ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ
Κυριακὲς Ματθαίου. Κυριακὴ Β΄ Ματθαίου
Κυριακὲς Ματθαίου. Κυριακὴ Β΄ Ματθαίου
Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026
ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ
2026 ΙΟΥΝΙΟΥ 7 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ (Ματθ. 10, 32-33, 37-38 και 19, 27-30)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στήν Καμαρίνα, στίς 10/6/1990)
Πολύς ο κόπος. Μεγάλη η αμοιβή
Σήμερα είναι η εορτή των Αγίων Πάντων. Και για να μας δείξει ο Κύριος πώς οι άγιοι αγίασαν και πώς απέκτησαν την επουράνια δόξα, μας είπε: «Όποιος αφήσει για Μένα, πατέρα, ή μητέρα, ή αδελφούς, ή αδελφάς, ή αγρούς, ή οτιδήποτε άλλο, θα λάβει εκατονταπλασίονα και θα κληρονομήσει την αιώνια ζωή». Ειδικά για τους Αποστόλους οι οποίοι άφησαν τα πάντα και Τον ακολούθησαν, είπε ο Χριστός: «Εσείς, στην παλιγγενεσία, τότε που «θα έλθει ο Υιός του ανθρώπου εν τη δόξῃ Αυτού», «θα καθίσετε επί δώδεκα θρόνους και θα κρίνετε τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ». Εννοώντας, ότι οι Απόστολοι θα κρίνουν ολόκληρο τον κόσμο.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΝΤΕΣ, ΚΑΡΠΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Μέ ποιητική ἐνάργεια ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος μᾶς λέγει ὅτι καθώς οἱ ἐποχές τοῦ ἔτους διαδέχονται ἡ μία τήν ἄλλη, ἔτσι καί στήν Ἐκκλησία ἡ μία ἑορτή ἕπεται τῆς ἄλλης. Ἑορτάσαμε τόν Σταυρό καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, τήν Ἀνάληψη καί τήν Πεντηκοστή. Καί σήμερα, πρώτη Κυριακή μετά τήν Πεντηκοστή, ἑορτάζουμε τούς Ἁγίους Πάντες, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὁ γλυκύς καρπός τῆς καθόδου τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στόν κόσμο καί τῆς ἐμφανίσεως τῆς Ἐκκλησίας στήν ἱστορία ὡς κοινωνίας θεώσεως καί ἁγιασμοῦ. Ἡ Ἐκκλησία ὑπάρχει γιά νά δημιουργεῖ Ἁγίους πού εἶναι οἱ φίλοι τοῦ Θεοῦ καί δικοί μας φίλοι, ἡ πηγή ἐμπνεύσεως γιά συνεπῆ εὐαγγελική βιοτή κάθε πιστοῦ.
Ποιοί εἶναι οἱ Ἅγιοι;
Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 7 Ἰουνίου 2026, Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων (Ἑβρ. ια΄ 33 – ιβ΄ 2)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
Μ ιὰ ἡρωικὴ παράταξη Ἁγίων παρελαύνει σήμερα μπροστά μας. Μιὰ μεγάλη χορεία πνευματικῶν ἀθλητῶν, οἱ ὁποῖοι, ἀφοῦ ἀγωνίσθηκαν στὸν ἐπίγειο βίο τους, ἔλαβαν τὸ στεφάνι τῆς νίκης ἀπὸ τὸν ἀθλοθέτη Χριστό. Εἶναι οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀδὰμ μέχρι τὴν ἐποχή μας, οἱ ὁποῖοι συγκροτοῦν τὴ θριαμβεύουσα Ἐκκλησία. Αὐτοὺς τιμοῦμε σήμερα, τὴν Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων.
1. Σύντριψαν τὰ βασίλεια τοῦ κόσμου
ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026
ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ
(Ματθ. ι΄ 32-33, 37-38, ιθ’ 27-30) (Εβρ. ια΄ 33 – ιβ΄ 2)
Πίστεως αναβάσεις
«Οι Άγιοι Πάντες διά πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας»
Μάρτυρες της αλήθειας και της σωτηρίας που προσφέρει ο Χριστός «έως εσχάτου της γης», έγιναν μετά την Πεντηκοστή οι άγιοι Απόστολοι. Τις διόδους της φωτεινής τους πορείας ακολούθησαν και όλοι οι άγιοι που κοσμούν το στερέωμα της Εκκλησίας και τη λαμπρύνουν με την ορθόδοξη μαρτυρία τους.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ (07-06-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
«...δι' ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν» (Ἑβρ. 12, 1)
Πολλές φορές, ἀγαπητοί μου, στίς συμφορές καί στίς θλίψεις μας ἀναζητοῦμε νά βροῦμε παρηγοριά σέ διάφορα πράγματα, πού θά μᾶς ἀνακουφίσουν ἀπό ἐκεῖνες. Αὐτή τήν παρηγοριά στίς θλίψεις τῆς ἀσκήσεως τῶν πιστῶν θέλει νά δείξει καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφοντας πρός τούς Ἑβραίους: «Τοιγαροῦν καί ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος Μαρτύρων», δηλαδή νά ἔχουμε ὑπομονή στόν δρόμο τόν ἀγωνιστικό τῆς πίστεως, ἐπειδή καί ἐμεῖς ἔχουμε γύρω μας ἕνα τόσο μεγάλο σύννεφο Μαρτύρων πού μᾶς περιβάλλει.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 07-06-2026 «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ»
«Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ»
Ἡ περικοπή πού διαβάζεται σήμερα Κυριακή τῶν ἁγίων Πάντων, σταχυολογημένη ἀπό τό εὐαγγέλιο τοῦ Ματθαίου, ἀναφέρει:
«Ὅποιος ὁμολογήσει μπροστά στούς ἀνθρώπους ὅτι ἀνήκει σ’ ἐμένα, θά τόν ἀναγνωρίσω κι ἐγώ γιά δικό μου, μπροστά στόν οὐράνιο Πατέρα μου. Ὅποιος ὅμως μέ ἀπαρνηθεῖ μπροστά στούς ἀνθρώπους, θά τόν ἀπαρνηθῶ κι ἐγώ μπροστά στόν οὐράνιο Πατέρα μου.
Ὅποιος ἀγαπάει πατέρα ἤ μητέρα, γιό ἤ θυγατέρα παραπάνω ἀπό μένα δέν εἶναι ἄξιος γιά μένα. Καί ὅποιος δέν παίρνει τό σταυρό του καί δέ μέ ἀκολουθεῖ δέν εἶναι ἄξιος γιά μαθητής μου.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ
07/06/2026
Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι αφιερωμένη σε όλους τους Αγίους γνωστούς και αγνώστους. Μία εβδομάδα μετά την Πεντηκοστή εορτάζουμε τους ευκλεείς καρπούς του Αγίου Πνεύματος, όλους αυτούς που ευαρέστησαν τον Κύριο προσφέροντάς Του την ψυχή και το σώμα τους ως “ολοκάρπωμα” και “θυσία ζώσα”. Οι Άγιοι σε κάθε εποχή αποτελούν απτά τεκμήρια της αλήθειας του Θεού και της θαυμαστής σκηνής που έκτισε πάνω στη γη με την επιδημία του Αγίου Πνεύματος. Μαρτυρούν τη γνησιότητά της Εκκλησίας, η οποία στους κόλπους της φέρει επίγειους Αγγέλους και ουράνιους ανθρώπους.
Κυριακή 7η Ἰουνίου 2026
Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων.
(Μτθ. 10, 32 – 33, 37 – 38 καί 19, 27 - 30).
«...τί ἄρα ἔσται ἡμῖν;» (Μτθ. 19, 27).
Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων σήμερα! Στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας ὁ Χριστός μᾶς καλεῖ νά Τόν ὁμολογοῦμε σέ κάθε περίσταση τῆς ζωῆς, νά Τόν ἀγαπᾶμε περισσότερο ἀπ’ ὅλα τά πρόσωπα πού γνωρίζουμε καί νά ὑπομένουμε χαρούμενα τόν προσωπικό μας σταυρό, γιά νά συνοδοιποροῦμε μαζί Του στό μονοπάτι τῆς λύτρωσης. Αὐτές εἶναι πρακτικές ὁδηγίες πού ἔδωσε ὁ Χριστός καί πού φύλαξαν ὅλοι οἱ Ἅγιοι τῆς πίστης μας. Ἔτσι, σήμερα ἡ Ἐκκλησία τούς προβάλλει ὡς ἀξεπέραστα πρότυπα ζωῆς.
ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ)
Απόστολος: Εβρ. ια΄ 33-ιβ΄ 2
Ευαγγέλιον: Ματθ. ι΄ 32-33, 37-38, ιθ΄ 27-30
7 Ιουνίου 2026
Κατά την σημερινή τελευταία Κυριακή του Πεντηκοσταρίου, αγαπητοί μου αδελφοί, η Αγία μας Εκκλησία τιμά την σύναξη Πάντων των Αγίων, Πατέρων, Μαρτύρων, Οσίων και Ομολογητών. Προβάλλει τις αγιασμένες μορφές τους ως διαχρονικά πρότυπα ζωής και υποδείγματα κατά Χριστόν βίου και διαγωγής.
Πρόκειται για τα πρόσωπα εκείνα, που βγαλμένα μέσα από τα σπλάχνα του δικού μας κόσμου, νίκησαν τη φθοροποιό δύναμή του κόσμου τούτου και αποκάλυψαν στους ανθρώπους το αληθινό πρόσωπο του Θεού, μέσα από τον δικό τους τρόπο ζωής, είτε τον ησυχαστικό και ασκητικό, είτε τον μαρτυρικό.
Σάββατο 30 Μαΐου 2026
2026 ΜΑΙΟΥ 31 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ
ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ (Ιω. 7, 37-52 και 8, 12)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(κήρυγμα στο Νεοχώρι Άρτας, στις 15/6/1997)
«Σας συμφέρει να φύγω»
Πόσο μεγάλη σημασία έχει η εορτή της Πεντηκοστής και η παρουσία του Αγίου Πνεύματος για να μας φωτίζει, να μας αγιάζει και να μας σώζει, ο ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός το έλεγε στους μαθητές Του: «Σας συμφέρει, να φύγω εγώ. Γιατί άμα δεν φύγω, δεν θα ‘ρθει το Άγιο Πνεύμα. Καλύτερα να λείπω εγώ, για σας, παρά η χάρη Αγίου Πνεύματος». Φαντασθείτε αδελφοί, πόσο μεγάλο πράγμα είναι για μας το Πνεύμα το Άγιο και η χάρη Του, που μας φωτίζει, που μας καθαρίζει από κάθε κηλίδα, που μας αγιάζει.
Η χάρη Αγίου Πνεύματος είναι δώρο της καλωσύνης του Θεού. Και το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το Πνεύμα το Άγιο, το οποίο έστειλε ο Κύριος στους αποστόλους Του την ημέρα της Πεντηκοστής. Αυτό ενεργεί μέσα μας και μέσα στην αγία Εκκλησία για τη σωτηρία μας.
Ας με ξεπεράσουν όλοι
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ,
ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΙΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, πρίν ἀπό τόν ἑκούσιο σταυρικό Του θάνατο, ὑποσχέθηκε στούς μαθητές Του πώς, ὅταν ἀπέλθει πρός τόν Πατέρα Του, θά στείλει ἄλλον Παράκλητο, δηλαδή παρηγορητή, ὑπερασπιστή, τό Πνεῦμα τό Ἅγιο, «ἵνα μένῃ μεθ’ ὑμῶν εἰς τόν αἰῶνα» (Ἰωάν. 14,16).
Κατά τήν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς ἑορτάζουμε τήν ἔλευση, τήν κάθοδο τοῦ Παρακλήτου, τόν χρόνο ἐκπληρώσεως, τήν «προθεσμίαν» τῆς ἐπαγγελίας τοῦ Πατρός (Λουκ. 24,49). Αὐτό τό Ἅγιο Πνεῦμα συγκροτεῖ ὅλον τόν θεσμό τῆς Ἐκκλησίας στόν ἱστορικό χρόνο τοῦ παρόντος κόσμου, καθότι ἡ Ἐκκλησία ὑπῆρχε πρό πάντων τῶν αἰώνων ὡς κεκρυμμένη ἐν Θεῷ Βασιλεία καί Δόξα, στήν ὁποία κατοικεῖ ὁ Θεός μέ τόν Λόγο καί τό Ἅγιο Πνεῦμα (π. Ἰωάν. Ρωμανίδης). Ἡ Πεντηκοστή θεωρεῖται γενέθλιος ἡμέρα τῆς Ἐκκλησίας, διότι τότε φανερώνεται πλέον ὡς τό Σῶμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. Κέντρο της εἶναι ἀφενός ἡ Θεία Εὐχαριστία, κατά τήν ὁποία οἱ πιστοί ἐσθίουν καί πίνουν τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, καί ἀφετέρου ὅλη ἡ ἐκκλησιαστική ζωή, τουτέστι τά μυστήρια, ἡ προσευχή, τά δόγματα, ἡ διδασκαλία. Αὐτή ἡ ζωή καταξιώνεται μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα, γιατί Αὐτό ἐνεργεῖ ἐντός τοῦ ἀνθρώπου, μέ τοῦ ὁποίου τήν θέληση καί συνέργεια ἐπιτυγχάνεται ἡ σωτηρία, ἡ μετοχή του στήν Βασιλεία καί Δόξα τοῦ Θεοῦ.
Φανέρωση τῆς Ἁγίας Τριάδος
Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 31 Μαΐου 2026, Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς (Πράξ. β΄ 1-11)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
Ἡ ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς ἔχει κάθε χρόνο ξεχωριστὴ λαμπρότητα, καθὼς ἑορτάζουμε τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ τὴ φανέρωση τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας. Τὸ θαυμαστὸ γεγονὸς τὸ περιγράφει ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς θείας Λειτουργίας ἀπὸ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων.
1. Οἱ ἰδιότητες τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
Πενήντα ἡμέρες μετὰ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ ἐνῶ οἱ Ἀπόστολοι μὲ τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο κι ἕναν εὐρύτερο κύκλο Μαθητῶν τοῦ Κυρίου ἦταν συναγμένοι στὸ ὑπερῶο τῆς Ἱερουσαλήμ, ὅπου εἶχε λάβει χώρα ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος, καὶ προσεύχονταν, ἄκουσαν ξαφνικὰ μιὰ βοὴ σὰν φύσημα δυνατοῦ ἀνέμου: «ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας», ποὺ γέμισε ὅλο τὸ σπίτι. Ταυτόχρονα εἶδαν νὰ διαμοιράζονται «γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός», δηλαδὴ γλῶσσες σὰν τὶς φλόγες τῆς φωτιᾶς, καὶ νὰ κάθεται στὸν καθένα μία πύρινη γλώσσα.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή 31 Μαΐου 2026
«Κυριακή της Πεντηκοστής»
Αδελφοί μου,
Σήμερα η Εκκλησία μας εορτάζει τη γενέθλιο ημέρα της. Σήμερα συμπληρώνεται η οικονομία του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου. Αν το Πάσχα είναι η νίκη κατά του θανάτου και η Ανάληψη η ύψωση της ανθρωπίνης φύσεως στους ουρανούς, η Πεντηκοστή είναι η κάθοδος του ίδιου του Θεού μέσα στην καρδιά του ανθρώπου.
Ο Κύριος μάς το είχε υποσχεθεί: «Σας συμφέρει να φύγω εγώ, διότι αν δεν φύγω, ο Παράκλητος δεν θα έρθει σε εσάς». Αυτό λοιπόν το «συμφέρον» ζούμε σήμερα. Ο Χριστός έφυγε σωματικά για να γίνει εσωτερικός μας ένοικος μέσω του Αγίου Πνεύματος. Η σημερινή ημέρα δεν είναι μια απλή ανάμνηση ενός ιστορικού γεγονότος που συνέβη στο υπερώο της Ιερουσαλήμ· είναι μια διαρκής πραγματικότητα που ανακαινίζει τον κόσμο.
ΚΥΡΙΑΚΗ 31 ΜΑΪΟΥ 2026
ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ
(Ιω. ζ΄ 37-52, η΄ 12) (Πραξ. β΄ 1-11)
Η παρουσία του Παρακλήτου
«ούπω γαρ ήν Πνεύμα Άγιον»
Η Κυριακή της Πεντηκοστής είναι η γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας. Πενήντα μέρες μετά από την Ανάσταση του Χριστού η Ορθόδοξη Εκκλησία μας εορτάζει την Αγία Πεντηκοστή. Έτσι καθιερώθηκε να ονομάζεται η τελευταία μεγάλη εορτή της πασχαλινής περιόδου.
Όπως γνωρίζουμε την ημέρα της Πεντηκοστής φανερώνεται το τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το Άγιο Πνεύμα. Μέχρι τότε, όπως μας αναφέρει το Ιερό Ευαγγέλιο «ούπω γαρ ήν Πνεύμα Άγιον». Δηλαδή δεν μας ήταν μέχρι τότε γνωστό το Άγιο Πνεύμα, το οποίο από την ημέρα της Πεντηκοστής δίνει έντονα την παρουσία του μέσα στην πραγματικότητα της Εκκλησίας μας. Την καθοδηγεί «εις πάσαν την αλήθειαν».
Οι αντιστοιχίες
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (31-05-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Ἡ σαγήνη
Τό ἀπολυτίκιο, Χριστιανοί μου, τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Πεντηκοστῆς εἶναι μιά βαθειά εὐχαριστία πρός τόν Τριαδικόν Θεό. Ψάλλοντας αὐτόν τόν ὑπέροχο ὕμνο εὐλογοῦμε τόν Κύριό μας Ἰησοῦ, πού ζητώντας ἀπό τόν Πατέρα Του νά ἀποστείλει στούς Ἀποστόλους τό Θεῖο Πνεῦμα – τό ὁποῖο ἀπό Ἐκεῖνον ἐκπορεύεται – ὁλοκλήρωσε τήν ὑπόσχεσή Του.
Μιάν ὑπόσχεση πού εἶχε δώσει τή βραδυά τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου λέγοντάς τους: «Ἐγώ ἐρωτήσω τόν Πατέρα μου καί ἄλλον Παράκλητον δώσει ὑμῖν· τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας... ἵνα μένει μεθ’ ὑμῶν εἰς τόν αἰῶνα».
Καί ὁ οὐράνιος Βασιλεύς, τό τρίτο πρόσωπο τοῦ Θεοῦ μας, σάν γλῶσσες φωτιᾶς κατέβηκε, ὅπως ὁ δυνατός ἄνεμος, πάνω στούς Μαθητές. Καί φώτισε τόν νοῦ τους.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 31-05-2026 «ΔΙΨΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ»
«ΔΙΨΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ»
Ἡ γιορτὴ τῆς Σκηνοπηγίας, ποὺ διαρκοῦσε ἑπτὰ ἡμέρες καὶ θύμιζε στοὺς Ἰουδαίους τὴ σαραντάχρονη περιπλάνησή τους στὴν ἔρημο, πλησιάζει στὸ τέλος της. Σύμφωνα μέ τό τυπικό τῆς γιορτῆς λευκοντυμένοι ἱερεῖς μεταφέρουν ἐν πομπῇ στὸ ναὸ μιὰ χρυσὴ στάμνα γεμάτη νερὸ ἀπὸ τὴν πηγὴ τοῦ Σιλωάμ. Αὐτὴ ἡ τελετὴ θύμιζε τὴ θαυμαστὴ διάσωση τοῦ Ἰσραὴλ στὴν ἔρημο, ὅταν κρυστάλλινες πηγὲς νεροῦ ἀνέβλυσαν ἀπὸ τὸ βράχο καὶ ὁ λαὸς ξεδίψασε. Ὕστερα ἀπὸ λίγο οἱ προσκυνητὲς θὰ ξαναγυρίσουν στὶς καθημερινές τους ἀσχολίες.
Κυριακή 31η Μαΐου 2026
Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς.
(Ἰω. 7, 37 – 52 καί 8, 12).
Ξημέρωσε σήμερα ἡ μεγάλη ἑορτή τῆς Πεντηκοστῆς. Οἱ πιστοί ὅλου τοῦ κόσμου χαίρονται καί πανηγυρίζουν γιά τήν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν ἱστορική της φανέρωση. Σήμερα τό ἀρχαῖο σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ κόσμου ὁλοκληρώνεται. Οἱ συγκεντρωμένοι μαθητές τοῦ Κυρίου λαμβάνουν τή χάρη, τόν φωτισμό, τή δύναμη καί τήν ἁγιότητα ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα, γιά νά ξεχυθοῦν στά πέρατα τῆς οἰκουμένης καί νά διαμηνύσουν στήν ἀνθρωπότητα τή σωτηρία καί τή λύτρωση.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ
Απόστολος: Πραξ. β΄ 1-11
Ευαγγέλιον: Ιω. ζ΄ 37-52, η΄ 12
31 Μαΐου 2026
Η Εκκλησία γιορτάζει σήμερα, πενήντα ημέρες μετά το Πάσχα, την εκπλήρωση της μεγάλης υπόσχεσης του Κυρίου για την αποστολή του τρίτου Προσώπου της Αγίας Τριάδος. Ο Κύριος πριν από το σωτήριο πάθος Του είχε υποσχεθεί ότι θα στείλει το Άγιον Πνεύμα. Είχε πει τότε στους Μαθητές Του: “Σας συμφέρει να φύγω Εγώ. Αν δεν φύγω Εγώ δεν θα έλθει ο Παράκλητος (το Άγιον Πνεύμα)” Και αλλού είπε: “Όταν έλθει Εκείνος (δηλ. Ο Παράκλητος), θα σας διδάξει και θα σας οδηγήσει σε όλη την αλήθεια”.
Παρασκευή 22 Μαΐου 2026
2026 ΜΑΙΟΥ 24 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ (Ιω. 17, 1-13)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στο Κορφοβούνι, στις 31/5/1998)
Η σημασία της ορθής πίστης
Κάθε άνθρωπος έχει τις γνώμες του και τις ιδέες του, τις οποίες πολλές φορές τις αλλάζει κατά τις περιστάσεις.
Αλλά η πίστη, δηλαδή η αλήθεια για το Θεό, δεν είναι «ο φούρνος του χότζα». Δεν μπορεί, άλλα να είναι σήμερα και άλλα να είναι αύριο.
Για τα επίγεια, δεν πειράζει αν κάνουμε κάποιο λάθος. Γιατί συνήθως διορθώνεται. Λίγες δεκάρες χάθηκαν, ή στερηθήκαμε κάποιο άλλο επίγειο απόκτημα.
Εάν όμως χάσουμε την πορεία μας προς τον Θεό και δεν βγούμε στη Βασιλεία Του, η ζημία είναι απροσμέτρητη. Γι’ αυτό, η αγία μας Εκκλησία επιμένει ότι πρέπει να κρατούμε την ορθή πίστη. Την μία πίστη που περιγράφει σωστά τον Θεό Πατέρα και τον Κύριο μας Ιησού Χριστό. Τις βασικές αρχές της πίστης, τις διατύπωσε ο ίδιος ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, που είπε: «Αύτη εστιν η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσί σε τον μόνον αληθινόν Θεόν, και ον απέστειλας Ιησούν Χριστόν».
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΩΣ ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
Κατά τήν σημερινή Κυριακή, ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν μνήμη τῶν Ἁγίων 318 Θεοφόρων Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἡ μεγάλη αὐτή Σύνοδος συνεκλήθη ἀπό τόν πρῶτο χριστιανό αὐτοκράτορα, τόν Μέγα Κωνσταντῖνο, στήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, τόν Μάιο τοῦ 325. Κατεδίκασε τήν αἵρεση τοῦ Ἀρείου καί διετράνωσε τήν ἀποστολική πίστη καί ἐκκλησιαστική ἐμπειρία ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός δέν εἶναι κτίσμα, δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, ὅπως πρέσβευε ὁ Ἄρειος, ἀλλά εἶναι ὁ προαιώνιος καί ἄχρονος Υἱός καί Λόγος τοῦ Πατρός, πού γεννήθηκε ἐξ Αὐτοῦ πρό πάντων τῶν αἰώνων, «Φῶς ἐκ Φωτός, Θεός ἀληθινός ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ», καθώς ὁμολογοῦμε στό Σύμβολο τῆς Πίστεως. Καί ὅταν ἦλθε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἡ ὥρα πού εἶχε καθορίσει ὁ Θεός, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἔγινε καί ἄνθρωπος «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου» (Σύμβολο Πίστεως), «ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν» κατά τόν περιεκτικό ὁρισμό τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου.
Ἡ πίστη ὡς συντελεστής τοῦ θαύματος
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή των Αγίων 318 θεοφόρων πατέρων
της Α’ Οικουμενικής Συνόδου
24 Μαΐου 2026
Αδελφοί μου,
Βρισκόμαστε στο μεταίχμιο δύο μεγάλων γεγονότων: της Αναλήψεως του Κυρίου και της επικείμενης Πεντηκοστής. Σήμερα, η Εκκλησία μας στρέφει το βλέμμα στους 318 Θεοφόρους Πατέρες που συγκεντρώθηκαν στη Νίκαια το 325 μ.Χ.
Γιατί όμως σήμερα; Γιατί η Εκκλησία τοποθέτησε αυτή τη μνήμη ανάμεσα στις δύο αυτές μεγάλες εορτές, της Αναλήψεως του Κυρίου και της Πεντηκοστής;
Το πρώτο στοιχείο που χρειάζεται να κρατήσουμε είναι ότι ο Χριστός που ανελήφθη είναι Θεός αληθινός. Η Ανάληψη του Χριστού, δεν είναι απλώς ένα «ταξίδι» προς τον ουρανό, αλλά η οριστική σφράγιση της θεότητάς Του και της σωτηρίας του ανθρώπου.
ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΜΑΪΟΥ 2026
ΤΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ
(Ιω. ιζ΄ 1-13)) (Πρ. κ΄ 16-18,28-36)
Πίστεως θησαυρίσματα
«Εφανέρωσά σου το όνομα τοις ανθρώποις ους δέδωκάς μοι εκ του κόσμου»
Για αιώνες ολόκληρους οι άνθρωποι τελούσαν υπό πλήρη άγνοια για τον αληθινό Θεό. Στην προσπάθειά τους να ικανοποιήσουν εσωτερικές αναζητήσεις, στρέφονταν στη λατρεία των ειδώλων, η οποία χαρακτηριζόταν σαφώς από την ματαιότητα. Κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να δώσει πληροφορίες για τον αληθινό Θεό. Όπως άλλωστε μάς πληροφορεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης «Θεόν ουδείς εώρακεν πώποτε». Έτσι ο αληθινός Θεός γίνεται άνθρωπος για να δώσει τη δυνατότητα της αυθεντικής θεογνωσίας.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (24-05-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, τῆς Ἀγάπης καί τῆς Προσδοκίας
Καθώς ἡ ἀληθινή Πίστις στόν Τριαδικό Θεό εἶχε – στίς ἀρχές τοῦ 4ου μ.Χ. αἰώνα – διαδοθεῖ σχεδόν στά πέρατα τοῦ τότε γνωστοῦ κόσμου, ἦταν φυσικό ἡ ἀκρίβεια τοῦ Εὐαγγελικοῦ κηρύγματος νά κινδυνεύει. Μέσα σὲ τόσους λαούς μέ διαφορετικές γλῶσσες, μέ ποικίλες προκαταλήψεις, μέ πλῆθος παραδοσιακῶν δοξασιῶν καί – κυρίως – μέ μηδενική δυνατότητα γιά τήν κυκλοφορία τῆς γνώσης, ὑπῆρχε φόβος τό Μήνυμα τοῦ Χριστοῦ νά φτάνει ἀλλοιωμένο.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 24-05-2026 «Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»
«Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»
Ἡ περικοπή πού διαβάζεται σήμερα, Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Α' Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἀποτελεῖ μέρος τῆς «Ἀρχιερατικῆς προσευχῆς» τοῦ Κυρίου, τῆς προσευχῆς δηλαδή πού ἀπηύθυνε ὁ Χριστός πρός τόν Θεό Πατέρα λίγο πρίν ἀπό τό πάθος Του. Σ' αὐτή τήν προσευχή ὁ Μέγας Ἀρχιερέας Χριστός ἔχει συγκεντρωμένο τό ἐνδιαφέρον Του στό ἔργο πού ἄρχισε μέσα στόν κόσμο καί πού θά συνεχίσουν οἱ μαθητές τοῦ. Γι' αὐτό ἀκριβῶς τό ἔργο πού δέν εἶναι ἄλλο ἀπό τὴν Ἐκκλησία, παρακαλεῖ τόν Θεό Πατέρα.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ
24/05/2026
Η σημερινή Κυριακή, η Κυριακή πριν την Πεντηκοστή, είναι αφιερωμένη στους 318 Πατέρες της Α’ Οικουμενικής Συνόδου. Οι Πατέρες αυτοί, μεταξύ άλλων και μεγάλοι Άγιοι όπως ο Άγ. Νικόλαος, ο Άγ. Σπυριδων και ο Άγ. Αθανάσιος, συνήλθαν με διάταγμα του Αγ. Κωνσταντίνου για να αντιμετωπίσουν την αίρεση του Αρειανισμού, που κήρυττε ότι ο Λόγος του Θεού, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, είναι κατώτερος του Πατρός. Στη Σύνοδο αυτή οι άγιοι Πατέρες διατράνωσαν ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Υιός του Θεού, τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, ομοούσιος και ομότιμος με το Θεό Πατέρα.
Κυριακή 24η Μαΐου 2026
Κυριακή τῶν Πατέρων.
(Ἰω. 17, 1 – 13).
«...τά ρήματα ἅ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, καί αὐτοί ἔλαβον, καί ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρά σοῦ ἐξῆλθον» (Ἰω. 17, 8)
Βρισκόμαστε σήμερα στήν ἕκτη Κυριακή ἀπό τή μεγάλη καί λαμπροφόρο ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως. Εἴμαστε σέ μία ἡμέρα, ἡ ὁποία στέκει ὁρόσημο ἀνάμεσα στήν ἑορτή τῆς Ἀναλήψεως, πού προηγήθηκε, καί στήν ἑορτή τῆς Πεντηκοστῆς, πού ἕπεται. Κατά τή σημερινή Κυριακή ἡ Ἐκκλησία προβάλλει τούς θεοφόρους κήρυκες τῆς θεανθρωπότητας τοῦ Ἰησοῦ, τούς ἁγίους 318 Πατέρες τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Εἶναι οἱ πρόμαχοι τῆς Ὀρθοδοξίας, τά πρότυπα τῆς ὀρθοπραξίας, τά μυρίπνοα καί εὔλαλα στόματα τῆς ἀληθείας. Εἶναι αὐτοί πού μᾶς ἔδωσαν νά καταλάβουμε ὅτι ὁ Χριστός εἶναι τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος, ὁ μόνος Σωτήρας καί Λυτρωτής τοῦ κόσμου.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ)
Απόστολος: Πραξ. κ΄ 16-18, 28-36
Ευαγγέλιον: Ιων. ιζ΄ 1-13
24 Μαΐου 2026
«Εγώ σε εδόξασα επί της γης» (Ιωάν. ιζ΄, 4)
Η Αγία μας Εκκλησία, αγαπητοί μου αδελφοί, τιμά σήμερα τους Θεοφόρους Πατέρες της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου, τους μεγάλους αυτούς ήρωες της πίστεώς μας, που αντιστάθηκαν στη φοβερή αίρεση του Αρειανισμού. Πολλοί από αυτούς είχαν πάνω τους νωπές ακόμα τις πληγές των μαρτυρίων τους, από τους τελευταίους διωγμούς. Γι’ αυτό και η Ορθόδοξη Εκκλησία, ευγνώμων για τη μεγάλη τους αυτή προσφορά, αφιέρωσε αυτή την Κυριακή στην ιερή μνήμη των τριακοσίων δεκαοκτώ αγίων εκείνων ανδρών, που προέβαλαν τα στήθη τους στην επιδρομή των λύκων του Αρειανισμού. Στην ατμόσφαιρα της γιορτής αυτής είναι ενταγμένο και το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα. Αποτελεί τούτο ένα τμήμα της λεγόμενης Αρχιερατικής Προσευχής του Κυρίου, της πλέον συγκλονιστικής προσευχής, που απευθύνθηκε ποτέ προς τον Ουρανό, από την επιφάνεια της γης. Και η προσευχή αυτή έχει επιλεγεί ακριβώς για να τονίσει το πνευματικό υπόβαθρο του αγώνα των Πατέρων αυτών για την αληθινή πίστη. Ο Μυστικός Δείπνος έχει πλέον τελειώσει.
Παρασκευή 15 Μαΐου 2026
2026 ΜΑΙΟΥ 17 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΕΚ ΓΕΝΕΤΗΣ ΤΥΦΛΟΥ (Ιω. 9, 1-38)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στον Γυμνότοπο, 1.6.2003)
Το δράμα του σκοταδιού
Σήμερα το Ευαγγέλιο μας μίλησε για έναν «τυφλό εκ γενετής».
Τυφλός εκ γενετής, σημαίνει: δεν είδε ποτέ το φως. Δεν είδε ποτέ τα δένδρα, τα βουνά, τις θάλασσες, τα αστέρια. Δεν είδε ποτέ το πρόσωπο της μητέρας του. Δεν είδε ποτέ τίποτε. Τι ταλαιπωρία!
Το άγιο Ευαγγέλιο μας λέγει, ότι σκότος βαθύ και εξώτερο είναι η κόλαση. Άμα θέλαμε λοιπόν να πούμε τι ήταν η ζωή αυτού του ανθρώπου, του εκ γενετής τυφλού, πρέπει να πούμε: ήταν μία κόλαση. Στην κόλαση οι άνθρωποι δεν βλέπουν τίποτε. Δεν βλέπουν ο ένας τον άλλο. Το να βλέπει ο ένας τον άλλο, είναι η μεγαλύτερη παρηγοριά στον κόσμο αυτό.
Το ομορφότερο και το μεγαλύτερο πράγμα
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΦΑΝΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Μέ ἁπλότητα ἀφοπλιστική καί ἐνάργεια ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης ἀφηγεῖται τό ἐκπληκτικό θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ. Τά θαύματα τοῦ Χριστοῦ δέν ἐπιτελοῦνται γιά τήν δημιουργία ἐντυπώσεων οὔτε γιά τήν ἀπόκτηση ὀπαδῶν ἤ τήν ἐπιδίωξη ἰδιοτελῶν σκοπῶν. Τά «σημεῖα», τά θαύματα τοῦ Κυρίου πραγματοποιοῦνται γιά νά βοηθήσουν τόν ἄνθρωπο νά ἀτενίσει καί νά αἰσθανθεῖ μέ πίστη καί ἀγάπη τό κατ’ ἐξοχήν ἔργο τοῦ Θεοῦ, τό ὁποῖο εἶναι ἡ ἔλευση τῆς Βασιλείας Του στόν κόσμο, ἡ σωτήριος καί ἀπελευθερωτική παρουσία τοῦ Χριστοῦ ἀνάμεσά μας πού βιώνεται ὡς ἀγώνας νά Τόν ἀκολουθήσουμε μέ ἐμπιστοσύνη καί ἀφοσίωση.
Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 17 Μαΐου 2026, Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ (Πράξ. ις΄ 16-34)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Τὰ ὄργανα τοῦ διαβόλου
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος μὲ τοὺς συνεργούς του βρέθηκαν στοὺς Φιλίππους τῆς Μακεδονίας. Κήρυξαν τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ βάπτισαν τοὺς πρώτους Χριστιανούς, μεταξὺ τῶν ὁποίων πρώτη τὴν ἁγία Λυδία. Κάποια ἡμέρα τοὺς συνάντησε ἐκεῖ μία νεαρὴ δούλη, ἡ ὁποία εἶχε «πνεῦμα πύθωνος», δηλαδὴ μαντικό, δαιμονικὸ πνεῦμα, καὶ ἀπέφερε πολλὰ κέρδη στὰ ἀφεντικά της μὲ τὶς μαντεῖες ποὺ ἔκανε. Βλέποντας τώρα τοὺς Ἀποστόλους, ἄρχισε νὰ τοὺς ἀκολουθεῖ καὶ νὰ διαλαλεῖ ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου καὶ μᾶς δείχνουν τὸν δρόμο τῆς σωτηρίας. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ὁ διάβολος ἤθελε νὰ ἀποσπάσει τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν ἀνθρώπων καὶ κατόπιν νὰ τοὺς παρασύρει στὴν πλάνη. Γι᾿ αὐτὸ ὁ ἀπόστολος Παῦλος στράφηκε πρὸς τὴ μάντισσα καὶ διέταξε τὸ πονηρὸ πνεῦμα νὰ φύγει ἀπὸ αὐτήν. Τὴν ἴδια στιγμὴ ἐκεῖνο, μὲ τὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ, ἐξῆλθε.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή 17 Μαΐου 2026
«Η θεραπεία του εκ γενετής τυφλού»
Αγαπητοί μου αδελφοί, Χριστός Ανέστη!
Συνεχίζουμε με την Χάρη του Θεού το πνευματικό μας αυτό ταξίδι μέσα στην χαρμόσυνο και πασχάλιο αυτή περίοδο. Μια περίοδο που σιγά σιγά πλησιάζει στο τέλος, αφού εγγίζει η εορτή της Αποδόσεως του Πάσχα. Σε αυτό το σημείο έρχεται η Αγία μας Εκκλησία και μας παρουσιάζει μέσω του σημερινού ευαγγελικού αναγνώσματος ένα άνθρωπο εκ γενετής Τυφλό. Το θαυμαστό γεγονός που ακούσαμε, οι Άγιοι Πατέρες δεν το χαρακτηρίζουν ως ένα απλώς θαύμα σωματικής ίασης, αλλά ως μια σταδιακή πνευματική αναγέννηση.
ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ 2026
ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ
(Ιω. θ΄ 1-38) (Πρ. ιστ΄16-34)
Το φως της ζωής
«Ενίψατο, και ήλθε βλέπων»
Γεννήθηκε η ταλαιπωρημένη εκείνη ύπαρξη χωρίς να απολαμβάνει το θείο δώρο της όρασης. Άκουε μόνο για τις ομορφιές της φύσεως και η δοκιμασία του ήταν μεγαλύτερη γιατί αδυνατούσε να έχει και θέαση εικόνων και πραγμάτων. Δεν μπορούσε να κοιτάξει ούτε το διπλανό του και η ζωή του ήταν ανυπόφορη, βυθισμένη στην κυριολεξία στο σκοτάδι και στην δυστυχία.
ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ 17-05-2026
Συνεχίζουμε, αδελφοί μου, την ταπεινή αναφορά μας στα ιερά σκεύη της Εκκλησίας.
ΤΟ ΙΕΡΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ. Από το «ευ» και «αγγέλω», που σημαίνει τη χαρμόσυνη είδηση. Το Ευαγγέλιο περιέχει την όλη βιοτή και διδασκαλία του Θεανθρώπου, αποτελεί θεμέλιο λίθο, επί του οποίου στηρίζεται η χριστιανική πίστη και θεμελιώθηκε και στηρίχθηκε η χριστιανική θρησκεία. Είναι ο νόμος του Θεού, τον οποίο ο άνθρωπος καλείται να τηρεί και να σέβεται για τη σωτηρία του.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ (17-05-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Τὸ χῶμα τῆς γῆς
Πολλοί, ἀκούγοντας τὴν θαυμάσια διήγηση τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννη, ἴσως ἀναρωτηθοῦν: Ἦταν ἀνάγκη ὁ Ἰησοῦς νὰ χρησιμοποιήσει λάσπη φτύνοντας στὸ χῶμα; Δὲν μποροῦσε νὰ θεραπεύσει τὸν τυφλὸ μὲ τὸν λόγο Του μόνον; Δὲν εἶχε ἀναστήσει μὲ τὸν λόγο Του μόνο τὸν υἱὸ τῆς χήρας; Καί – ἀργότερα – δὲν θὰ ἀνάσταινε τὸν Λάζαρο μόνο μὲ τὴν ἐντολή Του «Λάζαρε, δεῦρο ἔξω!»;
*Αὐτή, χριστιανοί μου, ἡ μικρὴ τελετουργία τοῦ Κυρίου μας, ὑπενθύμιζε τὴν σωτηριώδη ἀποστολὴ τοῦ Κόσμου: Ὅλη ἡ κτιστὴ δημιουργία ἔχει ἕνα καὶ μοναδικὸ σκοπό. Τὴν πορεία πρὸς τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δόξα Του.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 17-05-2026 «Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»
«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»
Ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ἀφηγεῖται στήν σημερινή Εὐαγγελική περικοπή τήν θεραπεία τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ. Οἱ προφῆτες τῆς Π. Διαθήκης, περιγράφοντας τό ἔργο τοῦ ἀναμενόμενου Μεσσία, ἀναφέρουν καί τήν «ἀνάβλεψιν τυφλῶν». Αὐτός λοιπόν πού ἔχει τήν ἐξουσία νά ξαναδίνει τό φῶς στούς τυφλούς, δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν Μεσσία.
Ἡ ἀπόδοση ὅμως τοῦ φωτός στούς τυφλούς, πέρα ἀπό τήν ἀποδεικτική σημασία της γιά τή μεσσιανική ἰδιότητα τοῦ Χριστοῦ, ἔχει καί ἕνα ἄλλο βαθύτερο νόημα: Εἶναι σημάδι μίας νέας κατάστασης πραγμάτων πού εἰσβάλλει μέσα στόν κόσμο τοῦ σκότους καί τῆς τυφλότητας.
Κυριακή 17η Μαΐου 2026
Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ.
(Ιω. 9, 1 – 38).
«Μή καί ὑμεῖς θέλετε αὐτοῦ μαθηταί γενέσθαι;» (Ιω. 9, 27).
Μιά σειρά άπό γεγονότα σήμερα στολίζουν τήν Κυριακή μέ μηνύματα χαρούμενα καί έλπιδοφόρα. Στήν πορεία πρός τήν Πεντηκοστή αύτή τήν άναστάσιμη περίοδο βλέπουμε τόν Ίησοῦ νά συναντιέται μ’ έναν έκ γενετῆς τυφλό, νά τοῦ πλάθει τά μάτια, νά τόν γεμίζει έσωτερική δύναμη, νά τοῦ άποκαλύπτει τή Θεότητά Του, νά τόν άξιώνει σέ προσκύνηση καί λατρεία.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ 17/05/2026
Η σημερινή ευαγγελική περικοπή της Κυριακής του Τυφλού δεν είναι απλώς μια διήγηση θαυματουργικής θεραπείας. Η Εκκλησία την τοποθετεί λίγες ημέρες πριν από την Ανάληψη του Κυρίου, διότι το γεγονός αυτό αποκαλύπτει τη θεότητα του Χριστού και συγχρόνως το μυστήριο της σωτηρίας του ανθρώπου.
Ο ευαγγελιστής Ιωάννης δεν χρησιμοποιεί τυχαία τη λέξη “θαύμα”, αλλά “σημείο”. Το γεγονός δηλαδή δείχνει κάτι βαθύτερο, ότι ο Χριστός είναι το Φως του κόσμου, ο Δημιουργός και Αναδημιουργός του ανθρώπου.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (ΤΥΦΛΟΥ)
Απόστολος: Πραξ. ιστ΄ 16-34
Ευαγγέλιο: Ιω. θ΄1 – 38
17 Μαΐου 2026
«Ούτε ούτος ήμαρτεν, ούτε οι γονείς αυτού, αλλ' ίνα φανερωθή τα έργα του Θεού εν αυτώ» (Ιωάν. θ' 3)
Ήταν δικαιολογημένη, η απορία των μαθητών του Χριστού. Γιατί τόσος πόνος και τόση δυστυχία σ' αυτόν τον άνθρωπο; Η ανθρώπινη λογική αποδέχεται κάτι που είναι δίκαιο και απορρίπτει το άδικο. Και αναμένει αμοιβές για τους δικαίους και τιμωρίες για τους αδίκους. Ο άνθρωπος, όμως, αυτός δεν έζησε ούτε μια μέρα υγιής. Ήταν «εκ μήτρας πεπηρωμένος», ανάπηρος εκ γενετής. Πότε αμάρτησε για να τιμωρείται με τη στέρηση της όρασής του;
Σάββατο 9 Μαΐου 2026
2026 ΜΑΙΟΥ 10 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (Ιωάν. 4, 5-42)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στην Ανέζα, στις 31/5/1983)
Αναζητώντας την ευτυχία
Ο άνθρωπος αναζητά πάντοτε την ευτυχία. Αλλά ποια είναι η αληθινή ευτυχία; Και πού μπορεί κανείς να την βρει; Οι πρωτόπλαστοι έψαξαν να βρουν την ευτυχία με το δικό τους τρόπο, έξω από το θέλημα του Θεού και κατάντησαν σε δυστυχία μεγάλη. Και επειδή λίγο-πολύ όλοι τούς μιμούμαστε αναζητώντας την ευτυχία, περιήλθαμε σε τέτοια κατάσταση, που την αληθινή ευτυχία την θεωρούμε ψέμα και ανύπαρκτη εδώ στη γη.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑι
ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Ἀπό τόν πλοῦτο τῶν νοημάτων τῆς σημερινῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς θά μᾶς ἀπασχολήσει τό θέμα τῆς «ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ» λατρείας τοῦ Θεοῦ, ὅπως αὐτή περιγράφεται ἀπό τόν Κύριο κατά τήν συνομιλία Του μέ τήν Σαμαρείτιδα.
Ὁ Χριστός διαλέγεται μέ αὐτήν τήν γυναίκα παρά τό ἄσβεστο μῖσος πού ὑπῆρχε μεταξύ Ἰουδαίων καί Σαμαρειτῶν, λόγῳ ἱστορικῶν, θρησκευτικῶν καί φυλετικῶν διαφορῶν.
Ὁ Κύριος μέ τήν παρουσία καί τόν λόγο Του βοηθεῖ τούς ἀνθρώπους νά ὑπερβοῦν τίς διαιρέσεις, καθότι κηρύττει ὡς κανόνα ζωῆς καί μέτρο πίστεως τήν εὐαγγελική ἀγάπη πρός ἐχθρούς καί φίλους, ἡ ὁποία ἐπιφέρει τήν καταλλαγή, τήν συμφιλίωση.
Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 10 Μαΐου 2026, Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος (Πράξ. ια΄ 19-30)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ
Ἡ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀπὸ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων μᾶς μεταφέρει στὴν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας. Ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, ὁ συγγραφέας τῶν Πράξεων, μᾶς πληροφορεῖ ὅτι μὲ τὸν διωγμὸ ποὺ ἀκολούθησε μετὰ τὸ μαρτύριο τοῦ πρωτομάρτυρος ἁγίου Στεφάνου, κάποιοι Χριστιανοὶ ἔφυγαν ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ πῆγαν στὴν Ἀντιόχεια. Ἐκεῖ κήρυτταν τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ στοὺς Ἰουδαίους ποὺ συναντοῦσαν. Τὸ δὲ κήρυγμά τους εἶχε πολλὴ καρποφορία, διότι «ἦν χεὶρ Κυρίου μετ᾿ αὐτῶν». Ἡ δύναμη τοῦ Χριστοῦ, ἡ Χάρις καὶ ἡ εὐλογία του ἦταν μαζί τους. Ὁ Κύριος ἄνοιγε τὶς καρδιὲς τῶν ἀκροατῶν καὶ φώτιζε τὴ διάνοιά τους, ὥστε νὰ ἀποδέχονται τὸ Εὐαγγέλιο. Μὲ τὴ δύναμη τοῦ Θεοῦ πολλοὶ Ἰουδαῖοι πίστευαν καὶ γίνονταν μέλη τῆς Ἐκκλησίας.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή της Σαμαρείτιδος
10 Μαΐου 2026
Αγαπητοί μου αδελφοί, Χριστός Ανέστη!
Βρισκόμαστε με την χάρη του Θεού στο μέσον της πασχαλινής περιόδου, αφού ήδη την Τετάρτη που μας πέρασε πανηγυρίσαμε την εορτή της Μεσοπεντηκοστής. Σήμερα η Εκκλησία μέσω της ευαγγελικής διηγήσεως, μάς φέρνει μπροστά σε ένα πηγάδι. Όχι ένα πηγάδι τυχαίο, αλλά το φρέαρ του Ιακώβ. Εκεί, όπως ακούσαμε, ο Χριστός, κουρασμένος από την οδοιπορία, περιμένει. Στην πραγματικότητα, δεν περιμένει απλώς να πιει νερό, αλλά περιμένει μια ψυχή. Περιμένει όλους εμάς, τους ταλαιπωρημένους ανθρώπους που διψάμε για την αλήθεια.
ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΜΑΪΟΥ 2026
ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ
(Ιω. δ΄ 5-42) (Πραξ. ια΄ 19-30)
Στους ορίζοντες της αλήθειας
«Πνεῦμα ὁ Θεός, καί τούς προσκυνοῦντας αὐτόν ἐν πνεύματι καί ἀληθεία δεῖ προσκυνεῖν»
Η ανακάλυψη του βαθύτερου νοήματος της ζωής περνά μέσα από την αλήθεια της Εκκλησίας, όπως μάς την αποκαλύπτει ο ίδιος ο Κύριος. Η σημερινή ευαγγελική περικοπή μάς βάζει ακριβώς μπροστά από αυτή τη μεγάλη πρόκληση. Να ανοίξουμε τον εαυτό μας, να τον καταστήσουμε διάφανο, για να δεχθεί τη μεγάλη αλήθεια της ζωής, η οποία είναι εκείνη που σώζει και ανεβάζει τον άνθρωπο στις πιο ψηλές πνευματικές κορυφογραμμές.
ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ
10-05-2026
ΤΟ ΛΕΒΗΤΑΡΙΟ Η΄ ΖΕΟΝ. Τό λεβητάριο, ἀδελφοί μου, εἶναι ὑποκοριστικό τοῦ λέβητος. Αὐτό εἶναι ἕνα μικρό μετάλλινο σκεῦος, πού χρησιμοποιεῖται γιά τήν μεταφορά θερμοῦ ὕδατος, τό ὁποῖο, κατά τήν ὥρα τῆς Θείας Μεταλήψεως, ὁ λειτουργός ἐκχέει στό ἅγιο Ποτήριο.
Ὁ Γερμανός Κων/λεως γράφει: «Τότε δέ κομίζεται ὕδωρ θερμότατον εἰς μικρόν λεβητάριον, καί κιρνῶσιν ἐξ αὐτοῦ τά προκείμενα ἐν τῇ ἁγίᾳ Τραπέζῃ εἴτε κρατῆρες, εἴτε ποτήρια εἶεν» (Μυστ. θεωρ. PG 98, 449β). Καί ὁ Συμεών Θεσ/νίκης κάνει λόγο γιά τό «ζέον ὕδωρ». «Εἶτα καί ζέον ὕδωρ, (ὁ ἱερεύς) ἐκχέει τῷ ποτηρίῳ» (Περί τοῦ ἱ. ναοῦ PG 155 σ. 711). Ὁ καθηγητής Ἰωάννης Φουντούλης γράφει: «Ἡ πράξη αὐτή ὑφίσταται μόνον στό βυζαντινό λειτουργικό τύπο». (Λειτουργική Α΄ σελ. 50).
Κυριακή 10η Μαΐου 2026
Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος.
(Ἰω. 4, 5 – 42).
«...οὐ μή διψήσῃ εἰς τόν αἰῶνα» (Ἰω. 4, 14).
Δίψα. Μία πανανθρώπινη ἀνάγκη. Δίψα σωματική καί πνευματική. Σήμερα, στήν ἀναστάσιμη περίοδο πού διατρέχουμε, συμπορευόμαστε μέ τόν Ἰησοῦ στή Σαμάρεια. Πηγαίνουμε μαζί Του νά ξεδιψάσουμε ἀπό τά νάματα τοῦ ζωντανοῦ νεροῦ πού θά μᾶς κεράσει, ὅπως τά προσφέρει στή διψασμένη Σαμαρείτιδα στό φρέαρ τοῦ Ἰακώβ. Δίψα σώματος καί δίψα ψυχῆς ἔχει αὐτή ἡ γυναίκα πού πλησιάζει τόν Κύριο. Ἡ δίψα τοῦ σώματος ἱκανοποιεῖται εὔκολα. Ἡ δίψα τοῦ πνεύματος λύνεται ἀπό τή συνομιλία της μέ τήν πηγή κάθε δροσιᾶς, μέ τόν Δωρεοδότη Θεό. Ἐμεῖς, ὡς συνοδοιπόροι τοῦ Χριστοῦ, ζητᾶμε νά σβήσουμε τή δική μας ἐσωτερική δίψα, γιά νά μήν ἀποξηραθοῦμε στό καμίνι τῆς καθημερινότητας.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (10-05-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Χριστιανοί ἀπό συνήθεια;
Ὁ συγκλονιστικός διάλογος τοῦ Χριστοῦ μέ τήν Σαμαρείτιδα εἶναι ἀποκαλυπτικός καθώς περιλαμβάνει τίς θεμελιώδεις ἀλήθειες τῆς Πίστης μας. Μιά γυναίκα μειωμένης ἠθικῆς ἐπιδόσεως, τόλμησε καί ρώτησε τόν Κύριο τόσο γιά τόν τόπο ἀληθινῆς λατρείας τοῦ Θεοῦ, ὅσο καί γιά τήν προσδοκία τῆς ἔλευσης τοῦ Μεσσία.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 10-05-2026 «ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ»
«ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ»
Πολλὲς φορὲς τὶς ὑψηλὲς διδασκαλίες του ὁ Χριστός τὶς ἀπηύθυνε σὲ ἁπλούς ἀνθρώπους ποὺ δὲν εἶχαν κανένα ἐξωτερικὸ χαρακτηριστικὸ ἁγιότητας ἢ θρησκευτικῆς ὑπεροχῆς. Δὲν ἀπέφευγε μάλιστα νὰ συνομιλεῖ καὶ μὲ γυναῖκες, πρᾶγμα τὸ ὁποῖο δὲν θὰ ἔκανε κανεὶς ἀξιοπρεπὴς διδάσκαλος τῆς ἐποχῆς, δεδομένου ὅτι δὲν θεωροῦνταν οἱ γυναῖκες ἰσάξια πρὸς τὸν ἄνδρα πρόσωπα καὶ ἱκανὰ ν’ ἀκούσουν μία διδασκαλία.
Σάββατο 2 Μαΐου 2026
2026 ΜΑΙΟΥ 3 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ ΤΗΣ ΒΗΘΕΣΔΑ (Ιω. 5, 1-15)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στη Ράχη, στις 5/5/1996)
Δεν θεράπευε η κολυμβήθρα
Το Ευαγγέλιο που ακούσαμε, μας μίλησε για την θεραπεία ενός παραλύτου, που τον θεράπευσε ο Χριστός στην κολυμβήθρα της Βηθεσδά.
Σ’ αυτή κατέβαινε κατά διαστήματα άγγελος Κυρίου και τάρασσε το νερό. Όποιος έμπαινε πρώτος θεραπευόταν. Τι μας διδάσκει αυτό;
Δεν θεραπευόταν ο καθένας που θα έμπαινε σ’ αυτή την κολυμβήθρα, γιατί τότε οι άνθρωποι θα έβγαζαν το λανθασμένο συμπέρασμα ότι το νερό έχει θεραπευτική ιδιότητα. Επίσης δεν ταραζόταν το νερό κάποια σταθερή ώρα που την περίμεναν όλοι, για να μη νομίσουν ότι η κίνησή του ήταν από φυσικό αίτιο.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Ἡ εὐαγγελική περικοπή πού ἀναγινώσκεται στήν σημερινή θεία Λειτουργία περιγράφει τήν ἴαση ἑνός παραλυτικοῦ στήν δεξαμενή Βηθεσδά, πλησίον τῆς προβατικῆς πύλης ἀπό τήν ὁποία διέρχονταν τά πρόβατα πού προορίζονταν γιά θυσίες στόν Ναό τῶν Ἱεροσολύμων. Ἡ λέξη Βηθεσδά στήν ἑλληνική μας γλῶσσα θά μποροῦσε νά ἀποδοθεῖ ὡς οἶκος ἐλέους, εὐσπλαγχνίας. Ἦταν, δηλαδή, ἕνας ἱερός τόπος, ἕνα ἁγίασμα, καθώς λέμε στήν ὀρθόδοξη παράδοσή μας, ὅπου μέ θαυματουργικό τρόπο θεραπεύονταν ἀσθενεῖς.
Κυριακή τοῦ Παραλύτου
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 3 Μαΐου 2026, Κυριακή τοῦ Παραλύτου (Πράξ. θ΄ 32-42)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Ὄχι ἐγώ, ἀλλὰ ὁ Χριστός!
Ἡ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπή, ἀπὸ τὸ ἱερὸ βιβλίο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων, μᾶς μεταφέρει στὴν πόλη Λύδδα τῆς Παλαιστίνης. Ἐκεῖ εἶχε μεταβεῖ ὁ ἀπόστολος Πέτρος γιὰ νὰ στηρίξει τοὺς Χριστιανοὺς τῆς πόλεως. Ἐκεῖ συνάντησε καὶ κάποιον ἄνθρωπο, τὸν Αἰνέα, ποὺ ἦταν ὀκτὼ χρόνια παράλυτος σὲ κρεβάτι. Στράφηκε σ᾿ αὐτὸν ὁ Ἀπόστολος καὶ τοῦ εἶπε: «Αἰνέα, ἰᾶταί σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός». Αἰνέα, σὲ θεραπεύει ὁ Ἰησοῦς, ποὺ εἶναι ὁ Μεσσίας, ὁ Χριστός. Σήκω ἐπάνω καὶ στρῶσε μόνος σου τὸ κρεβάτι σου. Καὶ ὁ Αἰνέας σηκώθηκε ἀμέσως ὑγιής.
ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026
ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
(Ιωά. ε΄ 1-15) (Πραξ. θ΄ 32-42)
O αληθινός ιατρός
«Άνθρωπον ουκ έχω»
Τριανταοκτώ ολόκληρα χρόνια ο παράλυτος του σημερινού Ευαγγελίου υπόκειτο σε μεγάλη ταλαιπωρία. Περνούσε τη δική του δοκιμασία. Ανέβαινε το Γολγοθά του. Ίσως διάνυσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του κάτω από τη Στοά της θαυματουργικής κολυμβήθρας του Σιλωάμ. Μάταια όμως περίμενε ένα άνθρωπο που θα τον συμπονούσε και να τον βοηθήσει να μπει στην κολυμβήθρα μόλις θα ταρασσόταν το ύδωρ.
Βρήκε τον Κύριο
ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
03-05-2026
Η ΛΑΒΙΔΑ. Αὐτή, ἀδελφοί μου, εἶναι κοχλιάριο (μικρό ἐπίμηκες κουταλάκι) πού χρησιμοποιεῖται γιά τή μετάδοση τῆς θείας κοινωνίας στούς πιστούς. Καί αὐτό εἶναι κατασκευασμένο ἀπό εὐγενῆ μέταλλα. Στά πρῶτα χριστιανικά χρόνια οἱ χριστιανοί κοινωνοῦσαν πρῶτα τό Σῶμα τοῦ Κυρίου. Ὁ Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός λέγει: «Σταυροειδῶς τάς παλάμας τυπώσαντες, τοῦ ἐσταυρωμένου τό Σῶμα ὑποδεξώμεθα» (Migne 94. 1149). Ὁ π. Κων/νος Καλλίνικος ἐπισημαίνει ὅτι ἡ χρήση τῆς λαβίδας ἐπισῆλθε στή θεία λατρεία τόν 10ο αἰῶνα. Ὁ Γερμανός Κων/λεως ἀναφερόμενος στό ὅραμα τοῦ Προφήτη Ἠσαΐα, ὅπου ἄγγελος Σεραφείμ, ἔλαβε διά τῆς λαβίδος ἄνθρακα ἀπό τό θυσιαστήριο (Ἠσ. 6,6) καί προσῆλθε στόν Προφήτη, λέγει πῶς «σημαίνει τόν ἱερέα τόν κατέχοντα τόν νοερόν ἄνθρακα, Χριστόν, τῇ λαβίδι τῆς χειρός αὐτοῦ ἐν τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ, καί ἁγιάζοντα καί καθαίροντα τούς προσερχομένους καί μεταλαμβάνοντας». Ὁ Σωφρόνιος λέγει πῶς «ἡ λαβίς» σημαίνει καί τήν Παρθένον, βαστάζουσα αὐτόν τόν οὐράνιον Ἄρτον».
Κυριακή τοῦ Παραλύτου
Λόγος εἰς τόν Ἀπόστολον
Τό θαῦμα τό ἐνεργεῖ ὁ Χριστός
«Αἰνέα, ἰᾶταί σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός» (Πράξ. θ΄34)
Τά σημερινά ἁγιογραφικά ἀναγνώσματα, τόσο τό Εὐαγγελικό ὅσο καί τό Ἀποστολικό μᾶς περιέγραψαν τρία καταπληκτικά θαύματα. Τό πρῶτο εἶναι τό θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ παραλυτικοῦ πού ἐπετέλεσεν ὁ Κύριος δίπλα στήν «κολυμβήθρα», στή μικρή στέρνα τῆς Βηθεσδᾶ. Τά δύο ἄλλα τά ἐπετέλεσεν ὁ Ἀπόστολος Πέτρος. Ἀνέστησε πρῶτα τήν Ταβιθά, τήν εὐλογημένη ἐκείνη ψυχή τῆς ἀνιδιοτελοῦς θυσιαστικῆς ἀγάπης καί στή συνέχεια θεράπευσε τόν παράλυτο Αἰνέα. Τό ἐρώτημα εἶναι: πράγματι τόν θεράπευσε ὁ Πέτρος; Μάλιστα, ἐκεῖνος τόν θεράπευσε. Ὡστόσο ὀ ἴδιος εἶχε ἄλλη αἰσθηση γιά τό θαῦμα. Ἀναγνώριζε ὅτι ὁ Χριστός θαυματουργεῖ, γι᾽αὐτό καί εἶπε στόν Αἰνέα: «ἰᾶταί σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός». Πρόσεξε Αἰνέα δέν σέ θεραπεύω ἐγώ, ἀλλά ὁ Ἰησοῦς Χριστός σέ ἀπαλλάσσει ἀπό τήν ἀρρώστεια σου. Ὁ Χριστός εἶναι ἐκεῖνος πού σοῦ χαρίζει τήν ὑγεία σου. Ἄς δοῦμε λοιπόν ποιές ἀρετές δείχνει ὁ λόγος αὐτός τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ (03-05-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Θεϊκός λόγος — ἀνθρώπινη μικροψυχία — ἄγονη τυπολατρεία
Εἶναι, Χριστιανοί μου, ἀξιοθαύμαστη ἡ θεραπεία τοῦ Παραλύτου τῆς σημερινῆς Κυριακῆς. Καί εἶναι ἀξιοθαύμαστη γιά τόν τρόπο τῆς ἰάσεως: Ἔφτασε ὁ λόγος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὥστε ὁ κατάκοιτος νά βρεῖ ἀμέσως δυνάμεις, σέ σημεῖο ὄχι μόνο νά σηκωθεῖ, ἀλλά καί νά περπατήσει σηκώνοντας τό κρεβάτι του! Καί αὐτή ἡ δύναμη τοῦ λόγου Του μᾶς ὑπογραμμίζει τήν παντοδυναμία Του, ἐνῶ ταυτόχρονα μᾶς θυμίζει τόν τρόπο πού ὁ Πατέρας-Δημιουργός ἔκτισε τόν κόσμο. Ὅπως ὁ Μωυσῆς περιγράφει στήν «Γένεση», ἡ κτίση ὅλη ἔλαβε ὑπόσταση μέ ἕνα μόνο ρῆμα Του: «Γενηθήτω»! Καί τό ἀχανές τίποτε, εἶδε φῶς καί ἄρχισε νά δομεῖται, νά ἐξελίσσεται, νά ἀκολουθεῖ τήν Θεία Βουλή.
Κυριακή 3η Μαΐου 2026
Κυριακή τοῦ Παραλύτου.
(Ἰω. 5, 1 – 15).
«ἔγειρε» (Ἰω. 5, 8).
Μέσα στήν ἀναστάσιμη περίοδο πού διανύουμε, φτάνουμε σήμερα στήν κολυμβήθρα τῆς Βηθεσδά. Φτάνουμε μαζί μέ τόν Ἰησοῦ σ’ αὐτόν τόν τόπο τῆς ἀδυναμίας καί τῆς ἐλπίδας. Συναντοῦμε τόν ἐπί τριάντα ὀκτώ ἔτη κατάκοιτο ἄρρωστο, πού παλεύει μόνος του μέ τήν ἀπελπισία καί τά παράπονά του. Ἐκεῖ συναντιέται ἡ θεϊκή φιλανθρωπία μέ τήν ἀνθρώπινη ἀδυναμία. Ἐκεῖ τό ἀδιέξοδο τοῦ πόνου ξεπερνιέται καί τά ἀναπάντητα «γιατί» λαμβάνουν ἐξηγήσεις. Σ’ αὐτόν τόν τόπο τῆς ἀγωνίας καί τῆς ἐλπίδας ξεδιπλώνεται ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 03-05-2026 «Η ΥΠΑΚΟΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ»
«Η ΥΠΑΚΟΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΘΕΛΗΜΑΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ»
Ὁ παραλυτικὸς τῆς Εὐαγγελικῆς Περικοπῆς κοίταξε τὸν ξένο ξαφνιασμένος. Τί ἐρώτηση ἦταν αὐτή ποὺ τοῦ ἀπηύθυνε; Ἂν ἤθελε, λέει, νὰ γίνη ὑγιής; Μὰ ζητοῦσε καὶ τίποτε ἄλλο; Τριάντα ὀκτὼ ὁλόκληρα χρόνια ζοῦσε μ' αὐτὴ τὴ λαχτάρα. Ἡ ἐλπίδα τῆς θεραπείας τὸν ἔκανε νὰ παραμένει τόσον καιρὸ σ’ αὐτὸ τὸν θαυματουργικὸ τόπο τῆς Βηθεσδᾶ -προσμένοντας τὸ Θαῦμα. Ὅμως ἦταν μόνος, ὁλομόναχος. Οὔτε ἕναν ἄνθρωπο δὲν εἶχε νὰ τὸν «βάλει στὴ δεξαμενή, ὅταν τὸ νερὸ ταραχθῆ». Τὰ μάτια του ἔλαμψαν ἀπὸ μιὰ ἀναπάντεχη ἐλπίδα.
Τετάρτη 22 Απριλίου 2026
Κυριακή 26η Ἀπριλίου 2026
Κυριακή τῶν Μυροφόρων.
(Μρ. 15, 43 – 16, 8).
«κατέθηκεν αὐτόν ἐν μνημείῳ» (Μρ. 15, 46).
Μέσα στήν ἀναφαίρετα χαρούμενη ἀτμόσφαιρα τῆς Ἀνάστασης ἡ Ἐκκλησία μᾶς ἔβαλε σήμερα ν’ ἀκούσουμε μία περικοπή γεμάτη ἀπό ἀπίστευτες συναισθηματικές διακυμάνσεις. Μᾶς παρουσιάζει τήν ταφή τοῦ Χριστοῦ, πού γίνεται μέ συγκίνηση καί πόνο, ἀλλά μᾶς παρουσιάζει καί τήν Ἀνάστασή Του, πού καταμαρτυρεῖται ἀπό τόν λευκοφορεμένο Ἄγγελο στίς μυροφόρες. Ἔτσι ἀπό τή θλίψη περνᾶμε στήν ἀπορία. Ἀπό τήν ἀπορία περνᾶμε στήν ἔκπληξη. Ἀπό τήν ἔκπληξη βιώνουμε τή χαρά. Εἶναι πολύ συγκινητικό, ὅμως, τό γεγονός ὅτι ὁ κρυφός μαθητής τοῦ Ἰησοῦ, ὁ Ἰωσήφ ἀπό τήν Ἀριμαθαία, ζητάει τόν νεκρό Ἐσταυρωμένο ἀπό τόν Πιλάτο καί, ἀφοῦ Τόν φροντίζει σύμφωνα μέ τά νεκρικά ἔθιμα, «κατέθηκεν αὐτόν ἐν μνημείῳ».
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ
ΩΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ
Κατά τήν σημερινή Κυριακή ἡ Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ νά ἑορτάσουμε τούς κηδευτές τοῦ Χριστοῦ, Ἰωσήφ καί Νικόδημο, καί τίς ἅγιες Μυροφόρες Γυναῖκες πού πῆγαν πρῶτες στό Μνημεῖο γιά νά ἀλείψουν μέ μῦρα τό Σῶμα τοῦ Κυρίου, ἀξιώθηκαν νά ἀκούσουν τό Εὐαγγέλιο τῆς Ἀναστάσεως ἀπό Ἄγγελο Θεοῦ καί εἶδαν τόν Ἀναστάντα Χριστό. Οἱ ἡμέρες ἐκεῖνες ἦταν τραγικές. Οἱ πάντες εἶχαν ἐγκαταλείψει τόν Ἐσταυρωμένο· κρύπτονταν ἀπό τόν φόβο τῶν Ἰουδαίων, τῶν ἀρχόντων καί τῆς Ρωμαϊκῆς ἐξουσίας. Καί ὅμως, ἡ προαναφερθεῖσα μικρή ὁμάδα ἀνθρώπων ὑπερέβη τόν φόβο, τούς κινδύνους, τήν λογική καί προσέφερε τίς ἐντάφιες τιμές στόν «καθῃμαγμένον (στόν καταματωμένο) τοῖς μώλωψι καί πανσθενουργόν» Κύριο τῆς Δόξης, τόν «ἐν φωτί ἀϊδίῳ ὑπάρχοντα».
Κυριακή τῶν Μυροφόρων
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 26 Ἀπριλίου 2026, Κυριακή τῶν Μυροφόρων (Πράξ. ς΄ 1-7)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Νοσοκομεῖο τῶν πνευματικὰ ἀσθενῶν
Ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς τῶν Μυροφόρων μᾶς παρουσιάζει τὴν ὀργάνωση τῆς πρώτης Ἐκκλησίας, μετὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου καὶ τὴν Πεντηκοστή. Μᾶς παρουσιάζει τὸ πρῶτο πρόβλημα ποὺ ἀνέκυψε στοὺς κόλπους της. Τὴν ἀφορμὴ ἔδωσαν οἱ Ἑλληνιστές, δηλαδὴ οἱ Ἰουδαῖοι ποὺ κατάγονταν ἀπὸ χῶρες ἐκτὸς τῆς Παλαιστίνης καὶ εἶχαν μητρικὴ γλώσσα τὴν ἑλληνική. Αὐτοὶ δυσφόρησαν, ἐπειδὴ οἱ Ἰουδαῖοι τῆς Παλαιστίνης τοὺς ἀδικοῦσαν στὴ διανομὴ τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν. Πιθανότατα νὰ ἦταν δικαιολογημένα τὰ παράπονά τους. Μὲ τὸν γογγυσμό τους ὅμως προκάλεσαν τὸ πρῶτο τραῦμα στὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, στὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή των Μυροφόρων
26 Απριλίου 2026
Αγαπητοί αδελφοί, Χριστός Ανεστη!
Σήμερα, η Εκκλησία μας εορτάζει την Κυριακή των Αγίων Μυροφόρων Γυναικών, αλλά και τη μνήμη δύο κρυφών μαθητών του Κυρίου, του Ιωσήφ από την Αριμαθαία και του Νικοδήμου ο οποίος ήταν νυκτερινός μαθητής του Κυρίου μας. Σε μια εποχή που η πίστη συχνά δοκιμάζεται από την ολιγοψυχία και τον συμβιβασμό στα κοσμικά πρότυπα και τις σύγχρονες αντιλήψεις, τα πρόσωπα αυτά προβάλλουν σήμερα μπροστά μας ως αιώνια πρότυπα τόλμης, αφοσιώσεως και ανιδιοτελούς αγάπης.
ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026
ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ
(Μαρκ. ιε΄ 43- ιστ΄ 8) (Πράξ. στ΄ 1-7)
Η ευλογημένη τόλμη
«τολμήσας εισήλθε προς Πιλάτον και ητήσατο τω σώμα του Ιησού»
Χριστός Ανέστη αγαπητοί αδελφοί.
Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή παρελαύνουν τα πρόσωπα που καταθέτουν προσωπική μαρτυρία για τα μεγάλα γεγονότα του Πάθους και της Ανάστασης του Κυρίου. Πρόκειται για τον ευσχήμονα βουλευτή Ιωσήφ, τον από Αριμαθαίας, και τον κρυφό μαθητή του Κυρίου, Νικόδημο. Ειδική μνεία γίνεται επίσης και για τις τρεις μυροφόρες γυναίκες, την Μαρία την Μαγδαληνή, την Μαρία, την μητέρα του Ιακώβου, και την Σαλώμη, την μητέρα των υιών Ζεβεδαίου, δηλαδή του Ιωάννη και του Ιακώβου.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 26-04-2026 «ΤΟ ΙΕΡΟ ΧΡΕΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΥΕΡΓΕΤΗΝ ΚΥΡΙΟΝ»
«ΤΟ ΙΕΡΟ ΧΡΕΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΥΕΡΓΕΤΗΝ ΚΥΡΙΟΝ»
Δὲν ἦταν καὶ τόσο ἁπλό τὸ διάβημα τοῦ Ἰωσήφ. Ἀντίθετα, ἦταν ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνο νὰ παρουσιασθῆ σὲ μιὰ τόσο τραγικὴ στιγμὴ ἀνοικτὰ φίλος ἑνὸς καταδίκου, ποὺ συγκὲντρωσε τὸ μίσος τῶν ἀρχόντων. Μποροῦσε νὰ τοῦ στοίχιση τὴν περιουσία καὶ τὴν ὑπόληψή του, πιθανῶς καί τήν ἴδια του τήν ζωή. Ὁ Ἰωσὴφ ὅμως, παραμερίζει τοὺς φόβους καὶ μὲ τόλμη προχωρεῖ ἐκεῖ ποὺ ἡ συνείδηση τὸν καλεῖ. Ἀργότερα βλέπουμε νά ἀκολουθοῦν τὸ παράδειγμά του καὶ μερικὲς γυναῖκες, οἱ Μυροφόρες. Νύχτα ξεκινοῦν κι ἀψηφοῦν τοὺς κινδύνους, ποὺ διατρέχουν πλησιάζοντας τὸ μνῆμα ποὺ φρουροῦν Ρωμαίοι στρατιῶτες.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ
Απόστολος: Πραξ. στ΄ 1-7
Ευαγγέλιον: Μκ. ιε΄43-ιστ΄8
26 Απριλίου 2026
Ούτε οι ίδιοι οι μαθητές υου Κυρίου δεν τόλμησαν να ζητήσουν το σώμα Του από τον Πιλάτο. Ο φόβος είχε κυριεύσει τις καρδιές τους και τους είχε καθηλώσει. Τι τραγικό! Να εγκαταλείπουμε τον ίδιο τον Θεό, δια τον φόβο των ανθρώπων.
Ο Πέτρος, ο μαθητής του Χριστού, λίγες ημέρες πριν διαβεβαίωνε ότι «κἂν δέῃ με σύν σοί ἀποθανεῖν, οὐ μή σε ἀπαρνήσομαι», δηλαδή, ακόμη και αν χρειαστεί να πεθάνω μαζί σου, δεν θα σε αρνηθώ. Το ίδιο όμως έλεγαν και άλλοι μαθητές του Χριστού. Παρόλα αυτά, την κρίσιμη εκείνη στιγμή, όλοι σκορπίστηκαν, εκτός από τον Ιωάννη. Δείλιασαν τόσο πολύ, που όχι μόνον δεν κράτησαν τις υποσχέσεις τους, αλλά ούτε και το σώμα του Χριστού δεν πήγαν να ζητήσουν.
Πέμπτη 16 Απριλίου 2026
2026 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 19 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ (Ιωάν. 20, 19-31)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στη Λυγιά, στις 18/4/2004)
Ο χειρότερος ιός
Την σημερινή Κυριακή την ονομάζουμε «Κυριακή του Θωμά». Και πολλές φορές την λέμε «η ανάσταση του Θωμά». Γιατί για ένα χρονικό διάστημα, ο απόστολος Θωμάς είχε πεθάνει. Όχι σωματικά. Είχε πεθάνει πνευματικά, ψυχικά. Πώς πέθανε ο απόστολος Θωμάς;
Λέει το Ευαγγέλιο: «Όποιος πιστεύει στον Χριστό, έχει ζωή αιώνιο. Όποιος δεν πιστεύει στον Χριστό, έχει θάνατο μέσα του, στην ψυχή του». Και ο θάνατος αυτός σιγά-σιγά προχωρεί όλο και περισσότερο και διαλύει τον άνθρωπο πρώτα ψυχικά, μετά πνευματικά και μετά και σωματικά. Ή και ανάποδα καμιά φορά.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή εἶναι μία εἰκόνα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Ἀναστάς Κύριος, Αὐτός πού κατέλυσε τό κράτος τοῦ θανάτου, εἰσῆλθε «τῶν θυρῶν κεκλεισμένων» ἐκεῖ πού ἦσαν συνηγμένοι οἱ μαθητές «διά τόν φόβον τῶν Ἰουδαίων», στάθηκε στό μέσον καί τούς μετέδωσε τήν εἰρήνη καί τό Ἅγιο Πνεῦμα Του γιά νά συγχωροῦν τίς ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων. Αὐτό εἶναι τό κυριότερο ἔργο τῆς Ἐκκλησίας· νά εἰρηνεύει τόν ἄνθρωπο μέ τόν Θεό, τόν ἑαυτό του καί τόν συνάνθρωπο· νά τόν ἀπαλλάσσει ἀπό τίς ἁμαρτίες, νά τόν ἀξιώνει τῆς θέας καί τῆς κοινωνίας τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ καί νά τόν καθιστᾶ μέτοχο τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.
Κυριακή τοῦ Θωμᾶ
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 19 Ἀπριλίου 2026, Κυριακή τοῦ Θωμᾶ (Πράξ. ε΄ 12-20)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Τὰ θαύματα βεβαιώνουν τὴν Ἀνάσταση
Στὴν ἐποχὴ τῆς πρώτης Ἐκκλησίας μᾶς μεταφέρει ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς θείας Λειτουργίας, ἀπὸ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων. Μᾶς περιγράφει τὴν ἐξάπλωση τῆς Ἐκκλησίας μετὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου καὶ τὴν Πεντηκοστή. Μεταξὺ τῶν ἄλλων μᾶς πληροφορεῖ ὅτι οἱ Ἀπόστολοι ἐπιτελοῦσαν «σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ λαῷ πολλά»· πολλὰ καὶ ἐντυπωσιακὰ θαύματα, τὰ ὁποῖα συγκλόνιζαν τὸν λαό. Μάλιστα ὁ ἱερὸς συγγραφέας τῶν Πράξεων προσθέτει ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἔβγαζαν τοὺς ἀσθενεῖς στὶς πλατεῖες, ἐπάνω σὲ φορεῖα, ὥστε, ὅταν θὰ περνοῦσε ἀπὸ ἐκεῖ ὁ ἀπόστολος Πέτρος, νὰ πέσει ἔστω καὶ ἡ σκιά του ἐπάνω σὲ κάποιον ἀσθενή. Ἀρκοῦσε καὶ μόνο αὐτὸ γιὰ νὰ τὸν θεραπεύσει. Μαζεύονταν ἐπιπλέον ἀπὸ τὶς γύρω πόλεις ἄνθρωποι καὶ ἔφερναν ἀσθενεῖς κάθε εἴδους καὶ ἀνθρώπους ποὺ εἶχαν ἐπήρεια δαιμονική. Ὅλους δὲ τοὺς θεράπευαν οἱ Ἀπόστολοι.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή του Θωμά
19 Απριλίου 2026
Αγαπητοί αδελφοί, Χριστός Ανέστη!
Σήμερα, μια Κυριακή αμέσως μετά από την Ανάσταση του Κυρίου μας, η Αγία μας Εκκλησία, Θέλοντας να ενισχύσει και να στερεώσει την πίστη μας στην Ανάσταση του Χριστού μας παρουσίασε, μέσα από το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, την πρώτη συνάντηση του Αναστάντος Κυρίου μας με τους μαθητές του. Παράλληλα, μέσα από αυτό το γεγονός, προβάλλει ένα πρόσωπο αναμφίβολα παρεξηγημένο. Είναι το πρόσωπο του Αποστόλου Θωμά. Στη λαϊκή συνείδηση, το όνομά του έγινε συνώνυμο της δυσπιστίας. Όμως, αν εμβαθύνουμε στο Ευαγγέλιο και στη θεολογία της ημέρας, θα ανακαλύψουμε ότι ο Απόστολος Θωμάς δεν είναι ο «άπιστος» της ομάδας των μαθητών του Χριστού, αλλά ο άνθρωπος που αναζητά την αλήθεια με όλο του το είναι. Είναι ο εκπρόσωπος κάθε ανθρώπου που παλεύει ανάμεσα στο λογικό και το υπέρλογο, ανάμεσα στην ανάγκη για αποδείξεις και στην πρόσκληση για μια βαθιά, ουσιαστική και προσωπική σχέση με τον Θεό.
ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026
ΤΟΥ ΘΩΜΑ
(Ιωάν. κ΄ 19-31) (Πράξ. ε΄ 12-20)
Ομολογία Πίστεως
«Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»
Χριστός Ανέστη
Κλεισμένοι στο υπερώο των Ιεροσολύμων ήταν οι δέκα μαθητές (απουσίαζε ο Θωμάς). Και αυτό γιατί τους περιέλουζε μεγάλος φόβος μετά από τα όσα έζησαν κατά τη διάρκεια του Πάθους του Διδασκάλου τους. Ειδικότερα, μετά το μεγάλο γεγονός της Αναστάσεως ο κίνδυνος καταδίωξής τους ήταν ιδιαίτερα έντονος.
Έτσι εξηγείται γιατί το βράδυ της Αναστάσεως ήταν τρομοκρατημένοι και βρίσκονταν σε αμηχανία ως προς το τι έπρεπε να πράξουν. Ξαφνικά όμως και χωρίς να ανοίξει η πόρτα του υπερώου εμφανίσθηκε ο Αναστάς Κύριος και αναφώνησε: «Ειρήνη υμίν». Βέβαια δεν εμφανίσθηκε με το φθαρτό ανθρώπινο σώμα, αλλά με το νέο, το αφθαρτοποιημένο.
ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ
19-04-2026
Η ΘΕΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ
Ὁ Κύριός μας, ἀδελφοί μου, μετεῖχε στή λατρεία τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ καί στή προσευχή τῆς Συναγωγῆς. Ὁ ἴδιος προσευχήθηκε στόν Πατέρα Του (Λουκ. 6,12) καί δίδαξε τούς μαθητές Του πῶς νά προσεύχονται (Ματθ. 5, 44 καί 6, 5-8 κ.ἄ.). Παρέδωσε, ἐπίσης, τά ἱερά μυστήρια κατά τό Μυστικό Δεῖπνο (Μάρκ. 14, 22-24, Λουκ. 22, 17-20, Α΄ Κορ.11, 23-25), ἔδωσε παραγγελία στούς Ἀποστόλους νά βαπτίζουν τούς πιστεύοντες (Ματθ. 8.9).
Κυριακή 19η Άπριλίου 2026
Κυριακή τοῦ Θωμᾶ (Ἀντίπασχα).
(Ιω. 20, 19 – 31).
«φέρε τήν χεῖρά σου καί βάλε εἰς τήν πλευράν μου» (Ιω. 20, 27).
Χριστός Ἀνέστη! Αὐτή ἡ κρουγή εἶναι ἡ ἐλπίδα, ἡ χαρά καί ἡ δύναμή μας. Αὐτό εἶναι τό ἀδιαμφισβήτητο γεγονός, πάνω στό ὁποῖο στηρίζεται ἡ Ἐκκλησία. Ὁ Χριστός ἀναστήθηκε, κατατρόπωσε τόν θάνατο, ἀνέτειλε ἀπό τόν Τάφο σάν Ἀρχηγός τῆς Ζωῆς. Ἀναστημένος παρουσιάζεται στούς φοβισμένους μαθητές Του. Χαρίζει τήν εἰρήνη στήν ταραγμένη καρδιά τους. Ἀποκαλύπτεται ὡς ὁ ἀληθινός Θεός, ὡς ἡ πηγή τῆς ζωῆς. Κατά τήν ἀποκάλυψή Του, ὅμως, ἕνας ἀπό τούς μαθητές ἀπουσιάζει. Εἶναι ὁ Θωμᾶς. Ἀδυνατεῖ ὁ Θωμᾶς νά προσεγγίσει τό μεγάλο μυστήριο τῆς Ἀνάστασης. Ὁ Χριστός τόν ἀφήνει ὀκτώ ἡμέρες νά ὡριμάσει. Δίνει τό περιθώριο γιά ὀκτώ ἡμέρες μέσα στήν ψυχή τοῦ Θωμᾶ νά γιγαντωθεῖ ὁ πόθος γιά τόν Διδάσκαλό του.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 19-04-2026 «Το ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ»
«Το Μηνυμα Της Αναστασεως»
Ἡ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς τοῦ ἀντίπασχα ἀναφέρεται σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς ἐμφανίσεις τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου στούς μαθητές Του. Τό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως καθ΄ ἑαυτό ὑπερβαίνει τὰ ὅρια τοῦ ἱστορικοῦ γεγονότος, δέν περιγράφεται ἀπό κανένα Εὐαγγελιστή, ὅλες οἱ σχετικές εὐαγγελικές διηγήσεις ἀναφέρουν τούς μάρτυρες πού εἶδαν τόν Ἀναστημένο Χριστό ἤ πού ἐπισκέφθηκαν τόν κενό τάφο. Αὐτό συνέβη γιατί ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ δέν ἐμπίπτει στά στενά πλαίσια τῶν ἱστορικά διαπιστουμένων γεγονότων, ἀλλά στηρίζεται στὴν ἐμπειρία καὶ στὸ βίωμα τοῦ πιστοῦ. Προϋποθέτει ὄχι τήν ἀπόδειξη ἤ τήν ἱστορική ἔρευνα, ἀλλά τήν πίστη στή δύναμη τοῦ Θεοῦ πού κατανικᾶ τό θάνατο.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΣΧΑ
Απόστολος: Πραξ. ε΄ 12-20
Ευαγγέλιον: Ιωαν. κ΄ 19-31
19 Απριλίου 2026
«Ο Κύριός μου και ο Θεός μου» (Ιωάν. 20, 28)
Ο Απόστολος Θωμάς, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι ένας χαρακτήρας συναισθηματικός, ευαίσθητος και μελαγχολικός. Ο θάνατος του αγαπημένου του Διδασκάλου τον έχει βυθίσει σε κατάσταση απογοήτευσης και μελαγχολίας. Βυθισμένος στις απαισιόδοξες σκέψεις του, αρνείται να πιστέψει, αν δεν δει με τα μάτια του κι αν δεν ψηλαφήσει με τα χέρια του το Σώμα του Κυρίου.
Ζητά αποδείξεις για το θαύμα και βεβαιότητες για την Ανάσταση. Και μέσα στην απογοήτευση του κάνει και το τραγικό λάθος: απομονώνεται από τους άλλους Μαθητές. Ενώ οι άλλοι Μαθητές πανηγυρίζουν, αυτός υποφέρει. Δεν είναι βέβαια άπιστος, αλλά βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση.
Σάββατο 4 Απριλίου 2026
Προοίμια Μεγάλης Τεσσαρακοστής
Τελώνου Και Φαρισαίου · Ασώτου Υιού · Απόκρεω · Τυρινής
Α΄ Νηστειών - Κυριακή της Ορθοδοξίας · Β΄ Νηστειών - Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά
Γ΄ Νηστειών - Σταυροπροσκυνήσεως · Δ΄ Νηστειών - Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος
Ε΄ Νηστειών - Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας
Σάββατο του Λαζάρου · Κυριακή των Βαΐων
Μεγάλη Παρασκευή · Μεγάλο Σάββατο
2026 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 5 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ
Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ (Ιω. 12, 1-18)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στις 9/4/2003)
Άλλο ν’ ακούς, άλλο να βλέπεις
Όταν ακούμε στο Ευαγγέλιο, ότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ανέστησε τον Λάζαρο, τέσσερεις μέρες πεθαμένο, μένουμε έκπληκτοι. Και μερικοί κουνάνε δύσπιστα το κεφάλι τους και λένε: «Άραγε έγινε έτσι, όπως το περιγράφουν οι ευαγγελιστές ή κάπως αλλιώς;».
Ας έλθουμε στη θέση των ανθρώπων που ήξεραν τον Λάζαρο. Η Βηθανία ήταν μικρό χωριό. Όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους. Έτρωγαν και έπιναν κάθε ημέρα μαζί. Τον είδαν που αρρώστησε, τον είδαν που πέθανε, οι ίδιοι τον κήδευσαν. Οι ίδιοι τον έβαλαν στον τάφο και σφράγισαν την πόρτα του. Έπειτα, πήγαιναν κάθε ημέρα -και όπως θα λέγαμε σήμερα- του άναβαν κερί, έβαζαν λιβανάκι στο θυμιατήρι και έβλεπαν τις αδελφές του την Μάρθα και την Μαρία από το πρωί μέχρι το βράδυ πάνω στον τάφο να κλαίνε. Οι άνθρωποι λοιπόν της Βηθανίας, το είχαν δει και τους ήταν χειροπιαστή πραγματικότητα, ότι ο Λάζαρος τέσσερες ολόκληρες μέρες ήταν πεθαμένος...
Αλλά οι Εβραίοι είχαν και ένα άλλο έθιμο:
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΑΣ ΚΑΙ ΛΥΤΡΩΤΗΣ
Μετά τό ὑπερφυές γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Λαζάρου, ὁ Κύριος εἰσέρχεται στά Ἱεροσόλυμα. Ἐκεῖ τόν ὑποδέχονται πλήθη ἀνθρώπων πού εἶχαν συγκεντρωθεῖ γιά τήν ἑορτή τοῦ Πάσχα, ἀλλά καί γιά νά δοῦν τόν προφήτη, τόν παράδοξο αὐτό ἄνθρωπο, τόν Μεσσία πού ἀνέστησε ἕνα νεκρό.
Μέ τήν διήγηση τῆς εἰσόδου τοῦ Χριστοῦ στήν Ἁγία Πόλη εἰσάγει καί ἐμᾶς ἡ Ἐκκλησία στήν Μεγάλη Ἑβδομάδα, στά ἄχραντα Πάθη καί τήν ζωηφόρο Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου.
Ὁ Χριστός εἰσέρχεται στά Ἱεροσόλυμα γιά νά θυσιασθεῖ ἑκουσίως ὑπέρ ὅλων τῶν ἀνθρώπων, αὐτῶν πού ἔζησαν, ζοῦν καί θά ζήσουν ἕως τῆς συντελείας τῶν αἰώνων. Ἔτσι, βεβαιώνει κάθε ἄνθρωπο πού τόν ἀποδέχεται ὡς Σωτῆρα καί Λυτρωτή ὅτι Αὐτός ἀναλαμβάνει τίς δικές μας ἁμαρτίες καί ἀδυναμίες, τά λάθη καί τίς παραλείψεις, τήν ἀπιστία ἤ τήν ὀλιγοπιστία μας καί τά προσηλώνει στό ξύλο τοῦ Σταυροῦ· γιά νά θανατωθεῖ ὁ θάνατος, νά καταργηθεῖ ἡ ἁμαρτία καί νά ἀνατείλει ἀπό τήν δική Του ζωή καί δόξα ἡ ἀληθινή ζωή καί δόξα τῶν ἀνθρώπων.
Ἡ ἀληθινή δόξα στό μεγαλεῖο τῆς ταπεινώσεως
Κυριακή τῶν Βαΐων
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 5 Ἀπριλίου 2026, Κυριακή τῶν Βαΐων (Φιλιπ. δ΄ 4-9)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Χαρὰ διαρκὴς
Ἡ Κυριακὴ τῶν Βαΐων εἶναι ἡμέρα πανηγυρικὴ καὶ χαρμόσυνη, στὸ κατώφλι τῆς Ἑβδομάδας τῶν Παθῶν. Ὁ Κύριος εἰσέρχεται στὴν Ἱερουσαλὴμ καθισμένος ἐπάνω σ᾿ ἕνα γαϊδουράκι, «καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου» (Ἰω. ιβ΄ 15), ἐνῶ τὸ πλῆθος τοῦ κόσμου ζητωκραυγάζει. Ἀπολύτως ταιριαστὸ μὲ τὴν ἡμέρα εἶναι τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς θείας Λειτουργίας. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος κάνει ἐδῶ λόγο γιὰ τὴ χαρά. «Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε», τονίζει. Δηλαδή, νὰ χαίρεσθε πάντοτε μὲ τὴ χαρὰ ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸν Κύριο. Σᾶς τὸ ξαναλέω, νὰ χαίρεσθε.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή των Βαΐων
5 Απριλίου 2026
Σήμερα, αδελφοί μου, η Εκκλησία ανοίγει την πύλη της Μεγάλης Εβδομάδας με μια εικόνα θριάμβου που εμπεριέχει το σπέρμα της μεγαλύτερης προδοσίας στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός εισέρχεται θριαμβευτικά στα Ιεροσόλυμα. Ο λαός Τον υποδέχεται με ενθουσιασμό, κραδαίνοντας τα βαΐα των φοινίκων και κραυγάζοντας: «Ωσαννά! Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου». Όμως, πίσω από τα ενδύματα που στρώνουν οι Ιουδαίοι στο χώμα και τις πανηγυρικές ιαχές, κρύβεται μια πνευματική παγίδα που αφορά κάθε έναν από εμάς σήμερα.
ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026
ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ
(Ιωάν. ιβ΄ 1-18) (Φιλιπ. δ΄ 4-9)
Συνοδοιπορία στο Πάθος
«Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου»
Θριαμβευτικά μέσα από τις επευφημίες του πλήθους και τις ζητωκραυγές του όχλου, εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα ο Χριστός. Διαψεύδει όμως τις προσδοκίες του λαού, γιατί η πορεία του δεν συνδέεται με εξουσίες και δόξες κοσμικές, αλλά είναι ο Βασιλιάς που θα ακολουθήσει το δρόμο του Γολγοθά και του Σταυρού, δίνοντας μια άλλη διάσταση στην έννοια της εξουσίας.
ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ
05-04-2026
Συνεχίζουμε, ἀδελφοί μου, τήν ἀναφορά μας σχετικά μέ τό φωτισμό τοῦ Ναοῦ. Ἡ κανδήλα εἶναι τό σύμβολο τῆς αὐτοθυσίας, ταπεινοφροσύνης καί περισυλλογῆς, καί τό λάδι της συμβολίζει τήν εὐσπλαχνία τοῦ Θεοῦ.
Ἀπό τόν Συμεών Θεσσαλονίκης πληροφορούμεθα:
«Kαθώς λοιπόν εἰς τόν φαινόμενον οὐρανόν, οὕτω καί εἰς τόν ἔξωθεν τοῦ βήματος ναόν τά φῶτα, ὡς ἀστέρες κρέμανται. Ὁ κύκλος δέ τῶν φώτων τό στερέωμα ὑπερβαίνει τοῦ οὐρανοῦ καί τῶν πλανητῶν τάς ζώνας. Ἔτι καί ἄλλα σκεύη φωτοδόχα ἀποκρέμανται, ἐξ ὧν ἄλλα μέν, τά στυλώδη δηλαδή καί ὄρθια, εἶναι εἰς τύπον τοῦ παλαιοῦ πυρίνου στύλου, ἄλλα δέ εἰς τύπον τῆς βάτου, ἄλλα τό ἅρμα εἰκονίζουσι, τό ὁποῖον ἥρπασε τόν Ἥλιον, καί λέγονται τροχοί, καί ἄλλα μέν φῶτα εἶναι τριλαμπῆ διά τήν Τριάδα, καθώς καί τά τρικήρια, ἄλλα δέ εἶναι ἑπτάλυχνα, διά τόν ἀριθμόν τῶν χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἄλλα δέ δωδεκάφωτα, διά τήν χορείαν τῶν Ἀποστόλων, εἰς τά ὁποῖα εἶναι κατά μέσον ἕν ὑπέρτατον φῶς εἰς τύπον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ μεγάλου φωτός.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ (05-04-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Τό γεγονός πού θυμόμαστε σήμερα, Κυριακή τῶν Βαΐων, χριστιανοί μου, εἶναι ἡ θριαμβευτική εἴσοδος στά Ἱεροσόλυμα, πού ἐπεφύλαξαν οἱ Ἑβραῖοι στόν Ἰησοῦ Χριστό: βγῆκαν στούς δρόμους κρατώντας βάγια φοινίκων καί κλαδιά ἐλιᾶς καί Τόν ὑποδέχθηκαν ζητωκραυγάζοντας καί στρώνοντας τά ἱμάτιά τους στό δρόμο ὅπου περνοῦσε. Ὅλος αὐτός ὁ ἐνθουσιασμός ἦταν ἀποτέλεσμα τοῦ θαύματος τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Λαζάρου.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 05-04-2026 «Η Τοποθετηση Μας Μπροστα Στον Εσταυρωμενο»
«Η Τοποθετηση Μας Μπροστα Στον Εσταυρωμενο»
Τὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων μᾶς διηγεῖται δύο γεγονότα: τὴν προσφορὰ τοῦ μύρου ἀπὸ τὴ Μαρία τὴν ἀδελφὴ τοῦ Λαζάρου καὶ τὴ θριαμβευτικὴ εἴσοδο τοῦ Μεσσία στὰ Ἱεροσόλυμα, ποὺ ἔγινε ἕξι μέρες πρὶν ἀπὸ τὸ ἑβραϊκὸ Πάσχα.
Ὁ Κύριος εἰσέρχεται στά Ἱεροσόλυμα καί ὁ λαός γεμᾶτος ἐνθουσιασμὸ τόν ὑποδέχεται. Ἡ κραυγὴ «ὡσαννά», ποὺ σημαίνει «σῶσε μας», «εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ», δείχνει ὅτι ὁ λαὸς βλέπει τὸν Χριστό σὰν τὸν ἐλευθερωτὴ ποὺ θὰ δώσει λύση στὰ προβλήματά του. Εἶναι πραγματικὰ βασιλιὰς ὁ Χριστὸς, ὅμως ἡ δόξα του βρίσκεται πάνω στὸν σταυρό, ἡ δύναμή Του στὴν ἀγάπη καὶ ἡ ἐπικράτειά Του στὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ
Απόστολος: Φιλ. δ΄ 4-9
Ευαγγέλιον: Ιωαν. ιβ΄ 1-18
5 Απριλίου 2026
«Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου».
«Προ εξ ημερών του πάσχα ήλθεν Ιησούς εις Βηθανίαν».
Ανεβαίνοντας ο Κύριος, για τελευταία φορά στα Ιεροσόλυμα, πέρασε από το χωριό του Λαζάρου, την Βηθανία. Εκεί, στο σπίτι του Λαζάρου, διανυκτέρευσε, προκειμένου να συνεχίσει, την επαύριον, την πορεία Του στα Ιεροσόλυμα.
Τι έγινε στο σπίτι του Λαζάρου; Εδώ βλέπουμε να φυτρώνει ένα σπάνιο άνθος που λέγεται ευγνωμοσύνη. Σπάνιο, δυστυχώς, άνθος, που εδώ στο σπίτι του Λαζάρου το βλέπουμε να ανθίζει και να μοσχοβολά.
Κυριακή 5η Άπριλίου 2026
Κυριακή Βαΐων.
(Ιω. 12, 1 – 18).
«εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος» (Ιω. 12, 13).
Κυριακή τῶν Βαΐων σήμερα! Μεγάλη γιορτή γιά τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Στά πέρατα τῆς γῆς πανηγυρίζουμε τή θριαμβευτική εἴσοδο τοῦ Ἱησοῦ στά Ἱεροσόλυμα. Μαζί μέ τόν λαό τῆς πόλης φωνάζουμε ἀπό τά ἐσώτατα βάθη τῆς ψυχῆς μας: «εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος». Αὐτός πού ἔρχεται δέν εἶναι ἕνας ἄρχοντας, ἕνας δυνατός τοῦ κόσμου τούτου. Εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Σωτήρας καί Λυτρωτής.
