ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026
ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΛΟΥΚΑ
Ο Κύριος σήμερα αγαπητοί μου αδελφοί, με τον παραβολικό, τον γλαφυρό του τρόπο, απαντά στην ερώτηση κάποιου που είχε κληρονομικές διαφορές με τον αδελφό του. Οι αρετές ενισχύουν την αγάπη ενώ τα πάθη την αποδυναμώνουν. Τα πάθη μας γίνονται τα εμπόδια στη σχέση μας με τον Θεό και συνεπώς στις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους. Αυτή η αλήθεια εκφράζεται ξεκάθαρα μέσα στην παραβολή του άφρονα και άπληστου πλουσίου.
Το πρώτο γεγονός που θα σταθούμε είναι το ότι δεν έβγαλε σοδιά πλούσια μόνο η περιουσία του πλουσίου αλλά όλη η χώρα. Ο Θεός δίνει σε όλους. Δικαίους και άδικους, εναρέτους και αμαρτωλούς. Έτσι εκφράζεται η Αγάπη του Θεού, πλουσιοπάροχα. Δίνει και σε φτωχούς για να συντηρηθούν και σε πλουσίους για να δώσουν. Πολλοί και σήμερα τον Θεό καταδικάζουν για την πείνα και την πτώχεια που υπάρχει δυστυχώς σε μεγάλα ποσοστά στον πλανήτη. Ο Θεός δίνει δεκαπλάσια απ’ ότι χρειάζονται οι άνθρωποι για να ζήσουν. Όταν όμως οι λίγοι παίρνουν τα πολλά και τα καλά και αφήνουν ελάχιστα στους υπολοίπους, αυτό δεν έχει σχέση με την αγάπη του Θεού, αλλά με την πλεονεξία, την φιλοχρηματία του ανθρώπου.
Η αφθονία των αγαθών του πλουσίου ήταν η ευκαιρία του να σκεφθεί, να νοιαστεί, να πονέσει, να δώσει και στον άλλον. Όπως ο πλούσιος άλλης παραβολής είχε ως ευκαιρία τον φτωχό Λάζαρο, έτσι και ο σημερινός πλούσιος έχει την αφθονία, το περίσσευμα, που ο Θεός υπολόγισε να μην χωρά στις αποθήκες του. Οι ευκαιρίες της Αγάπης του Θεού είναι πολλές, διαφορετικές, καθημερινές, και μία από τις αστοχίες του ανθρώπου είναι η αδιαφορία και η απώλεια αυτών των ευκαιριών που του προσφέρονται.
Ο πλούσιος της σημερινής παραβολής έχει ως χαρακτηριστικό του στοιχείο την απουσία της χαράς. Η αληθινή χαρά απουσιάζει από την ικανοποίηση του πάθους, καθώς αυτή η ικανοποίηση δεν χαροποιεί αλλά ταλαιπωρεί τον άνθρωπο. Ο πλούσιος δεν χαίρεται με το αποτέλεσμα της σοδειάς, δεν αναπαύεται από το γεγονός, αλλά η σκέψη του μπαίνει σε μια αγχωτική, κοπιαστική και εξαντλητική πορεία. Δεν έχει τη χαρά των φτωχών της περιοχής που είδαν περισσότερους καρπούς, ενώ δεν σκέφτηκε καν να αδειάσει τους περσινούς καρπούς για να τους δώσει.
Απουσιάζει από τη ζωή του ο Θεός και γι’ αυτό δεν ευχαριστεί ούτε δοξολογεί για την ευφορία της γης. Συνεπώς, απουσιάζει και ο άνθρωπος, ώστε να δώσει, να προσφέρει, να βοηθήσει και να ελεήσει. Ο άνθρωπος αυτός δεν μοιράζεται τον προβληματισμό και τις σκέψεις του με την οικογένειά του ή τους δικούς του ανθρώπους, αλλά μιλά με τον εαυτό του. Έχει την αίσθηση πως συνομιλεί με την ψυχή του —την οποία δεν είδε, δεν γνώρισε, δεν αγάπησε και δεν έζησε— ενώ στην πραγματικότητα επικοινωνεί με το αχόρταγο πάθος του. Είναι προβληματισμένος, αγχωμένος και μόνος· το παρελθόν του είναι κενό, το παρόν άδειο και το μέλλον του διακατέχεται από τα ίδια ακριβώς στοιχεία.
Ποια είναι η επιδίωξη, ο αγώνας, ο πόθος και το όνειρο αυτού του ανθρώπου; Το φαγητό, το ποτό και η ευχαρίστηση. Αυτό είναι το όνειρο της ζωής του και, δυστυχώς, το όνειρο και ο πόθος της ζωής πολλών από εμάς. Σε ποιον έχει εμπιστοσύνη ο άνθρωπος αυτός; Στον Θεό; Δεν τον υπολογίζει. Στον άνθρωπο; Δεν τον βλέπει πουθενά. Έχει εμπιστοσύνη μόνο στα υλικά αγαθά, στα κτήματα και στα χρήματα. Μπορούν όμως αυτά να γεμίσουν την ψυχή και να γίνουν ζωή; Άδειος στην ψυχή και συνεπώς κενός και στη ζωή, αφήνεται στον ανεμοστρόβιλο του πάθους.
Ο Μέγας Βασίλειος μας προτρέπει και μας προτείνει με τους εξής συγκλονιστικούς του λόγους: «Μην πάθεις και εσύ αυτό που έπαθε ο άφρων πλούσιος της σημερινής παραβολής. Η παραβολή αυτή γράφτηκε ακριβώς, για να αποφύγουμε να μοιάσουμε σε αυτόν. Μιμήσου άνθρωπε τη γη. Δώσε καρπούς, όπως εκείνη. Μη φανείς χειρότερος από την άψυχη γη. Εκείνη μεγαλώνει τους καρπούς της όχι για δική της απόλαυση αλλά για να υπηρετήσει εσένα. Εσύ όμως όποιο καρπό αγαθοεργίας πραγματοποιήσεις τον προσφέρεις στον εαυτό σου. Γιατί οι παροχές των καλών έργων γυρίζουν σ΄αυτούς που τις κάνουν. Όπως το σιτάρι, όταν πέσει στη γη, γίνεται κέρδος γι’ αυτόν που το σπέρνει, έτσι και το ψωμί, όταν το προσφέρεις στον πεινασμένο, προσφέρει κι αυτό αργότερα μεγάλη ωφέλεια σε σένα. Ας γίνει λοιπόν για σένα η καρποφορία της γης, αρχή της σποράς σου στον ουρανό». Αμήν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου