντιμέτωπος μέ τόν ἀνεπιθύμητο αὐτόν ἐπισκέπτη.

Ἀλλά καί μόνο οἱ σκέψεις αὐτές, τοῦ θανάτου, παγώνουν τήν καρδιά μας καί ἕνα κύμα λύπης καί ἀθυμίας καλύπτει τήν ὅλη ὕπαρξή μας. Καί δικαιολογημένα. 

 Κυριακή Γ΄ Λουκά

†Αρχιμανδρίτης Ανανίας Κουστένη

Ο Χριστός αναστένει τον γιο της χήρας κατα την τέλεση της κηδείας του

Ο Χριστός: Η ζωή και η Ανάσταση

Τρίτη Κυριακή του Λουκά σήμερα, αγαπητοί, κι ο Χριστός μας στο ιερό Ευαγγέλιο είχε κάμει νεκρανάσταση. Ανέστησε το παιδί το μονάκριβο, μιας χήρας, στην πόλη Ναίν. Καθώς επήγαινε σ’ αυτή την πόλη ο Ιησούς, με πολλούς Μαθητές και λαό αμέτρητο, συναντήθηκε στην πύλη της πόλεως μ’ ένα ξόδι, με μία κηδεία. Και ο θάνατος αντικρούστηκε με τη Ζωή, ο θάνατος αντικρούστηκε με την Ανάσταση. Ο Κύριος είδε αυτό το κατάντημα του ανθρώπου, τον θάνατο, και μάλιστα στο πρόσωπο ενός νέου ανθρώπου, και τον πόνεσε πολύ. Εδώ φαίνεται η τρυφερότητα και η συμπόνια του Χριστού μας αλλά και η δύναμή Του.

 ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΛΟΥΚΑ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Β΄ Κορ. στ΄ 16 – 18, ζ΄ 1

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ: Λουκ. ζ΄ 11 – 16

9 Οκτωβρίου 2022

«Μη κλαίε, και προσελθών ήψατο της σορού... και είπε· νεανίσκε σοι λέγω εγέρθητι» (Λουκ. ζ΄ 13 – 14)

Ιδιαίτερα σημαντικά τα όσα διαδραματίζονται σήμερα στην πύλη της Ναΐν.

Δυο συνοδείες με αντίθετη κατεύθυνση και διαφορετικά συναισθήματα συναντώνται στην είσοδο της πόλης. Η μια συνοδεία συνοδεύει το θύμα του θανάτου, που ήταν ο μοναχογιός μιας χήρας. Το γεγονός του θανάτου από τη μια και από την άλλη το γεγονός ότι ο νεκρός ήταν νεαρός και το μοναχοπαίδι μιας χήρας γυναίκας, καθιστούσε καταθλιπτική την ατμόσφαιρα. Πόνος πολύς και ασταμάτητο κλάμα, ιδιαίτερα από τη μητέρα του νεκρού. Η άλλη συνοδεία ακολουθούσε τον Κύριο της ζωής και την ελπίδα του κόσμου.

 Κυριακή Γ΄ Λουκά, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Λκ. ζ΄ 11-16 (09-10-2022)

Ρένου Κωνσταντίνου, θεολόγου καθηγητή Μ.Ε

Στην ευαγγελική περικοπή της Κυριακής Γ΄ Λουκά περιγράφεται η ανάσταση του γιού μας χήρας από την πόλη της Ναΐν, η οποία βρίσκεται νοτιοδυτικά και όχι πολύ μακριά από την πόλη της Καπερναούμ όπου βρισκόταν προηγουμένως ο Ιησούς Χριστός. Φεύγοντας, λοιπόν, ο Ιησούς Χριστός από την πόλη της Καπερναούμ, όπου είχε θεραπεύσει το δούλο του εκατοντάρχου, έρχεται στην πόλη της Ναΐν μαζί με αρκετούς μαθητές του και πολύ κόσμο που τον ακολουθούσε. Καθώς πλησίαζαν στην είσοδο της πόλης συνάντησαν μια νεκρική πομπή που μετέφερε ένα νεαρό νεκρό. Ο νεαρός αυτός ήταν ο  μονάκριβος γιος μιας μάνας, η οποία μάλιστα ήταν χήρα. Δύο φορές κτύπησε ο θάνατος αυτή τη γυναίκα. Πρώτα έχασε τον άντρα της, το σύντροφό της. Και τώρα χάνει το μονάκριβο παιδί της, το σπλάχνο της.

 Κυριακή ΙΖ΄ Επιστολών, Αποστ. ανάγνωσμα: Β΄Κορ. στ’16 ζ’ 1 (09-10-2022)

Ξένιας Παντελή, θεολόγου

Στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα γίνεται λόγος για τη σχέση του χριστιανού με το Θεό. Ο Απόστολος Παύλος χρησιμοποιεί ποικίλους συμβολισμούς και παραστάσεις, καταλήγοντας σε συμπεράσματα που είναι χρήσιμα για τη χριστιανική ζωή. Έπειτα διακηρύσσει ότι οι χριστιανοί είμαστε «ναός του Θεού του ζώντος. Προσδιορίζει στη συνέχεια τόσο τις σχέσεις τους με τον κόσμο, όσο και το χρέος τους απέναντι στους ίδιους τους εαυτούς τους , που είναι η καθαρότητα σαρκός και πνεύματος και η επιδίωξη του αγιασμού.

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή 9 Ὀκτωβρίου 2022

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΛΟΥΚΑ

Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα από το κατά Λουκά Ευαγγέλιο περιγράφει την ανάσταση του μονάκριβου γιου μιας χήρας στην πόλη Ναΐν από τον Κύριο. Η περικοπή αυτή του Ευαγγελίου θίγει ένα σπουδαίο θέμα που αφορά στην ύπαρξή μας και είναι πολύ ενδιαφέρουσα η θεολογική ερμηνεία του. Στο Ευαγγέλιο αναφέρονται άλλες δύο περιπτώσεις  αναστάσεων, στη μία περίπτωση ο Χριστός ανέστησε την κόρη του Ιαείρου και στην άλλη ανέστησε τον Λάζαρο, ο οποίος ήταν ήδη νεκρός για τέσσερεις ημέρες. Η ανάσταση του Λαζάρου έγινε λίγες ημέρες πριν να οδηγηθεί εκουσίως και ο Ίδιος στο σταυρικό θάνατο και την ένδοξο Ανάστασή Του, με την Οποία  κατέλυσε την ισχύ του θανάτου και της αμαρτίας, η εξουσία των οποίων είχε υποδουλώσει το ανθρώπινο γένος μετά την πτώση των Πρωτοπλάστων.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2022

Γ΄ ΛΟΥΚΑ

(Λουκ. ζ΄ 11-16) (Β΄ Κορ. στ. 16-18, ζ΄1)

Αναστάσιμα σαλπίσματα

«Νεανίσκε, σοι λέγω, εγέρθητι»

Αναστάσιμα μηνύματα ελπίδας και χαράς, πηγάζουν από το θαύμα που ξεδιπλώνει μπροστά μας η σημερινή ευαγγελική περικοπή. Πρόκειται για το θαυμαστό γεγονός της ανάστασης του γιου της χήρας Ναϊν, το οποίο βεβαιώνει ότι ο Ιησούς Χριστός νικά το θάνατο με τη δύναμη της αγάπης.

Η τραγική του όψη

 ΚΥΡΙΑΚΗ Γ’ ΛΟΥΚΑ (09-10-2022)

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ

Καθώς πλησίαζε ὁ Χριστός, μᾶς ἐξιστορεῖ ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς, στήν πύλη τῆς πόλεως Ναΐν, ἐκείνη τήν ὥρα κηδευόταν ἕνας νεκρός, τό μονάκριβο παιδί μιᾶς χήρας. Ὁ Χριστός καί Θεός μας, ἡ πύλη τῆς Ζωῆς καί τῆς Ἀθανασίας πρόσταξε νά σταματήσουν τόν θρῆνο. Ὅταν ὁ Δεσπότης τούς συνάντησε, κράτησε τό ξυλοκρέβατο καί εἶπε στήν μητέρα τοῦ νεκροῦ: «Μή κλαῖς γυναίκα, ἄφησε τό πένθος σου νά ἠρεμήσει, ἐπειδή Ἐγώ εἶμαι ἡ Ἀνάσταση καί ἡ ζωή. Παῦσε τόν ὀδυρμό, παῦσε τούς θρήνους, κράτησε τά δάκρυα σου».

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ  «ΤΟ ΦΟΒΕΡΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟ» ΤΗΣ 9-10-2022

 Μιὰ νεκρικὴ πομπὴ εἶναι μιὰ πορεία θλιβερή∙ ὁ τραγικὸς ἐπίλογος μιᾶς πάλης, ὅπου ὁ θάνατος εἶναι ὁ νικητής. Οἱ ἁπλοϊκοὶ ἄνθρωποι, ποὺ ἀκολουθοῦν τὸν νεκρὸ νέο τῆς Ναΐν καὶ τὴν συντετριμμένη μητέρα του, παρουσιάζονται σιωπηλοί.

Ὁ ἄνθρωπος στέκει ἐμβρόντητος μπροστὰ στὸ θάνατο, ποὺ ἔρχεται σὲ μιὰ στιγμὴ καὶ θέτει τέρμα σ’ αὐτὸ τὸ θαῦμα, ποὺ λέγεται ζωή. Ἀποτελεῖ τό «φοβερώτατον μυστήριον» κατά τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό.

 Κυριακή Β’ Λουκά

«Γίνεσθε οἰκτίρμονες» 

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

[Λουκά 6, 31-36]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία που εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-10-2000

Η ευαγγελική διδασκαλία του πνευματικού βίου, αγαπητοί μου, είναι ανύποπτα ανωτέρα από κάθε άλλη ανθρώπινη διδασκαλία, κυρίως φιλοσοφική διδασκαλία, που θέλει να διορθώσει τον πνευματικό βίο του ανθρώπου. Έτσι, ο Χριστός, ο Κύριός μας, για να μας υπενθυμίσει το «κατ’εἰκόνα» και να ανορθώσει το «καθ’ ὁμοίωσιν», μας έδωσε και την ηθικήν διδασκαλίαν. Διακρίνομε δηλαδή τόσο την δογματικήν διδασκαλίαν, όσο και την ηθικήν διδασκαλίαν. Γιατί αυτό συνιστά τον σκοπό της ανθρωπίνης υπάρξεως· η ηθική διδασκαλία. Είναι ο δρόμος. Δεν είναι το τέρμα. Είναι ο δρόμος που θα μας οδηγήσει εις το να δεχθούμε, ό,τι ο Θεός έχει ετοιμάσει για μας. Και κυρίως είναι η θέωσις.