ΜΗΝΥΜΑ

ΓΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ, ΕΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΤΙΚΕΤΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΠΛΗΣΙΟΝ»

Το βασικὸ ερώτημα, που έθεσε αμυνόμενος ο νομικὸς στον Χριστό στην σημερινή Ευαγγελική περικοπή ήταν: «καὶ τὶς ἐστί μου πλησίον»·

Ο Χριστὸς όμως μετὰ την παραβολὴ ρωτά ποιὸς ενήργησε ως πλησίον, στρέφει δηλαδὴ την προσοχὴ στο υποκείμενο της αγάπης·   «τὶς  οὖν τούτων  τῶν τριῶν πλησίον δοκεῖ σοὶ γεγονέναι…».  Το «ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτὸν» ήταν μία εντολή του Μωσαϊκού Νόμου για τους Ιουδαίους. Το κρίσιμο όμως σημείο, στο οποίο υπήρχαν πολλὲς συζητήσεις, ήταν ποιὸς πρέπει να θεωρείται πλησίον. Σύμφωνα με τον ιουδαϊκὸ Νόμο η έννοια του πλησίον ήταν συχνὰ συγκεχυμένη και περιορισμένη. Μερικοί  νομοδιδάσκαλοι υποστήριζαν ότι είναι παράνομο να βοηθήσεις μία εθνικὴ γυναίκα στην οδύνη του τοκετού, διότι επρόκειτο να γεννηθή ένας άλλος εθνικός.


Για τους Φαρισαίους, ο απλὸς αγράμματος λαός δεν εθεωρείτο «πλησίον». Οι Εσσαίοι πάλι έβλεπαν ως πλησίον μόνον όσους ανήκαν στην κοινότητά τους και κήρυτταν το μίσος κατὰ παντὸς «υἱοῦ τοῦ σκότους».

Ο Κύριος με την παραβολὴ που διηγείται ελευθερώνει την έννοια του πλησίον απὸ συναρτήσεις γεωγραφικές, φυλετικές, θρησκευτικές. Ο ιουδαίος νομικὸς ζητὰ τα όρια της έννοιας του  πλησίον και ο Χριστὸς τονίζει ότι δεν υπάρχουν όρια στο χρέος της αγάπης.

Πλησίον είναι ο κάθε άνθρωπος πού βρίσκεται σε ανάγκη, αδιακρίτως έθνους, φυλής, θρησκευτικού πιστεύω, κοινωνικής τάξης.

Και το ουσιαστικὸ πρόβλημα  δεν είναι ποιὸς «εἶναι» ο πλησίον, αλλά το πως θα γινόμαστε πλησίον σε κάθε άνθρωπο που χρειάζεται βοήθεια. Δεν πρόκειται πλέον για μια έννοια στατική, αλλά δυναμική.

Ο Κύριος, με την αποκαλυπτική περιγραφή Του, δεν διευρύνει απλώς το νόημα του «πλησίον», αλλά συγχρόνως κάνει αυστηρή κριτική στη θρησκευτική νοοτροπία της εποχής Του και θέτει έμμεσα ένα ακόμη αμείλικτο ερώτημα: Ποιός έχει την ευαισθησία να κατανοεί καλύτερα το θέλημα του Θεού, να ανακαλύπτει το βαθύτερο νόημα της εντολής περί αγάπης του πλησίον;

Ποιός τελικά τηρεί το Νόμο; Αυτοί πού ασχολούνται επισήμως με το λειτουργικό και θρησκευτικό τυπικό, οι ιερείς και λευίται ή ένας ξένος, έξω από την ορθόδοξη ιουδαϊκή παρεμβολή, όπως ο Σαμαρείτης, που βλέπει με καθαρό μάτι και αυθόρμητη καρδιά τον συνάνθρωπό του, χωρίς θρησκευτικές και φυλετικές προκαταλήψεις; Είναι αυτός που ανταποκρίνεται έμπρακτα στις ανάγκες του άγνωστου και ανώνυμου πλησίον.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου