“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

Κυριακή 5η Μαΐου 2019

Κυριακή του Θωμά

            “Ἐάν μή ἴδω, οὐ μή πιστεύσω”· σε αυτή τη φράση, αγαπητοί μου αδελφοί, συνοψίζεται η αντίδραση του Θωμά, όταν πληροφορείται την Ανάσταση του Χριστού και ότι το βράδυ της ίδιας μέρας ο Κύριος φανερώθηκε στους υπόλοιπους μαθητές. “Εάν δεν δω με τα μάτια μου τον Ιησού, αν δεν αγγίξω τα πληγωμένα χέρια Του και την πλευρά Του, δεν πρόκειται να πιστέψω αυτό το απροσδόκητο και τόσο χαρμόσυνο γεγονός”. Και μια εβδομάδα αργότερα, εμφανίζεται πάλι ο Αναστάς Κύριος στους μαθητές Του, και αυτή τη φορά βρίσκεται ανάμεσά τους και ο “άπιστος” μαθητής. Τον καλεί ο Χριστός να ψηλαφήσει τα σημάδια από τους ήλους και από τη λόγχη, ο ίδιος όμως σπεύδει να Τον προσκυνήσει και να ομολογήσει με χαρά “ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου”.

Μύρα καί βάγια

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 21 Ἀπριλίου 2019, τῶν Βαΐων (Ἰωάν. ιβ΄ 1-18)

1. Τὸ δικό μας μύρο;

Δύο ἱερὰ γεγονότα ἐκθέτει τὸ σημερινὸ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα: τὸ δεῖπνο τῆς Βηθανίας καὶ τὴ θριαμβευτικὴ εἴσοδο τοῦ Κυρίου στὴν Ἱερουσαλήμ, ἀπὸ τὴν ὁποία ἔχει λάβει τὸ ὄνομά της ἡ σημερινὴ Κυριακὴ καὶ στὴν ὁποία εἶναι ἀφιερωμένη ἡ ὑμνολογία τῆς ἡμέρας.

Οἱ ἀδελφὲς τοῦ Λαζάρου ἔκαναν τραπέζι στὸν Κύριο· τραπέζι εὐγνωμοσύνης, διότι ἀνέστησε τὸν ἀδελφό τους – ἦταν παρὼν καὶ ἐκεῖνος. Ἡ Μάρθα διακονοῦσε, ὥστε νὰ εἶναι ὅλα φροντισμένα καὶ περιποιημένα. Ἡ Μαρία ἀντίθετα, ἔχοντας ἀγοράσει ἕνα ἀγγεῖο μὲ ἀνόθευτη νάρδο, πανάκριβο μύρο, ἄλειψε μὲ αὐτὸ τὰ ἄχραντα πόδια τοῦ Κυρίου. Κατόπιν τὰ σφούγγισε μὲ τὰ μαλλιά της, δείχνον­τας τὴ βαθιὰ ταπείνωσή της· κι ὅλο τὸ σπίτι γέμισε ἀπὸ τὴν εὐωδία τοῦ μύρου. Στὴν ὑποκριτικὴ ἀντίδραση τοῦ Ἰούδα γιὰ τὴ σπατάλη ὁ Κύριος ἀπάν­τησε: «Ἀφῆστε την. Τὸ ἔκανε γιὰ τὸν ἐ­πικείμενο ἐνταφιασμό μου, στὸν ὁποῖο δὲν θὰ μπορεῖ νὰ συμμετάσχει».

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Κυριακή τῶν Βαΐων

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 21 Ἀπριλίου 2019, τῶν Βαΐων (Φιλιπ. δ΄ 4-9)

1. ΕΝ ΚΥΡΙῼ ΧΑΡΑ

Ἡ Κυριακὴ τῶν Βαΐων εἶναι μία μέρα μοναδικὴ μέσα στὴν περίοδο τοῦ ἱεροῦ Τριωδίου. Εἶναι ἕνας σταθμὸς χαρᾶς καὶ πανηγύρεως ἀνάμεσα στὴν κατανυκτικὴ περίοδο τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καὶ στὴν πένθιμη Μεγάλη Ἑβδομάδα τῶν ἁγίων Παθῶν τοῦ Κυρίου μας. Τὴν ἡμέρα αὐτὴ κυριαρχεῖ ὁ τόνος τῆς νίκης. Διότι ἡ θριαμβευτικὴ εἴσοδος τοῦ Κυρίου μας στὰ Ἱεροσόλυμα προμηνύει τὴν λαμπροφόρο Ἀνάστασι τοῦ Κυρίου καὶ τὴν μεγαλειώδη εἴσοδό του μὲ τὴν Ἀνάληψί του στὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ, τὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ – 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019

(Ἰω. ιβ΄, 1-18)

Κυριακή τῶν Βαΐων σήμερα, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, κατά τήν ὁποία ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν θριαμβευτική εἴσοδο τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ στά Ἱεροσόλυμα, στήν πόλη, ἡ ὁποία «ἀπέκτεινε τούς Προφῆτες καί λιθοβόλησε τούς ἀπεσταλμένους πρός αὐτήν».

Εἰσέρχεται στά Ἱεροσόλυμα ὁ Κύριός μας σάν ὁ μεγάλος θριαμβευτής ὅλων τῶν βασιλέων τοῦ κόσμου, ὁ νικητής τοῦ θανάτου, ὅπως ἀπέδειξε μέ τήν ἀνάσταση τοῦ φίλου Του Λαζάρου στή Βηθανία. Εἰσέρχεται ὄχι νά καθήσει στό θρόνο τοῦ Δαβίδ, σάν ἐπίγειος ἄρχοντας καί βασιλιάς, μά γιά νά προσφέρει θυσία τόν ἑαυτό Του τόν ἴδιο, ἐπάνω στό θρόνο Του τόν ἔνδοξο, στό Σταυρό τοῦ Γολγοθᾶ. Ἄς πᾶμε κι ἐμεῖς, ἀδελφοί μου, κι ἄς παρακολουθήσουμε νοερά αὐτήν τήν ὑποδοχή τοῦ Κυρίου μας στά Ἱεροσόλυμα, κι ἄς προσπαθήσουμε νά κατανοήσουμε, ὅσο μποροῦμε, τήν βαθύτερη σημασία καί τό σκοπό της.

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

21 Απριλίου 2019

Η αγάπη του Θεού μας αξίωσε αδελφοί μου να ολοκληρώσουμε για μια ακόμη φορά την ευλογημένη και κατανυκτική περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής η οποία μας προετοίμασε με τον καλύτερο τρόπο μέσω της προσευχής και της νηστείας για να υποδεχθούμε τα συγκλονιστικά γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδος και να συμμετάσχουμε στο Πάθος και την Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΠΙΛΟΓΗ»

Δύο γεγονότα μᾶς ἀφηγεῖται τό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων: τήν ἄλειψη τοῦ Χριστοῦ μέ πολύτιμο μύρο ἀπό τήν Μαρία τήν ἀδελφή του Λαζάρου καί τήν θριαμβευτική εἴσοδο τοῦ Μεσσία στά Ἱεροσόλυμα, πού ἔγινε ἔξι μέρες πρίν ἀπό τό ἑβραϊκό Πάσχα.

Στό ἐπεισόδιο τῆς ἀλείψεως μέ μύρο βλέπει ὁ ἴδιος ὁ Χριστός ἕνα προανάκρουσμα τοῦ πάθους καί τοῦ ἐνταφιασμοῦ Του. «Ἅφες αὐτήν», λέγει πρός τόν Ἰούδα πού δυσανασχετεῖ γιά τήν σπατάλη καί πού ἐνδιαφέρεται δῆθεν γιά τούς πτωχούς, «εἰς τήν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου ἐποίησεν αὐτό». «Τούς πτωχούς γάρ πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμέ δέ οὐ πάντοτε ἔχετε».

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

Απόστολος : Φιλιπ. δ΄4-9

Ευαγγέλιο: Ιωάν. ιβ΄ 1-18

21Απριλίου 2019

«Ο ουν Ιησούς προ εξ ημερών του Πάσχα ήλθεν εις Βηθανίαν… τη επαύριον… έρχεται Ιησούς εις Ιεροσόλυμα» (Ιωάν. ιβ΄1 και 12)

Δυο σημαντικά γεγονότα προβάλλουν μέσα από το σημερινό ευαγγέλιο. Η θερμή υποδοχή της οποίας τυγχάνει ο Χριστός έξι μέρες πριν από το Ιουδαϊκό Πάσχα στη Βηθανία από την οικογένεια του Λαζάρου και την άλλη μέρα η θριαμβευτική υποδοχή στα Ιεροσόλυμα από το μεγάλο πλήθος που είχε έρθει για τη γιορτή του Πάσχα.

Διπλή υποδοχή, αρχικά στη Βηθανία και την άλλη μέρα στα Ιεροσόλυμα.

Ομιλία εις το Ευαγγέλιον της Ε’ Κυριακής Νηστειών, περί του ότι η αγάπη αχώριστος της ταπεινοφροσύνης (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Μάρκ. ι’, 32 – 45)

Γιατί ο Χριστός μαζί με το παράδειγμα της ταπεινοφροσύνης, δίδει και αυτό της υπερβολικής αγάπης;

Μπορεί κάποιος να είναι ταπεινός και να μην έχει αγάπη ή να αγαπάει χωρίς να είναι ταπεινός;

Με ποιον τρόπο μπορώ να καταλάβω πότε αγαπώ τον εαυτόν μου περισσότερο από τον πλησίον μου;

Ποια ήταν η αιτία της ταπεινώσεως του Ιησού Χριστού; Μόνο ο Χριστός είναι παράδειγμα ταπεινώσεως;

Τι θα συνέβαινε στον κόσμο, αν η αγάπη και η ταπείνωση ήταν για πάντα στην καρδιά όλων των ανθρώπων;

Αποστολικό ανάγνωσμα Ε’ Κυριακής των Νηστειών: Ομιλία περί του μεγάλου μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, ότι όσον εστίν ακατάληπτον εις την δύναμιν του νοός, τόσον αναγκαίον εστί δια την σωτηρίαν της ψυχής (Αρχιεπ. Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Προς Εβραίους Παύλου Επιστολή κεφ. θ’ 11-14)

– Αναβιβάζει τον νου μας η αναγνωσθείσα επιστολή του θεόφρονος Παύλου εις την περί του μεγάλου μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας. Διδάσκει αυτός αποδεικτικώς την δύναμιν του αίματος του Κυρίου Ιησού Χριστού, λέγων, ότι αυτό καθαρίζει την ψυχήν ημών από των αμαρτιών μας.

– Ποία νοός δύναμις καταλαμβάνει, πως δια της μεταλήψεως του μυστηρίου της Θ. Ευχαριστίας ενώνεται ο Χριστός μετά του μεταλαμβάνοντος και μένει με αυτόν.

Αποστολικό ανάγνωσμα: Ερμηνεία εις την προς Εβραίους επιστολήν του Παύλου, την αναγινωσκομένην την Ε’ Κυριακή των Νηστειών (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Εβρ. 9, 11-14)

– Σύμβολα και τύποι των εν τη νέα Διαθήκη πραγμάτων ήσαν πάντα, όσα είχεν η Διαθήκη η παλαιά.

2019 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 14 - ΚΥΡΙΑΚΗ Ε ΝΗΣΤΕΙΩΝ

ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΩΝ ΥΙΩΝ ΖΕΒΕΔΑΙΟΥ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ (Μαρκ. 10, 32-45)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στον Ωρωπό, στις 17/4/2005)

Υπόσχεση σωτηρίας και ζωής

Μετά από λίγες ημέρες, μπαίνουμε στη Μεγάλη Εβδομάδα. Γι' αυτό ακούσαμε στο Ευαγγέλιο τον Χριστό να προετοιμάζει τους μαθητές Του για εκείνα που επρόκειτο να συμβούν. Τους έλεγε: «Ιδού, αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα και παραδοθήσεται ο Υιός του ανθρώπου καθώς γέγραπται. Αλλά μη φοβείσθε. Δεν αναβαίνομε μόνο για πάθη, για λύπες, για στενοχώριες. Αυτά τα πάθη είναι αρχή χαράς, αρχή σωτηρίας, αρχή ευτυχίας. Αναβαίνω προς τον Πατέρα μου και Πατέρα υμών και Θεόν μου και Θεόν υμών». Ο Πατέρας δεν είναι ποτέ λύπη και κίνδυνος. Και ο Θεός δεν είναι ποτέ απειλή. Αλλά είναι πάντοτε υπόσχεση για σωτηρία, για συγχώρηση, για αγάπη και για ζωή αιώνια. Αρκεί βέβαια και εμείς να θέλουμε να μπαίνουμε σε κάποια πνευματική σειρά.

Ὁ Μέγας Ἀρχιερεὺς

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 14 Ἀπριλίου 2019, Ε΄ Νηστειῶν, Ὁσ. Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας (Ἑβρ. θ΄ 11-14)

1. ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Στὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα ὁ θεῖος Παῦλος κάνει μία σύγκρισι τῶν ἀρχιερέων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης μὲ τὸν μόνον ἀληθινὸ Ἀρχιερέα, τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό. Γιὰ νὰ κατανοήσουμε τὸ ὅλο κείμενο, θὰ πρέπει νὰ περιγράψουμε σύντομα τὴ θυσία ποὺ ἐπιτελοῦσε κάθε ἀρχιερεὺς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Μία φορὰ τὸ χρόνο λοιπόν, στὴν ἑορτὴ τοῦ Ἐξιλασμοῦ, θυσίαζε, ἔσφαζε ἔξω ἀπὸ τὸν Ναὸ ἕνα μοσχάρι κι ἕνα τράγο. Κατόπιν μόνον αὐτός, ἔχοντας στὰ χέρια του τὸ αἷμα τῶν θυσιῶν αὐτῶν, εἰσερχόταν ἀνυπόδητος στὸν πιὸ ἱερὸ χῶρο τοῦ Ναοῦ, τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων. Κι ἐκεῖ ἐρράντιζε μὲ τὸ αἷμα τῶν ζώων αὐτῶν τὴν Κιβωτὸ τῆς Διαθήκης καὶ κατόπιν ἔβγαινε ἔξω καὶ ἐρράντιζε τὸν λαό.

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Ε΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(Ἑβρ. Θ΄, 11– 14)

14 Ἀπριλίου 2019

« Διά τοῦ ἰδίου αἳματος, εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τά Ἃγια αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος».(Θ΄,12)

Σύμβολα καί τύποι τῶν προσώπων καί γεγονότων τῆς Καινῆς Διαθήκης, ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, ἦταν ὅλα ὅσα εἶχε ἡ Παλαιά Διαθήκη. Ἡ σκηνή τοῦ Μαρτυρίου, ἡ ἑπτάφωτη λυχνία, ἡ πρόθεση τῶν ἄρτων, τό καταπέτασμα, τό χρυσοῦν θυμιατήριον, ἡ κιβωτός τῆς διαθήκης καί ἐκεῖνα πού περιεῖχε, δηλαδή ἡ χρυσή στάμνα μέ τό μάννα, ἡ ράβδος Ἀαρών ἡ βλαστήσασα, οἱ δύο πλάκες τῆς Διαθήκης, ἀνῆκαν ὅλα στή σκηνή, ἡ ὁποία ἦταν τύπος τῆς ἀληθινῆς σκηνῆς, τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας. Μέγας Ἀρχιερεύς τῆς ἀληθινῆς σκηνῆς εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ὁποῖος διά τοῦ Σταυροῦ προσέφερε τόν ἑαυτό του θυσία καί ἄνοιξε εἴσοδο γιά ὅλους μας στά ἅγια τῶν ἁγίων. Ὁ Ἀρχιερεύς τοῦ νόμου δέν μποροῦσε νά ἀναβιβάσει στήν τελειότητα τήν συνείδηση τῶν προσφερόντων τά δῶρα. Μόνον ὁ Ἰησοῦς Χριστός μέ τή θυσία του μέσω τῆς ἴδιας του τῆς ζωῆς θεώνει τόν ἄνθρωπο καί τόν ὁδηγεῖ στήν μετά τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ἕνωση.

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Ε΄Κυριακή των Νηστειών

14 Απριλίου 2019

Βρισκόμαστε, αγαπητοί μου αδελφοί, στο κατώφλι θα λέγαμε της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος αφού μόνο επτά ημέρες μας χωρίζουν από την Κυριακή των Βαΐων. Με την Χάρη του Θεού διανύσαμε το μεγαλύτερο μέρος της ευλογημένης περιόδου της Μεγάλης Τεσσαρακοστής η οποία ολοκληρώνεται το ερχόμενο Σάββατο του Λαζάρου.

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ – 14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019

(Μρκ. ι΄, 32-45)

Φθάνουμε, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, στὴν τελευταία ἑβδομάδα τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Κάνουμε ἕνα ταξίδι πνευματικοῦ ἀγώνα γιὰ νὰ ἀνέβουμε στὰ Ἱεροσόλυμα μαζὶ μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ τοὺς μαθητές Του.

Ὁ Κύριος ἀνεβαίνοντας στὰ Ἱεροσόλυμα γνωρίζει, ὡς Θεός, ὅτι πορεύεται πρὸς τὸ πάθος Του, γι’ αὐτὸ προλέγει καθαρὰ στοὺς μαθητὲς Τοῦ «τὰ μέλλοντα αὐτῶ συμβαίνειν». «Ἰδού», τοὺς λέγει, «ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα γιὰ νὰ παραδοθῶ στοὺς Γραμματεῖς καὶ Φαρισαίους γιὰ νὰ μὲ δικάσουν καὶ νὰ μὲ καταδικάσουν, θὰ μὲ ἐμπαίξουν, θὰ μὲ μαστιγώσουν, θὰ μὲ σταυρώσουν καὶ τὴν τρίτη ἡμέρα θὰ ἀναστηθῶ.»

ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019 – Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ

(Μαρκ. ι΄ 32-45) (Εβρ. θ΄ 11-14)

Ψηλάφηση της αυθεντικής εξουσίας

«Εαυτόν προσήνεγκενάμωμον τω Θεώ»

Η κατανυκτική περίοδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής οδεύει προς το τέλος της. Ήδη η ευαγγελική περικοπή της ημέρας μάς εισάγει στα Πάθη των αγίων ημερών και μάλιστα με τον ξεκάθαρο λόγο που κάνει ο ίδιος ο Χριστός. Είναι στην ουσία ένας πνευματικός οδοδείκτης, τον οποίο καλείται ν’ ακολουθήσει ο άνθρωπος για να εγκολπωθεί τα βαθύτερα μηνύματα και νοήματα των γεγονότων της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδας. Στη χρονική αυτή στιγμή αποκτά τη δική της σημασία η προβολή από την Εκκλησία της μνήμης μιας αγίας γυναίκας, της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, η οποία μετά την καταβαράθρωσή της και τη βύθισή της στο βούρκο της ασωτίας, γνώρισε μια σωτήρια πορεία τελείωσης στην άσκηση και αφού η μετάνοιά της, έγινε τρόπος και υπόδειγμα ζωής.

Πρωτοκαθεδρίες

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΩΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑ»

Ἐνῶ ὁ Χριστός, καθὼς πορεύεται μὲ τοὺς δώδεκα μαθητές του στὰ Ἱεροσόλυμα, προλέγει σ’ αὐτοὺς τὸ ἐπικείμενο πάθος του, δύο ἀπὸ αὐτούς, ὁ Ἰάκωβος καὶ ὁ Ἰωάννης, ποὺ βρίσκονται ἀκόμη στὴν πρὸ τοῦ φωτισμοῦ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος περίοδο καὶ συμμερίζονται τὶς ἀντιλήψεις τῶν Ἰουδαίων περὶ Μεσσίου ὡς κοσμικοῦ ἡγέτη, ἀπευθύνουν πρὸς τὸ διδάσκαλό τους τὸ ἀκόλουθο αἴτημα:

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Απόστολος: Εβρ. θ΄11-14

Ευαγγέλιο: Μάρκ. ι΄32-45

14 Απριλίου 2019

Ο Κύριος πορεύεται προς τα Ιεροσόλυμα και έχει το πρόσωπό του στραμμένο στην ιερή πόλη. Οι μαθητές εκστατικοί απορούν βλέποντας τον Κύριο τόσο άφοβα να προχωρεί σταθερά προς τον τόπο του μαρτυρίου, προς την πόλη όπου πρόκειται να πάθει τόσα πολλά. Τον βλέπουν να μην αποφεύγει τον σταυρικό θάνατο, αλλά να σπεύδει προς αυτόν για τη σωτηρία του κόσμου. Και φοβούνται καθώς Τον ακούν κάποια στιγμή να τους λέει όσα πρόκειται να συμβούν στα Ιεροσόλυμα· ότι εκεί θα παραδοθεί στους αρχιερείς και θα Τον καταδικάσουν σε θάνατο και θα Τον παραδώσουν στους Ρωμαίους κι αυτοί θα Τον εμπαίξουν και θα Τον μαστιγώσουν και θα Τον φονεύσουν. Αλλά Αυτός την τρίτη μέρα θα αναστηθεί.

«Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα...»

«Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ γραμματεῦσι, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσι, καὶ ἐμπαίξουσιν αὐτῷ καὶ  μαστιγώσουσιν αὐτὸν καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτῷ καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτὸν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.» (Μᾶρκ., 10, 33-34).

Ὁ Κύριος καὶ Θεὸς καὶ Σωτὴρ ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς μαζὶ μὲ τοὺς μαθητὲς Του ἐγκατέλειψαν τὴν Γαλιλαία καὶ πορευόμενοι ἔφθασαν στὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας καὶ κατευθύνονταν πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ. Ὁ Κύριός μας ὁδηγοῦσε τοὺς μαθητές του καὶ αὐτοὶ ἀκολουθοῦσαν ἔκθαμβοι καὶ ἔμφοβοι μὲ ὅσα συνέβαιναν γύρω τους.

Ομιλία εις το Ευαγγέλιον της Δ’ Κυριακής Νηστειών, περί καιρού (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

– Γιατί ο Ιησούς Χριστός, ενώ εγνώριζε, ρώτησε τον πατέρα πόσο καιρό πάσχει ο υιός του; Τί σημασία είχε πόσο καιρό έπασχε ο νέος;

– Ποιός καιρός είναι αρμόδιος για την ψυχικήν μας σωτηρία;

– Καμία αναβολή επιδέχονται της αρετής τα έργα, επειδή ο καιρός απατά και φεύγει.

– Η πολυκαιρία φέρει την συνήθειαν, η δε συνήθεια την έξιν, η δε έξις γίνεται άλλη φύσις σχεδόν αμετάβλητος.

Αποστολικό ανάγνωσμα Δ’ Κυριακής των Νηστειών: Ομιλία περί όρκου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

– Είναι ο όρκος αρετή ή αμαρτία ή έργο αδιάφορο;

– Υπάρχει διαφορά στο θέμα του όρκου στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη;

– Ο όρκος στην Παλαιά Διαθήκη ήταν επιτρεπτός χωρίς όρια και προϋποθέσεις;

– Τί συμβαίνει όταν τον όρκο στον επιβάλει ο νόμος του κράτους; Εάν κανείς ορκισθεί σ΄ αυτή την περίπτωση, με αλήθεια και δικαιοσύνη είναι καταδίκης άξιος;

– Γιατί ορθόδοξοι βασιλείς ενομοθέτησαν τον όρκο;

Αποστολικό ανάγνωσμα: Ερμηνεία εις την προς Εβραίους επιστολήν του Παύλου, την αναγινωσκομένην την Δ’ Κυριακή των Νηστειών (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Εβρ. 6, 13-20)

– Ποιά ανάγκη έχει ο Θεός να ορκιστεί; Αυτός δεν είναι η Αυτοαλήθεια; Και δεν παραβιάζει την εντολή του “μη ομόσαι όλως”;

– Γιατί ο απ. Παύλος ονομάζει “άγκυρα” την ελπίδα της του Ιησού Χριστού σωτηριώδους ευλογίας;

– Ποιό είναι το “εσώτερον του καταπετάσματος”;

Πίστη, νηστεία, προσευχή

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 7 Ἀπριλίου 2019, Δ΄ Νηστειῶν, τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος (Μάρκ. θ΄ 17-31)

1. «Ἂν μπορεῖς νὰ πιστέψεις, μπορεῖς τὰ πάντα»

Ἕνα οἰκογενειακὸ δράμα ξετυλίχθηκε μπροστὰ στὰ μάτια μας στὸ σημερινὸ Εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα: Ἕνας πατέρας ἔφερε στὸν Κύριο τὸν σεληνιαζόμενο γιό του. Οἱ μαθητὲς δὲν εἶχαν κατορθώσει νὰ τὸν θεραπεύσουν. Ἀπελπισμένος ἀπὸ ὅποια ἄλλη βοήθεια ἀπευθύνεται τώρα σ᾿ Ἐκεῖνον:

–«Εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν σπλαγχνισθεὶς ἐφ᾿ ἡμᾶς». Ἂν μπορεῖς νὰ κάνεις κάτι, λυπήσου μας καὶ βοήθησέ μας.

«Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ τὸ εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάν­τα δυνατὰ τῷ πιστεύον­τι». Ὁ Κύριος τοῦ εἶ­πε τὸν ἑξῆς πο­λὺ σημαν­τι­κὸ καὶ ἀξιομνημόνευτο λόγο:

–Ἂν μπορεῖς ἐσὺ νὰ πιστέψεις, ὅλα εἶναι δυνατὰ σ᾿ αὐτὸν ποὺ πιστεύει.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Οἱ ὑποσχέσεις τοῦ Θεοῦ

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 7 Ἀπριλίου 2019, Δ΄ Νηστειῶν «Ἰωάννου τῆς Κλίμακος» (Ἑβρ. ς΄ 13-20)

1. Ο ΑΒΡΑΑΜ

Τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα μᾶς μεταφέρει στὴν συγκλονιστικὴ ἐκείνη στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποία ὁ Θεὸς στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἔδωσε τὶς μεγάλες ὑποσχέσεις του στὸν Ἀβραὰμ καὶ τοῦ εἶπε: Θὰ σὲ εὐλογήσω πλούσια, θὰ πληθύνω τοὺς ἀπογόνους σου σὰν τὴν ἄμμο τῆς θαλάσσης καὶ θὰ σοῦ χαρίσω τὴν γῆ τῆς ἐπαγγελίας, τὴν Παλαιστίνη. Καὶ γιὰ νὰ τὸν βεβαιώσῃ γι’ αὐτὲς τὶς ἐπαγγελίες ἔδωσε ὅρκο ὅτι θὰ τὶς πραγματοποιήσῃ. Κι ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρχε τίποτε μεγαλύτερο στὸ ὁποῖο νὰ ὁρκισθῇ, ὡρκίσθηκε στὸν ἑαυτό του.

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 07 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(Ἑβρ. στ΄, 13– 20)

7 Ἀπριλίου 2019

Τήν ἐλπίδα «ὡς ἄγκυραν ἔχομεν

τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν» ( στ΄,19)

Ἡ ζωή κάθε ἀνθρώπου, ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, εἶναι ἕνα ταξίδι μέσα σέ ἀβέβαιο πέλαγος, στό ὁποῖο συχνά ἐγείρονται τρικυμίες καί τυφῶνες. Τά ἐσώτερα πάθη καί οἱ ἄλλες δοκιμασίες τῆς ζωῆς ξεσποῦν μέ βία ἐπάνω στήν ὕπαρξή μας. Ἀδύναμοι ἄνθρωποι ἐμεῖς, κινδυνεύουμε νά καταποντισθοῦμε καί νά συντριβοῦμε κάτω ἀπό τήν ὁρμή καί τή μανία τῶν Κυμάτων. Ἄγκυρα σωτηρίας δυσκολοσύντριπτη εἶναι ἡ ἐλπίδα. Αὐτή μόνο, μέ τρόπο βέβαιο καί ἀσφαλή μᾶς κρατᾶ δεμένους μέ τόν Σωτῆρα μας Ἰησοῦ Χριστό. Ὅσες καταιγίδες κι ἄν πέσουν ἐπάνω μας θά μποροῦμε μαζί μέ τόν ἀπόστολο Παῦλο νά λέμε: «τῇ γάρ ἐλπίδι ἐσώθημεν» (Ρωμ. 8,24).

ΚΥΡΙΑΚΗ 07 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019 –Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ

(Εβρ. στ΄ 13-20) (Μάρκ. θ΄ 17– 31)

Πνευματικές αναβάσεις

«Έρωτι και πυρί θείας αγάπης πυρπολούμενος»

Αληθινό πρότυπο ζωής, ζωντανής και αυθεντικής πίστης, είναι ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακας, τη μνήμη του οποίου όρισε να τιμά η Εκκλησία μας τη Δ΄ Κυριακή των Νηστειών. Το πνευματικό αυτό ανάστημα, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένας ταπεινός ασκητής. Έμπλεος όμως στο πέλαγος της θείας Χάριτος, αναδεικνύεται σε μεγάλο πατέρα της Εκκλησίας, που διασώζει με τον πιο αυθεντικό τρόπο την αλήθεια της, μέσα από τα συγγράμματά του αλλά και το άγιο παράδειγμά του. Ήταν ο κατ’ εξοχήν ασκητής του θεοβάδιστου όρους Σινά.

