ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

(Ματθ. 25, 31-46)

15 Φεβρουαρίου 2026

Μας αξίωσε και πάλι η πρόνοια του Θεού, αγαπητοί μου αδελφοί, να βρισκόμαστε μία εβδομάδα πριν από την έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αυτής της τόσο πνευματικής περιόδου κατά την οποία η Εκκλησία μας θέλει να μας γυμνάσει και να μας καταστήσει όσο πιο έτοιμους γίνεται για την μεγάλη και σωτήρια συνάντηση μας με τον σταυρωμένο και αναστημένο Χριστό. Και η σημερινή Κυριακή ονομάζεται, πως; Κυριακή της Απόκρεω και λαμβάνει το όνομά της, όπως όλοι μας γνωρίζουμε, από μια πρόσκληση της Εκκλησίας μας, να σταματήσουμε από σήμερα την κρεοφαγία και να αναλάβουμε με χαρά σιγά – σιγά την άσκηση της νηστείας.

Και σήμερα η Εκκλησία μας επιλέγει να διαβάζεται στη Θεία Λειτουργία η ευαγγελική περικοπή που αναφέρεται στην τελική κρίση. Υπάρχουνε στα Ευαγγέλια δύο σπουδαίες περικοπές, μέσα από τις οποίες μας μιλά ο Χριστός για το πώς θα είναι τα πράγματα στους έσχατους καιρούς και στη μετά – θάνατον κατάσταση. Είναι η παραβολή του Λαζάρου, του ανθρώπου εκείνου που τρεφόταν από τα ψίχουλα που έπεφταν από το τραπέζι του πλουσίου και η σημερινή περικοπή, όπου με τρόπο λιτό και συνάμα συγκλονιστικό, ο ευαγγελιστής Ματθαίος μας καταθέτει θεόπνευστα τον διάλογο ανάμεσα στον Χριστό και στους μαθητές Του, όταν εκείνοι τον ρώτησαν περί της κρίσεως όλων των γενεών των ανθρώπων.

Ας ακούσουμε λοιπόν, συγκεκριμένα, τί είπε ο Χριστός μας θέλοντας να περιγράψει την τελική κρίση. Όταν έλθει ο Υιός του ανθρώπου με όλη τη δόξα Του, με τους Αγγέλους Του, τότε όλα τα έθνη θα συναχθούν γύρω από τον θρόνο Του. Εκείνος θα χωρίσει τα πρόβατα από τα ερίφια, βάζοντας τους δικαίους στα δεξιά Του και τους αμαρτωλούς στα αριστερά του. Στη συνέχεια θα καλέσει να εισέλθουν στη Βασιλεία του Πατέρα Του όλους εκείνους που τον έθρεψαν όταν πεινούσε, του έδωσαν νερό όταν διψούσε, τον έντυσαν όταν τον είδαν γυμνό και τον επισκέφθηκαν όταν ήταν άρρωστος και φυλακισμένος. Από την άλλη θα αποκλείσει από τον Παράδεισο όλους εκείνους τους ανθρώπους που θα έχουν ενεργήσει διαφορετικά.

Δεν είναι λίγες εκείνες οι φορές, αδελφοί μου, που προβληματιζόμαστε και απορούμε περί του ζητήματος της σωτηρίας μας. Μάλιστα, το ζήτημα αυτό άλλοτε το βαρύνουμε με σκέψεις και άλλοτε το κάνουμε να φαντάζει τόσο σύνθετο και πολυδιάστατο. Τι πρέπει να κάνουμε για να σωθούμε; ρωτάμε ή πια είναι τα κριτήρια που πρέπει να έχουμε όλοι εμείς για να ανοίξει η πόρτα της Βασιλείας των Ουρανών και να ζήσουμε την παραδείσια χαρά; Και έρχεται ο Χριστός μας σήμερα, μέσα από την ευαγγελική διήγηση που ακούσαμε και μας φανερώνει με τον πιο απλό και ξεκάθαρο τρόπο την αλήθεια Του για τη σωτηρία μας.                   

Αυτό που μας σώζει, φωνάζει σήμερα ο Χριστός, αυτό που τελικά θα μας κάνει οικιστές του Παραδείσου, αυτό που θα ανοίξει την πόρτα της Βασιλείας του Θεού για να μπούμε μέσα και να συμμετάσχουμε στη Θεότητα είναι η ύπαρξη της αγάπης! Της αληθινής, όμως, αγάπης, της ακέραιης, της θυσιαστικής, της έμπρακτης. Ο Κύριος μάς καλεί σήμερα να δούμε τον αδελφό μας ως εικόνα Θεού και να τον αγαπήσουμε πραγματικά. Να προσφέρουμε φαγητό στον πεινασμένο, νερό στον διψασμένο, ένδυμα στον γυμνό, να επισκεφθούμε τον άρρωστο και τον φυλακισμένο. Μας καλεί όμως ο Κύριος να δούμε τις ανάγκες των αδελφών μας και στον σύγχρονο κόσμο, και στη σημερινή δύσκολη πραγματικότητα. Μπορεί σήμερα ο άνθρωπος να μην έχει ανάγκη τόσο από υλική βοήθεια, έχει όμως ανάγκη από την παρουσία μας στη ζωή του. Πόσο σημαντικό είναι στις μέρες μας να δώσουμε ένα χαμόγελο σε εκείνον που υποφέρει ή να προσφέρουμε συντροφιά σε εκείνον που παλεύει με τη μοναξιά του. Πόσο σημαντικό είναι να θυσιάσουμε λίγο χρόνο γι αυτόν που ο κόσμος τον θεωρεί ανάξιο προσοχής ή να ακούσουμε την προσωπική ιστορία ενός ταλαιπωρημένου αδελφού μας και να τον ανορθώσουμε με τον ενθαρρυντικό μας λόγο.

Ο Χριστός μας σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, μας μίλησε για την αρετή των αρετών που δεν είναι άλλη από την αγάπη! Αυτή η εντολή της αγάπης πρέπει να ηχεί πάντοτε μέσα στη ψυχή μας και να προσπαθούμε να τη μεταδίδουμε στους αδελφούς μας όπως ακριβώς μας συνέστησε σήμερα ο Χριστός μας, γιατί τελικά αυτή η αγάπη για τον αδελφό μας, η έμπρακτη, η θυσιαστική, η αληθινή, θα αποτελέσει το εισιτήριο μας για το άνοιγμα της θύρας του Παραδείσου. Αμήν.  

ΠΗΓΗ