Υψηλό ανάστημα

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ – 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019

 (Μρκ. θ΄ 17-31)

Ἡ Ἐκκλησία μας, ἀγαπητοὶ χριστιανοί, μᾶς μιλάει καὶ γιὰ θεραπεῖες δαιμονισμένων ποὺ ἔκανε ὁ Χριστός. Οἱ σημερινοὶ βέβαια ἄνθρωποι δὲ μποροῦν καὶ δὲν θέλουν νὰ ἀκούσουν γιὰ δαιμονισμένους. Καὶ αὐτό, γιατί δὲν πιστεύουν ὅτι ὑπάρχουν πονηρὰ πνεύματα. Ἀλλὰ τὸ Εὐαγγέλιο μᾶς μιλάει ξεκάθαρα γιὰ τὸ σατανᾶ καὶ τὰ πονηρὰ πνεύματα. Ὁ Χριστὸς ἦλθε στὴ γῆ, ἔγινε ἄνθρωπος γιὰ νὰ καταργήσει τὸ κράτος καὶ τὴ δύναμη τοῦ διαβόλου. Καὶ ὁ διάβολος εἶναι πρόσωπο, μὲ θέληση καὶ λογική, καὶ ὄχι προσωποποίηση τοῦ κακοῦ, ὅπως λένε μερικοί. Εἶναι αὐτὸς ποὺ ἐναντιώνεται  στὸ ἔργο τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Διαβάλλει, ὅπως λέει καὶ τὸ ὄνομά του, συκοφαντεῖ δηλαδὴ τὸ Θεό, γιὰ νὰ ἀπομακρύνει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ κοντά του. Αὐτὸ ἄλλωστε δὲν ἔκανε μὲ τοὺς πρωτοπλάστους;

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

 Δ΄ Κυριακή των Νηστειών

7 Απριλίου 2019

H περίοδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αγαπητοί μου αδελφοί, όπως πολύ σωστά έχει λεχθεί από τους πατέρες της Εκκλησίας μας είναι ο αγώνας του πιστού για την κυριαρχία προς τις αόρατες δυνάμεις. Τούτες τις ημέρες οι στρατιώτες του Χριστού παρατάσσονται προς τον πόλεμο κατά των αοράτων εχθρών τους οποίους καλούνται να αντιμετωπίσουν ταυτόχρονα με τον μεγαλύτερο ίσως εχθρό τους που είναι ο ίδιος τους ο εαυτός.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»

Τό γεγονός πού μᾶς ἀφηγεῖται τό σημερινό ἀνάγνωσμα τοποθετεῖται εὐθύς μετά τήν κάθοδο τοῦ Χριστοῦ ἀπό  τό ὄρος Θαβώρ ὅπου μεταμορφώθηκε μπροστά στούς τρεῖς προκρίτους μαθητές του. Μετά τήν δόξα τῆς Μεταμορφώσεως συναντᾶ ὁ Χριστός τήν ἀνθρώπινη δυστυχία σ’ ὅλη της τήν τραγική ἐκδήλωση. Ἕνας πονεμένος πατέρας παρακαλεῖ τόν Χριστό νά γιατρέψει τό ἄρρωστο παιδί του, πού οἱ μαθητές του προηγουμένως, στάθηκαν ἀδύνατοι νά τό θεραπεύσουν.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Απόστολος: Εβρ. στ' 13 - 20

Ευαγγέλιον: Μάρκου θ΄ 17 - 31

7 Απριλίου 2019

Πλήθος πολύ, άνδρες, γυναίκες και παιδιά με τους αρρώστους τους, έχουν κατακλύσει τους χώρους, για να πλησιάσουν τον Κύριο. Έρχονται να δουν τον ίδιο τον Δάσκαλο, για Τον οποίο έχουν ακούσει τόσο μεγάλα και θαυμαστά. Έρχονται να θεραπεύσουν τους ασθενείς τους, γιατί πιστεύουν στη δύναμή Του. Στην προκειμένη περίπτωση όμως ο Χριστός μαζί με τους τρείς μαθητές του, τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη απουσιάζουν. Βρίσκονται στο όρος Θαβώρ, όπου ο Χριστός μεταμορφώθηκε μπροστά τους. Γι’ αυτό και ο πατέρας παρουσιάζει τον γιό του στους άλλους εννέα μαθητές. Απογοητευμένος, όμως από την αδυναμία των μαθητών να θεραπεύσουν τον γιό του, λέει με παράπονο στον Χριστό, όταν αυτός κατέβη από το Θαβώρ: «Ἤνεγκα τόν υἱόν μου πρός σέ ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον».